نیروانا تربتی نژاد در گرگان بازداشت شد

 

نیروانا تربتی نژاد، شهروند ساکن گرگان، صبح امروز توسط نیروهای انتظامی در منزل خود بازداشت و به سازمان اطلاعات فراجا منتقل شد. همزمان، تلفن همراه او و مادرش سایه امیرخانی توسط ماموران ضبط شده است.

 صبح امروز شنبه ۶ تیرماه، ماموران پلیس با مراجعه به منزل این شهروند، او را بازداشت و به یکی از مقرهای سازمان اطلاعات فراجا در گرگان منتقل کردند. همزمان، تلفن همراه او و مادرش سایه (رقیه) امیرخانی توسط ماموران ضبط شده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این شهروند ضمن تایید این خبر گفت: او در رابطه با پرونده‌ای که سال گذشته برایش تشکیل شده بود، در تاریخ ۳۰ تیرماه محاکمه خواهد شد. همچنین وی اخیرا با تشکیل پرونده جدید علیه خود مواجه و در تاریخ ۲۹ تیرماه در خصوص این پرونده به یکی از شعب دادگاه انقلاب گرگان فراخوانده شده است.

در اسفند سال گذشته وی توسط شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان گلستان به ۳۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد. نیروانا تربتی نژاد پیشتر در این پرونده توسط شعبه اول دادگاه انقلاب گرگان به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود.

مورخ ۳ اسفندماه سال گذشته، این شهروند توسط ماموران پلیس اطلاعات و امنیت عمومی استان گلستان در جریان مراسم چهلم حسین سلیمانی از جانباختگان اعتراضات دی ماه، در شهر گرگان بازداشت شد. او پس از ۱۶ روز با قرار تامین آزاد شد.

این متهم سیاسی پیشتر در پرونده‌ای مجزا، بابت اتهامات عضویت در دسته یا جمعیت‌های مخالف نظام با هدف برهم زدن امنیت کشور و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت داخلی محاکمه شد. او در دادگاه به ۱۰ ماه حبس و دو میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده بود. وی نهایتا در مرحله تجدیدنظر از اتهامات انتسابی تبرئه شد.

نیروانا تربتی‌نژاد در تاریخ ۱۹ شهریورماه سال ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود بازداشت و در تاریخ ۱۳ مهرماه همان سال، با قرار تامین کیفری آزاد شد.

جلسه رسیدگی به اتهامات نیروانا تربتی نژاد در خصوص یکی از پرونده های پیشین خود، در تاریخ ۲۹ تیرماه در یکی از شعب دادگاه انقلاب این شهر برگزار خواهد شد. همچنین او در رابطه با پرونده‌ای دیگر در تاریخ ۳۰ تیرماه محاکمه خواهد شد.

هرانا

دادستانی تهران از صدور کیفرخواست برای شماری از فعالان سیاسی و رسانه ای ساکن خارج کشور خبر داد

 

دادستانی تهران، در خبری کوتاه که توسط رسانه‌های نزدیک به نهادهای امنیتی منتشر شده، از صدور کیفرخواست برای شاهزاده رضا پهلوی، آخرین ولیعهد ایران و تعدادی از عوامل شبکه‌های ایران اینترنشنال و من‌وتو به اتهام زمینه‌سازی برای اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، خبر داد.

 کیفرخواست دو رسانه مستقر در خارج ایران و شاهزاده رضا پهلوی، آخرین ولیعهد ایران صادر شد.

دادستانی تهران، در این خبر کوتاه که در رسانه‌های نزدیک به نهادهای امنیتی بازتاب پیدا کرده، از صدور کیفرخواست برای آقای پهلوی و تعدادی از دست اندرکاران شبکه‌های ایران اینترنشنال و من‌وتو به اتهام «زمینه‌سازی برای اغتشاشات روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴» خبر داد.

فارس، بدون ذکر جزئیات بیشتر، اعلام کرده است که پرونده طی روزهای آینده برای رسیدگی به دادگاه ارسال خواهد شد.

در این گزارش، اطلاعاتی درباره مستندات اتهامات، مبنای صلاحیت قضایی برای رسیدگی به این پرونده و سایر جزئیات آن ارائه نشده است.

هرانا

پرنیان هاشم پور در دادگاه تجدیدنظر به حبس محکوم شد

 

محکومیت پنج سال حبس پرنیان (فاطمه) هاشم پور، از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴، در مرحله تجدیدنظر به دو سال حبس کاهش یافته است. او اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

 خانم هاشم پور توسط دادگاه تجدیدنظر از بابت اتهام اجتماع و تبانی به دو سال حبس محکوم شده است.

وی در مرحله بدوی توسط دستگاه قضایی در خصوص این اتهام به پنج سال حبس محکوم شده بود.

این شهروند در رابطه با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از چند روز حبس در سلول انفرادی، مورخ ۱۰ دی ماه سال همان سال به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

پرنیان(فاطمه) هاشم پور، فوق لیسانس رشته باستان شناسی، در سال ۱۴۰۱ نیز بازداشت شده و مدتی در زندان قرچک ورامین محبوس بود. وی نهایتاً در آن پرونده مشمول عفو و آزاد شد.

هرانا

محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی، در معرض خطر اعدام؛ دو برادرش به اعدام محکوم شدند

 

محمد نیک‌بخت، فعال سیاسی، نوکیش مسیحی و عضو شورای همبستگی ملی ایران، بنا بر گزارش‌ها با خطر صدور حکم اعدام روبه‌رو است؛ این در حالی است که دو برادر او، هادی و فضل‌الله نیک‌بخت، به‌تازگی از سوی دادگاه انقلاب گلپایگان به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده‌اند. 

براساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران که مقرش در نروژ است، هادی و فضل‌الله حدود دو هفته پیش به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شدند. جزئیات دقیق مصادیق این اتهام اعلام نشده، اما در پرونده آنان آمده است که متهم به سازماندهی جوانان برای اعتراض علیه حکومت بوده‌اند. 

خانواده نیک‌بخت پس از صدور حکم، وکیلی را برای پیگیری پرونده انتخاب کرده‌اند، هرچند هنوز مشخص نیست این وکیل به پرونده دسترسی یافته باشد

این دو برادر ۲۰ روز فرصت دارند نسبت به حکم صادرشده درخواست تجدیدنظر ارائه کنند. 

هادی و فضل‌الله نیک‌بخت دوم آبان ۱۴۰۴، پس از آنکه تلاش کردند از تصرف زمین کشاورزی خود جلوگیری کنند، در منزلشان در گلپایگان بازداشت شدند. 

آنان پس از حدود دو ماه بی‌خبری مطلق، به زندان دستگرد اصفهان منتقل شدند و هم‌اکنون در بند عمومی این زندان به طور جداگانه نگهداری می‌شوند. 

محمد نیک‌بخت نیز در ۲۴ اسفند ماه ۱۴۰۴ طی یورش گسترده نیروهای امنیتی به منزلش بازداشت شد. 

به گزارش شورای همبستگی ملی ایران، حدود ۲۰۰ نیروی مسلح امنیتی در این عملیات حضور داشتند و او را با خشونت بازداشت کردند. 

وی دو ماه در بی‌خبری مطلق به سر برد و اکنون در بند زندانیان سیاسی زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شود. 

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، مقام‌های زندان محمد نیک‌بخت را به‌صورت شفاهی به اجرای حکم اعدام تهدید کرده‌اند و منابع حقوق بشری می‌گویند اتهام‌های مطرح‌شده علیه او نیز می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود. 

سه برادر نیک‌بخت پیش‌تر از حامیان برگزاری همه‌پرسی درباره ادامه یا پایان نظام جمهوری اسلامی بوده‌اند. محمد نیک‌بخت در سال‌های گذشته چندین بار بازداشت شده و در یکی از موارد نیز در جریان یک سوءقصد نافرجام هدف چندین گلوله قرار گرفته بود. 

در پی افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت او، کارزاری بین‌المللی برای آزادی محمد نیک‌بخت راه‌اندازی شده است. در متن این دادخواست آمده است: «محمد نیک‌بخت تنها یک فعال سیاسی و مدافع حقوق بشر نیست، بلکه نمادی از امید، صدایی شجاع برای عدالت و یک مسیحی مؤمن است که ایمانش تعهد او به حقیقت و کرامت انسانی را تقویت کرده است.» 

این کارزار از سازمان ملل متحد، دولت‌های دموکراتیک و نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر و آزادی دین و عقیده خواسته است برای تضمین امنیت و آزادی فوری محمد نیک‌بخت اقدام کنند و به مقام‌های جمهوری اسلامی هشدار دهند که مسئول هرگونه آسیب به جان او خواهند بود. 

در این دادخواست همچنین تأکید شده است که ایمان مسیحی محمد نیک‌بخت، در کنار فعالیت‌های سیاسی و حقوق بشری‌اش، او را بیش از پیش در معرض خطر قرار داده و سکوت جامعه جهانی می‌تواند زمینه‌ساز ادامه این نقض حقوق بشر باشد. 

هم‌زمان، سازمان عفو بین‌الملل نیز نسبت به افزایش استفاده از مجازات اعدام برای سرکوب مخالفان در ایران هشدار داده است. این سازمان اعلام کرده است که ده‌ها معترض، فعال سیاسی، مخالف و دیگر شهروندان در ایران با احکام اعدام و خطر اجرای آن بر پایه اتهام‌های با انگیزه سیاسی روبه‌رو هستند. 

عفو بین‌الملل تأکید کرده است که مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای خاموش کردن صدای مخالفان استفاده می‌کنند. 

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، نیز به همراه ۱۲ کارشناس مستقل این سازمان، در بیانیه‌ای ضمن استقبال از امضای یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران، هشدار دادند که هرگونه توافق نهایی که وضعیت حقوق بشر در ایران را نادیده بگیرد، «اساساً ناقص» خواهد بود. 

آنان تأکید کردند که موضوع حقوق بشر، از جمله حق حیات، دادرسی عادلانه، آزادی عقیده و حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی، باید بخش جدایی‌ناپذیر هرگونه توافق یا تعامل بین‌المللی با جمهوری اسلامی باشد. 

شورای همبستگی ملی ایران، که محمد نیک‌بخت از اعضای آن است، تشکلی سیاسی است خواستار گذار کامل از جمهوری اسلامی به یک نظام دموکراتیک و اجرای کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر است.

ماده 18

میراثی که فراموش نخواهد شد؛ ادای احترام به کشیش دکتر ادوارد هوسپیان

 

امروز کلیسای جهانی ، االخصوص فارسی زبانان پدری را از دست داد که نقش او در شکل‌گیری، رشد و استواری کلیسای فارسی‌زبان برای همیشه در تاریخ این کلیسا ماندگار خواهد ماند.

خادمی فروتن، شبانی دلسوز و پدری مهربان که زندگی خود را وقف خدمت به خداوند و بنای کلیسای مسیح در میان فارسی‌ زبانان کرد.

میراث ایمان، محبت و وفاداری او در قلب هزاران نفر باقی خواهد ماند.

نویسنده این ضایعه غم‌انگیز را به خانواده محترم هوسپیان، دوستان، همکاران ایشان در خدمت خداوند و تمامی مسیحیان فارسی‌زبان صمیمانه تسلیت عرض می‌کند و از خداوند برای بازماندگان آرامش، تسلی و قوت، و برای یاد و میراث پربرکت ایشان ماندگاری در دل‌ها و زندگی نسل‌های آینده مسئلت دارد.

حسام عطارزاده

Today, the global Church, and especially the Persian-speaking Christian community, has lost a spiritual father whose role in the establishment, growth, and strengthening of the Persian-speaking Church will forever remain an enduring part of its history.

He was a humble servant, a compassionate shepherd, and a loving father who devoted his life to serving the Lord and building the Church of Christ among Persian-speaking believers.

His legacy of faith, love, and faithfulness will continue to live on in the hearts of thousands.

The author extends his heartfelt condolences to the esteemed Hovsepian family, his friends, his fellow servants in the ministry of the Lord, and all Persian-speaking Christians. May God grant peace, comfort, and strength to all who mourn, and may Pastor Dr. Edward Hovsepian's blessed legacy continue to inspire and endure in the hearts and lives of future generations.

Hesam Attarzadeh 

قتل ندا آقاسلطان و صدها ایرانی به دست رژیم اسلامی ُ صداهایی که خاموش نشدند

 

سی‌ام خرداد ۱۳۸۸، نام ندا آقاسلطان و دیگر کشته شدگان به دست رژیم اسلامی برای همیشه در تاریخ معاصر ایران ثبت شد. ندا جوانی ۲۶ ساله بود که در روزهای پرالتهاب پس از تقلب انتخابات ریاست جمهوری در تهران به دست وحوش اسلامی جان خود را از دست داد. تصاویر ویدئویی لحظات پایانی زندگی او در سراسر جهان منتشر شد و ندا به نماد اعتراضات مردمی و مطالبه آزادی در ایران تبدیل گردید.

مرگ ندا تنها از دست رفتن یک شهروند ایرانی نبود؛ بلکه به نمادی از هزینه‌ای تبدیل شد که بسیاری از ایرانیان برای بیان عقیده و اعتراض خود پرداختند. در حالی که شاهدان عینی و گزارش‌های متعدد بین‌المللی از نقش نیروهای وابسته به حکومت در سرکوب اعتراضات سخن گفتند، هیچ تحقیق مستقل و شفافی که بتواند حقیقت را برای افکار عمومی روشن کند انجام نشد. همین مسئله باعث شد پرونده ندا به یکی از نمادهای مطالبه عدالت در ایران تبدیل شود.

هفده سال پس از آن روز، نام ندا آقاسلطان همچنان در حافظه جمعی ایرانیان زنده است. او نه یک رهبر سیاسی بود و نه یک فعال شناخته‌شده؛ بلکه شهروندی عادی بود که در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ ایران جان خود را از دست داد. شاید همین موضوع باعث شد که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان با داستان او همدلی کنند.

سالگرد ندا تنها یادآور یک قتل نیست؛ بلکه یادآور آرزوی آزادی، عدالت و پاسخگویی در جامعه‌ای است که بسیاری از شهروندانش همچنان خواهان شنیده شدن صدای خود هستند. ندا آقاسلطان به نمادی تبدیل شد که نشان می‌دهد حتی مرگ نیز نمی‌تواند یک صدا را برای همیشه خاموش کند.

یاد او و دیگر کشته شدگان گرامی باد.

حسام عطارزاده

On June 20, 2009, the name of Neda Agha-Soltan and other victims killed by the Islamic regime was forever etched into the modern history of Iran. Neda was a 26-year-old young woman who lost her life at the hands of Islamic thugs during the turbulent days following the fraudulent presidential election in Tehran. Video footage of the final moments of her life spread across the world, and Neda became a symbol of popular protests and the demand for freedom in Iran.

Neda’s death was not merely the loss of an Iranian citizen; it became a symbol of the price many Iranians paid for expressing their beliefs and protesting. While eyewitnesses and numerous international reports spoke of the role of government-affiliated forces in suppressing the demonstrations, no independent and transparent investigation capable of revealing the truth to the public was ever conducted. This very issue turned Neda’s case into one of the symbols of the demand for justice in Iran.

Seventeen years after that day, the name of Neda Agha-Soltan remains alive in the collective memory of Iranians. She was neither a political leader nor a well-known activist; rather, she was an ordinary citizen who lost her life during one of the most sensitive periods in Iran’s history. Perhaps it was precisely this fact that led millions of people around the world to sympathize with her story.

Neda’s anniversary is not merely a reminder of a killing; it is a reminder of the aspiration for freedom, justice, and accountability in a society where many citizens still seek to have their voices heard. Neda Agha-Soltan became a symbol demonstrating that even death cannot silence a voice forever.

May her memory, and the memory of the other victims, be honored.

By:Hesam Attarzadeh

دادستان ساری: ۷۰۰ پرونده در ارتباط با اعتراضات سراسری سال گذشته تشکیل شده است

  دادستان ساری اعلام کرد که در ارتباط با اعتراضات سراسری سال گذشته، ۷۰۰ پرونده قضایی تشکیل شده که از این میان حدود ۴۵۰ پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه انقلاب ارجاع شده‌اند. وی همچنین از شناسایی ۱۳۹ مورد آنچه «فعالیت علیه نظام» عنوان کرد، خبر داد.

دادستان ساری ضمن اعلام این خبر گفت: از این تعداد، نزدیک به ۴۵۰ پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه انقلاب ارسال شده است.

وی همچنین افزود: «تاکنون ۱۳۹ مورد وابستگی و فعالیت علیه نظام جمهوری اسلامی ایران شناسایی و مستندسازی شده است که برخی از این افراد در خارج از کشور اقامت دارند و از طریق فعالیت‌های تبلیغی، رسانه‌ای و سازماندهی اقدامات ضد نظام فعالیت می‌کنند.»

به گفته وی این ۱۳۹ مورد توسط «نهادهای امنیتی از جمله سپاه، وزارت اطلاعات و فرماندهی انتظامی» شناسایی شدند.

در این گزارش به هویت افراد یادشده و جزئیات پرونده‌های آنان اشاره‌ای نشده است.

هرانا

تداوم بازداشت؛ گزارشی از آخرین وضعیت هانیه سربوزی در زندان وکیل‌آباد مشهد

 هانیه سربوزی، شهروند ساکن مشهد که در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بازداشت شده، بیش از یک ماه است در زندان وکیل‌آباد این شهر نگهداری می‌شود. وی با اتهام «بغی» مواجه شده و همچنین از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم است.

یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر گفت: “خانم سربوزی ۳۸ روز است که بازداشت شده و اکنون در بند شش زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. او با اتهام بغی مواجه شده است. همچنین هانیه که مادر یک کودک خردسال است، از زمان بازداشت تاکنون از برقراری تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم مانده است.”

تاکنون از جزئیات و مصادیق اتهام مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده و بررسی‌های هرانا در این زمینه ادامه دارد.

وی در تاریخ ۲۵ اردیبهشت امسال و در ارتباط با اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی در مشهد بازداشت شد.

هانیه سربوزی، شهروند ساکن مشهد، متولد ۱۳۷۵ و مادر یک فرزند است.

هرانا

پرستو احمدی و عوامل «کنسرت کاروانسرا» به شلاق و محرومیت از فعالیت هنری محکوم شدند

 

پرستو احمدی، خواننده، به همراه هشت نفر از دست‌اندرکاران و نوازندگان «کنسرت کاروانسرا» توسط دادگاه کیفری استان قم به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال محرومیت از فعالیت هنری محکوم شدند.

پرستو احمدی، خواننده، به همراه هشت نفر از دست‌اندرکاران و نوازندگان «کنسرت کاروانسرا» به شلاق و دیگر مجازات ها محکوم شدند.

بر اساس این گزارش، پرستو احمدی، خواننده، به همراه هشت نفر از دست‌اندرکاران و نوازندگان «کنسرت کاروانسرا» توسط دادگاه کیفری استان قم به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال محرومیت از فعالیت هنری محکوم شدند.

جریحه‌دار کردن عفت عمومی از طریق تولید و انتشار محتوای مبتذل و خلاف اخلاق در بستر فضای مجازی از مصادیق اتهامی علیه این افراد عنوان شده است.

در دی ماه سال ۱۴۰۳، پرستو احمدی، خواننده، به همراه تعدادی از نوازندگان خود، کنسرتی نمادین و بدون تماشاگر را در کاروانسرای دیر گچین قم برگزار کردند که به‌صورت زنده از صفحه یوتیوب پرستو احمدی پخش شد. انتشار این ویدیو منجر به تشکیل پرونده قضائی علیه آنها شده بود.

پس از مدت کوتاهی، خانم احمدی، احسان بیرق‌دار، نوازنده پیانو و سهیل فقیه‌نصیری، نوازنده گیتار الکتریک بازداشت شدند. خبرگزاری تسنیم با انتشار گزارشی به نقل از رئیس مرکز اطلاع‌رسانی فرماندهی انتظامی استان مازندران اعلام کرد که “پس از تولید و انتشار ویدئویِ خارج از عُرف و ارزش‌هایِ اجتماعی توسط خانم پرستو احمدی در فضای مجازی، ایشان به پلیس امنیت عمومی دعوت و مقرر شد تا به مرجع قضایی مراجعه نمایند.”

شامگاه ۲۴ آذرماه دو نوازنده مرد این کنسرت با قرار تامین کیفری آزاد شدند. پرستو احمدی نیز ساعت ۳ بامداد روز بعد با شرایطی مشابه از بازداشت آزاد شد.

مورخ ۳ دی ماه ۱۴۰۳، این افراد در دادسرای ناحیه ۳۸ امنیت اخلاقی تهران مورد تفهیم اتهام قرار گرفتند. در پایان این جلسه که با حضور وکلای مدافع آنها برگزار شد، جملگی با قرار وثیقه آزاد شدند.

پرستو احمدی، متولد فروردین ۱۳۷۶ در نوشهر، خواننده و فارغ‌التحصیل کارگردانی از دانشگاه سوره، پیش‌تر با بازخوانی قطعه «از خون جوانان وطن» عارف قزوینی در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ به شهرت رسید. او سابقه انتشار آثار موسیقی متعددی از جمله بازخوانی قطعات فولکلور مازندرانی و ترانه‌هایی از باباطاهر و اخوان ثالث را در کارنامه خود دارد.

دانشگاه صنعتی شریف؛ ۷ دانشجو با حکم اخراج مواجه شدند

 

فریبرز کهن‌زاد، پرنیان خدابخشی، سپنتا سعیدی، حسین شادمان، فاطمه خاکپور، مسیحا باقری و آریانا کوچکی، دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در ارتباط با انتشار مطالبی در فضای مجازی و پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، با حکم کمیته بدوی انضباطی این دانشگاه اخراج شدند.

خبرنامه امیرکبیر در این خصوص اعلام کرد که فریبرز کهن‌زاد، پرنیان خدابخشی، سپنتا سعیدی، حسین شادمان، فاطمه خاکپور، مسیحا باقری و آریانا کوچکی با حکم اخراج در کمیته بدوی انضباطی دانشگاه صنعتی شریف مواجه شده‌اند. این احکام در ارتباط با فعالیت در فضای مجازی و پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ برای این دانشجویان صادر شده است.

لازم به ذکر است اخیرا رضا دالمن، یکی دیگر از دانشجویان دانشگاه شریف نیز با حکم کمیته تجدیدنظر این دانشگاه اخراج شده بود.

آریانا کوچکی، دانشجوی کارشناسی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف مورخ ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شد. تاکنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری آقای کوچکی اطلاعی حاصل نشده است.

فریبرز کهن‌زاد، دیگر دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف نیز که اوایل اردیبهشت ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، در تاریخ  ۲۰ اردیبهشت‌ماه با تودیع وثیقه آزاد شد.

پرنیان خدابخشی، دانشجوی ورودی سال ۱۴۰۲ رشته مهندسی مواد دانشگاه شریف، در تاریخ ۷ اردیبهشت ماه امسال با تودیع وثیقه آزاد شد. وی مورخ ۸ اسفندماه سال گذشته، توسط نیروهای امنیتی در محل سکونتش بازداشت شده بود.

فاطمه خاکپور، دانشجوی رشته شیمی، حسین شادمان، دانشجوی رشته مهندسی صنایع و مسیحا باقری و سپنتا سعیدی، دانشجویان رشته مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف هستند.

هرانا

گزارشی از آخرین وضعیت خلیل رسولی در زندان وکیل آباد مشهد

 

خلیل رسولی، از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان وکیل آباد مشهد است. او اردیبهشت‌ماه سال جاری به هشت سال حبس، ۸۰ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید محکوم شده است.

براساس این گزارش، آقای رسولی در اردیبهشت‌ماه توسط شعبه چهار دادیاری دادگاه کیفری بجنورد به ۸ سال حبس، ۸۰ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید محکوم شده است. او در مراحل دادرسی از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و این حکم اخیرا در زندان به او ابلاغ شده است.

پس از صدور این حکم، آقای رسولی برای تحمل دوران محکومیت از زندان بجنورد به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شده است.

کردپا در بخشی از گزارش خود نوشت که همچنین خلیل رسولی هنگام بازداشت بر اثر شلیک گلوله به پایش زخمی شده بود، پس از گذشت بیش از پنج ماه همچنان بدون رسیدگی پزشکی مناسب در زندان به‌سر می‌برد و گلوله‌ها هنوز در پای او باقی مانده‌اند.

سید خلیل رسولی، شهروند اهل بجنورد در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ و در جریان اعتراضات سراسری بازداشت شد. او پس از دو ماه و پس از اتمام مراحل بازجویی به زندان بجنورد منتقل شد.

هرانا

یک شهروند در ایلام به اتهام جاسوسی برای اسرائیل بازداشت شد

  وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران از بازداشت یک شهروند در استان ایلام به اتهام همکاری با سرویس اطلاعاتی اسرائیل خبر داد. این نهاد مدعی شده است که فرد بازداشت‌ شده قصد نفوذ به مراکز داده و سامانه‌های حساس کشور و انتقال اطلاعات به خارج از کشور را داشته است.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایرنا، کانال خبری پلیس با استناد به اطلاعیه وزارت اطلاعات اعلام کرد که فردی با هویت اختصاری «علی.ح» در استان ایلام بازداشت شده است.

بر اساس این گزارش، وزارت اطلاعات مدعی شده است که این شهروند با فردی مرتبط با سرویس اطلاعاتی اسرائیل در ارتباط بوده و قصد داشته به مراکز داده و سامانه‌های حساس کشور نفوذ کند. در این اطلاعیه همچنین آمده است که از محل نگهداری وی یک دستگاه ماهواره استارلینک، فتیله انفجاری، تجهیزات الکترونیکی با کاربرد دوگانه و تعدادی اقلام دیگر کشف و ضبط شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، جزئیات بیشتری درباره هویت کامل فرد بازداشت‌ شده و محل نگهداری وی منتشر نشده است. همچنین اطلاعاتی در خصوص وضعیت پرونده، دسترسی او به وکیل و روند رسیدگی قضایی در دسترس نیست.

هرانا

بازداشت ۳ شهروند در تهران به اتهام توهین به مقدسات در فضای مجازی

 پلیس اطلاعات تهران بزرگ از بازداشت سه شهروند خبر داد. به گفته این نهاد، افراد بازداشت ‌شده متهم هستند که با انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی، به مقدسات و آنچه «مدافعان وطن» عنوان شده توهین کرده‌اند.

 پلیس اطلاعات تهران بزرگ اعلام کرد که در جریان رصد فضای مجازی، سه نفر را به اتهام انتشار محتوای توهین‌آمیز شناسایی و بازداشت کرده است.

بر اساس این گزارش، پلیس مدعی شده است که این افراد با انتشار مطالبی در فضای مجازی، به مقدسات و ارزش‌های ملی و مذهبی توهین کرده و موجب «تشویش اذهان عمومی» شده‌اند.

به گفته پلیس، محل حضور این افراد در سه نقطه از تهران، شامل خیابان‌های ۱۷ شهریور، نبرد و سهروردی، شناسایی و آنان در جریان عملیات‌های جداگانه بازداشت شدند.

در این گزارش، جزئیات مربوط به محتوای منتشرشده، مصادیق دقیق اتهامات و اظهارات منتسب به بازداشت‌شدگان ارائه نشده است. همچنین به تاریخ دقیق بازداشت افراد، هویت آنان، محل نگهداری و وضعیت دسترسی به وکیل اشاره‌ای صورت نگرفته است. افزون بر این، اطلاعاتی درباره روند رسیدگی قضایی به پرونده این افراد نیز در دسترس نیست.

هرانا

پس از انتشار ویدیو رقص و موسیقی؛ یک کافه در شمال تهران پلمب شد

  انتشار ویدیویی از پخش موسیقی و رقص در یک کافه در شمال تهران، به تشکیل پرونده قضایی و پلمب این محل با دستور دادستانی تهران منجر شد. در این پرونده همچنین برای مدیران کافه نیز پرونده قضایی تشکیل شده است.

به نقل از میزان، رسانه قوه قضاییه، یک کافه در شمال تهران در پی انتشار تصاویری از برگزاری برنامه‌ای شامل پخش موسیقی و رقص، پلمب شده است.

بر اساس گزارش منتشرشده، دادستانی تهران پس از انتشار این تصاویر که آن را «مغایر موازین قانونی و شرعی» توصیف کرده، به موضوع ورود کرده و در نهایت با «دستور مقام قضایی» اقدام به پلمب این واحد صنفی کرده است.

همچنین برای مدیران این کافه پرونده قضایی تشکیل شده است.

رسانه قوه قضاییه در گزارش خود به نام کافه، تاریخ دقیق پلمب و جزئیات محل کسب اشاره‌ای نکرده است.

گزارشی از بازداشت یک شهروند در بیجار

 

پوریا ولی‌زاده، شهروند اهل بیجار روز پنجشنبه ۲۱ خردادماه توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

هویت او، پوریا ولی‌زاده، ۲۲ ساله و اهل بیجار گزارش شده است.

بر اساس این گزارش، روز پنجشنبه ۲۱ خرداد ۱۴۰۵، نیروهای امنیتی آقای ولی‌زاده را در یکی از خیابان‌های بیجار بازداشت کردند. گفته می‌شود بازداشت وی با ضرب و شتم همراه بوده است.

تا کنون از دلایل بازداشت و محل نگهداری این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

هرانا

مشهد؛ احمد رحیمی و سهیلا حسینی به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شدند

 

احمد رحیمی و سهیلا حسینی، زوج بازداشتی، در روزهای اخیر از زندان وکیل‌آباد مشهد به بازداشتگاه اطلاعات سپاه این شهر منتقل شدند.

 سهیلا حسینی روز چهارشنبه ۱۳ خردادماه از زندان وکیل‌آباد مشهد خارج و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه این شهر منتقل شده است. احمد رحیمی، همسر وی نیز که در این زندان نگهداری می‌شد، چندی پیش به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان بازداشتی، ضمن تأیید این خبر به هرانا گفت: «این زوج هم‌اکنون در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه نگهداری می‌شوند.»

با گذشت ۸۲ روز از زمان دستگیری این شهروندان، تاکنون از دلایل بازداشت و اتهامات منتسب به آنان اطلاعی حاصل نشده است. این افراد همچنین از حق دسترسی به وکیل و امکان تودیع وثیقه برای آزادی موقت محروم مانده‌اند.

این زوج در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ در محل سکونت‌شان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند؛ اقدامی که در پی کمک‌های انسان‌دوستانه به مجروحان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و با طرح ادعای استفاده از اینترنت استارلینک صورت گرفت.

احمد رحیمی، استاد رشته IT و عضو سابق هیئت علمی چند دانشگاه مشهد است. همسر وی، سهیلا حسینی نیز در حوزه هنرهای تجسمی فعالیت دارد.

هرانا

تداوم بازداشت؛ بی‌خبری از وضعیت شایان اکبری، کارآفرین جوان مشهدی ادامه دارد

 

با گذشت ۱۳ روز از بازداشت شایان اکبری (سوشیانت)، کارآفرین و بنیانگذار «سازمان جهانشمول احرار»، کماکان اطلاعی از محل نگهداری و وضعیت وی در دست نیست. تعدادی دیگر از اعضای این مجموعه نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

بی‌خبری از سرنوشت این شهروند، منجر به افزایش نگرانی‌های خانواده‌اش شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، بازداشت شایان اکبری، روز سه‌ شنبه ۵ خردادماه توسط ماموران اطلاعات سپاه در مشهد صورت گرفته است. همزمان، تعدادی دیگر از اعضای «سازمان جهانشمول احرار» نیز بازداشت شده‌اند. نیروهای امنیتی با حضور در محل اقامت این افراد اقدام به تفتیش محل و ضبط برخی وسایل شخصی و تجهیزات الکترونیکی آنان کرده‌اند.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده شایان اکبری، به هرانا گفت: «اگرچه تاکنون هیچ اتهامی به‌صورت رسمی به آقای اکبری ابلاغ نشده است، اما ماموران امنیتی هنگام بازداشت و تفتیش محل اقامت وی، فعالیت‌های رسانه‌ای و مجازی او را مورد اشاره قرار داده‌اند. انتشار مطالبی در حمایت از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، انتقاد از قطع اینترنت، حمایت از جنبش “زن، زندگی، آزادی” و انتشار محتوایی درباره مراکز حساس و نظامی، از جمله مواردی بوده که از جانب نیروهای امنیتی مطرح شده است.»

این منبع افزود: «ماموران در پی مراجعه به منزل شایان مدعی بوده‌اند برخی از این فعالیت‌ها می‌تواند با اتهاماتی نظیر اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام مرتبط تلقی شود، هرچند تاکنون هیچ‌یک از این موارد به‌طور رسمی به آقای اکبری تفهیم نشده است.»

شایان اکبری، ۲۴ ساله و از اعضای جامعه کوییر (+LGBTQ)، به عنوان بنیانگذار و مدیر «سازمان جهانشمول احرار» شناخته می‌شود. این مجموعه در شبکه‌های اجتماعی خود را تشکلی فعال در حوزه‌های فناوری، مدنی، سیاسی و پژوهشی معرفی کرده و در سال‌های اخیر در فضای مجازی فعالیت داشته است.

از هویت و تعداد دقیق بازداشت‌شدگان، محل نگهداری آنان، نهاد بازداشت‌کننده و اتهامات منتسب به این افراد اطلاعی در دست نیست. همچنین از وضعیت جسمانی و امکان دسترسی آنان به خانواده یا وکیل نیز اطلاعی حاصل نشده است.

هرانا

روایت زندانیان سابق از ضرب‌وشتم و محرومیت درمانی در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار

 شماری از زندانیان سابق سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار کرج در گفت‌وگو با هرانا از ضرب‌وشتم زندانیان، استفاده از لوله برای تنبیه بدنی، محرومیت برخی زندانیان از رسیدگی درمانی و انتقال شماری از بازداشت‌شدگان مجروح به این زندان خبر دادند. در روایت‌های مستقل این افراد، نام یکی از افسران نگهبان زندان به‌طور مکرر مطرح شده و منابع از آنچه «رفتارهای خشونت‌آمیز و تحقیرآمیز علیه زندانیان» توصیف می‌کنند، سخن گفته‌اند.

به گزارش خبرگزاری چند زندانی سابق که طی ماه‌های اخیر در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار نگهداری شده و اکنون آزاد شده‌اند، جزئیاتی تازه از وضعیت این بخش و نحوه برخورد با برخی زندانیان را تشریح کرده‌اند.

به گفته این افراد، در ماه‌های اخیر شماری از بازداشت‌شدگان با جراحات جسمی، از جمله آسیب‌دیدگی از ناحیه پا، به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند. پرشام پرواس، حجت نعیمی و ساسان جلیلیان از جمله افرادی هستند که منابع مطلع از انتقال آنان به این زندان در وضعیت جسمی نامناسب خبر داده‌اند.

منابع هرانا درباره منشأ دقیق این جراحات روایت‌هایی مطرح کرده‌اند، اما هرانا در حال حاضر قادر به تأیید مستقل همه جزئیات مربوط به زمان، محل و نحوه ایجاد این آسیب‌ها نیست. با این حال، چند منبع مطلع به‌طور جداگانه تأیید کرده‌اند که این افراد پس از انتقال به زندان برای مدتی با موانعی در دسترسی به رسیدگی درمانی مناسب مواجه بوده‌اند.

یکی از منابع مطلع در این خصوص گفت: «وضعیت ساسان جلیلیان از بقیه نگران‌کننده‌تر بود. او از ناحیه پا آسیب جدی ناشی از اصابت گلوله داشت و با وجود شدت جراحت، روند درمانش کامل و مناسب نبود.»

بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، پرشام پرواس، بازرگان ساکن تهران، در روزهای پایانی اسفندماه بازداشت شد. منابع مطلع دلیل بازداشت او را مرتبط با فعالیت‌های مجازی و طرح انتقادهایی درباره شرایط امنیتی و ایست‌های بازرسی عنوان کرده‌اند. همچنین حجت نعیمی، شهروند ۳۵ ساله اهل تهران، به دلیل محتوای منتشرشده یا باقی‌مانده در صفحه اینستاگرام خود با برخورد امنیتی مواجه شده بود.

در خصوص ساسان جلیلیان، شهروندی حدوداً ۲۵ ساله، منابع مطلع گفته‌اند که بازداشت او پس از بررسی محتوای صفحه اینستاگرامش صورت گرفته است. درباره ماهیت دقیق اتهامات مطروحه علیه او اطلاعات متناقضی به هرانا رسیده و به همین دلیل هرانا از طرح قطعی عنوان اتهامی خودداری می‌کند.

چند زندانی سابق همچنین از ضرب‌وشتم مکرر زندانیان توسط برخی مأموران زندان سخن گفتند. در اغلب این روایت‌ها نام میثم سیفی، از افسران نگهبان زندان، مطرح شده است.

یکی از زندانیان سیاسی سابق که هنگام وقوع یکی از حوادث منجر به ضرب‌وشتم سهیل عربی در سوئیت ۳۵ حضور داشته، به هرانا گفت: «چند روز بود که زندانی‌ها از خرید، هواخوری و برخی امکانات محروم بودند و فضای بند متشنج شده بود. پس از اعتراض زندانیان، سهیل عربی را از بند خارج کردند. مدتی بعد صدای درگیری و ضربات از بیرون شنیده می‌شد و بعدتر متوجه شدیم که او به شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.»

به گفته چند زندانی سابق، ضرب‌وشتم زندانیان محدود به مشت و لگد نبوده و در برخی موارد از لوله آب آذین برای تنبیه بدنی آنان استفاده می‌شده است. یکی از این افراد گفت: «بارها زندانیان را از بند خارج می‌کردند و بعد با آثار ضربه و کبودی بازمی‌گشتند.»

منابع مطلع همچنین گفتند که در یکی از این موارد، شدت جراحات واردشده به یک زندانی به حدی بود که وی پس از انتقال به بیمارستان تحت عمل جراحی قرار گرفت. به گفته این منابع، در گزارش اولیه تنظیم‌شده از سوی مسئولان زندان، علت جراحات وی «خودزنی» عنوان شده بود؛ ادعایی که از سوی این زندانی رد شده است.

یکی دیگر از زندانیان سابق در توصیف فضای حاکم بر این بخش گفت: «دردناک‌ترین بخش ماجرا برای خیلی از ما فقط کتک خوردن خودمان نبود. شنیدن صدای فریاد و التماس زندانیان دیگر بود. بعضی شب‌ها ساعت‌ها این صداها شنیده می‌شد و هیچ کاری از دست کسی برنمی‌آمد.»

این زندانیان در عین حال تأکید کردند که رفتار تمامی کارکنان زندان یکسان نبوده است. با این حال، روایت‌های متعدد و جداگانه‌ای درباره رفتارهای خشونت‌آمیز برخی مأموران زندان مطرح شده است.

بر اساس آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها مصوب سال ۱۴۰۰ و همچنین بخشنامه «تبیین حقوق بازداشت‌شدگان، رعایت کرامت آنان و نحوه نظارت بر بازداشتگاه‌ها»، حفظ کرامت انسانی زندانیان، دسترسی آنان به خدمات درمانی، تأمین امنیت جانی و ممنوعیت هرگونه شکنجه، رفتار تحقیرآمیز، تندخویی و آزار جسمی و روانی مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین مطابق مقررات سازمان زندان‌ها، تنبیه انضباطی زندانیان صرفاً در چارچوب سازوکارهای پیش‌بینی‌شده قانونی امکان‌پذیر است و اعمال خشونت فیزیکی علیه زندانیان در زمره مجازات‌های قانونی پیش‌بینی نشده است.

هرانا

تخریب کامل کلیسای تاریخی انجیلی مشهد

کلیسای انجیلی مشهد که از نمونه‌های معماری دوره پهلوی اول به شمار می‌رفت و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود، بامداد ۱۴ خرداد به‌صورت شبانه تخریب و با بولدوزر کاملاً مسطح شد.

پایگاه اطلاع‌رسانی جماران ابن خبر را منتشر کرده اما توضیحی درباره علت این تخریب و نهاد یا دستگاه مسئول آن ارائه نکرد.

بر اساس بیانیه شورای کلیساهای انجیلی در غربت، کلیسای مشهد «با حکم دادگاه انقلاب به نفع ستاد اجرای فرمان امام مصادره و سپس تصرف شده بود» و با ممانعت نهادهای امنیتی، در سال‌های اخیر به مسیحیان اجازه استفاده از آن داده نمی‌شد. بی‌استفاده ماندن این مکان تاریخی موجب شده بود فعالان میراث فرهنگی بارها نسبت به خطر بی‌توجهی و احتمال تخریب آن هشدار دهند. به گفته فعالان میراث فرهنگی،  عملیات تخریب حدود دو ساعت طول کشید و صبح روز ۱۴خرداد با بستن اطراف این کلیسا، از ورود افراد و خبرنگاران جهت عکاسی ممانعت به عمل آمده است.

در بیانیه شورای کلیسای انجیلی در غربت آمده است: «دیروز از شنیدن این خبر بسیار متاسف شدیم. تصور تخریب عبادتگاه مسیحی در دهه سوم از هزاره سوم و محروم ساختن آنان از داشتن یک چهار دیواری کوچک برای عبادت دشوار، و اما واقعیتی تلخ در روزگار ماست.»

در ادامه این بیانیه تخریب کلیسا «مجازاتی ناسزاوار» توصیف شده و گفته شده است: «مسیحیان انجیلی ایران‏زمین هموطنان عزیز و کشورمان را همواره بغایت دوست داشته و محترم شمرده‏ایم. همیشه خیرخواه و در پی سربلندی آنان و کهن‏دیارمان ایران بوده‏ایم. با خوشحالی هموطنان شادی کرده، و با اندوه آنان ماتم گرفته‏ایم، برای آنان همواره دعای برکت داشته‏ایم، و اینک اینگونه ناسزاوارانه مجازات و از داشتن حجره‏ای حقیر برای عبادت محروم می‏شویم.»

کلیسای انجیلی مشهد خاستگاه یکی از مهم‌ترین یادگارهای مسیحیان پروتستان در این شهر، موسوم به «بیمارستان آمریکایی» بود.

در سال ۱۹۱۱، کشیش «لوییس اف. اسلستین» به همراه همسرش از سوی کلیسای مشایخی به مشهد آمد. حدود پنج سال بعد، درمانگاهی برای ارائه خدمات پزشکی به همت دکتر کوک در چند اتاق یک منزل اجاره‌ای راه‌اندازی شد. این درمانگاه به‌تدریج توسعه یافت و به بیمارستانی با ۵۰ تخت‌خواب تبدیل شد. همچنین دستیاران پزشکی در آن آموزش دیدند و گروه‌های سیار پزشکی به درمان بیماران در شهرهای مختلف خراسان پرداختند. (یک صد سال خدمت کلیسای مشایخی آمریکا در پارس).

کشیش منصور خواجه‌ پور، از رهبران مسیحی و اعضای سابق کلیسای انجیلی مشهد، درباره تاریخچه این کلیسا به سازمان ماده ۱۸ گفت:

«ساختمان کلیسای مشهد، ساختمانی مقدس و مبارک بود. زندگی افراد بسیاری در این کلیسا تغییر کرد. در دهه‌های ۲۰ تا ۴۰ و پس از آن، خادمان مسیحی انجیل را با مردم مشهد در میان گذاشتند. پزشکان و میسیونرهایی که وارد ایران شدند و در این کلیسا فعالیت داشتند، بیمارستان آمریکایی مشهد را بنیان گذاشتند تا به مردم خدمت کنند.

در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، کلیسای انجیلی مشهد مأمن و پناهگاهی برای هموطنان مسیحی بود که از مناطق جنگ‌زده می‌گریختند. این کلیسا خدمات گسترده‌ای به مردم مشهد ارائه می‌کرد. به یاد دارم زمانی که نیروگاه شهید هاشمی مشهد در حال ساخت بود، گروهی از مهندسان مسیحی شاغل در آن پروژه در مهمان‌سرای طبقه بالای کلیسا اقامت داشتند و مسیحیان آشوری‌زبان این کلیسا نیز در نیروگاه فعالیت می‌کردند.

در سال‌های مختلف، آن کلیسا پناهگاه بسیاری از افراد بود. خود من نیز زمانی که پدرم به دلیل گرویدن من به مسیحیت مرا از خانه بیرون کرد، به کلیسا پناه بردم. امروز دیگر آن ساختمان وجود ندارد. من در همان کلیسا ایمان آوردم و تعمید گرفتم.»

«بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود»

آقای خواجه‌ پور درباره وضعیت کلیسای انجیلی مشهد می‌گوید:

«گزارش شده که ساختمان کلیسا متروکه و خالی از سکنه بوده است، اما این وضعیت به اختیار اعضای کلیسا نبود. مقامات حکومتی مسیحیان را از این کلیسا اخراج کرده بودند و حتی سرایدار آن نیز مجبور به ترک محل شده بود.

حدود ۲۵ سال پیش، افراد وابسته به نهادهای امنیتی با ایجاد یک آتش‌سوزی عمدی تلاش کردند کلیسا را تخریب کنند، اما این اقدام مهار شد. بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود و امروز ساختمان آن تخریب شده است؛ اما کلیسا، مطابق فرمایش عیسی مسیح، از بین نخواهد رفت.

سال ۱۹۸۱ که وارد کلیسای انجیلی مشهد شدم، این شهر تنها دو کلیسای فارسی‌زبان داشت؛ یکی همین کلیسا در پشت باغ ملی و دیگری کلیسای جماعت ربانی در منزل کشیش سودمند، در نزدیکی هتل هایت.»

کلیسای جماعت ربانی مشهد بعدها توسط حکومت تعطیل شد و کشیش سودمند نیز به اتهام ارتداد در سال ۱۳۶۹ اعدام شد.

خواجه‌پور در ادامه تأکید می‌کند:

«امروز کلیساهای خانگی متعددی در مشهد فعال هستند. با وجود فشارهای حکومتی، جمعیت دو کلیسای فارسی‌زبان مشهد در گذشته شاید به ۱۰۰ نفر هم نمی‌رسید، اما اکنون هزاران مسیحی در این شهر حضور دارند و فعالیت‌های مذهبی و خدماتی خود را ادامه می‌دهند.»

در آمارهای رسمی جمهوری اسلامی، نوکیشان مسیحی همانند برخی دیگر از اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته‌نشده، از جمله بهاییان، مندائیان و پیروان آیین یارسان، جایگاهی ندارند.

ماده 18

فشار امنیتی بر خانواده جاویدنام «اجمین مسیحی»؛ تحویل پیکر با دریافت پول

 

 خانواده اجمین مسیحی (آلفرد)، شهروند مسیحی ارمنیِ ۲۷ ساله که شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات میدان هفت‌حوض تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر کشته شد، پس از خاکسپاری با فشارهای امنیتی مواجه شده‌اند.

بر اساس گزارش ایران‌اینترنشنال، ماموران حکومتی برای تحویل پیکر این جوان مسیحی، مبلغ دو میلیارد تومان از خانواده وی دریافت کرده‌اند. پیش از این نیز گزارش‌هایی درباره اعمال فشار امنیتی بر خانواده‌های جانباختگان، ممانعت از برگزاری مراسم خاکسپاری و یادبود، و حتی تخریب سنگ مزار کشته‌شدگان منتشر شده بود.

اجمین مسیحی در میدان هفت‌حوض تهران هدف شلیک مستقیم قرار گرفته است. یک شاهد عینی که در زمان حادثه در کنار او حضور داشته، اظهار کرد که شلیک از سوی نیروهای مستقر بر روی بام مسجد هفت‌حوض انجام شده و گلوله به گردن وی اصابت کرده است. به گفته این شاهد، اجمین مسیحی در صف اول معترضان حضور داشت و آخرین شعاری که پیش از اصابت گلوله سر داده بود، «آزادی، آزادی، آزادی» بوده است.

پس از زخمی شدن اجمین مسیحی، معترضان پیکر او را برای جلوگیری از افتادن به دست نیروهای بسیجی، به حیاط خانه‌ای در همان نزدیکی منتقل کردند. شاهد دیگری بیان کرد که او همراه با چندین مجروح دیگر تا حدود ساعت یک بامداد در آن ساختمان مانده بودند تا شرایط برای انتقال مصدومان امن‌تر شود. این منبع همچنین افزود که در میان مجروحان، دو نفر از ناحیه پا، یک نوجوان ۱۸ ساله از ناحیه کمر و فردی دیگر از سمت راست بدن هدف گلوله قرار گرفته و ریه‌اش سوراخ شده بود.

بر اساس روایت این شاهد عینی، در تمام مدتی که مجروحان در ساختمان حضور داشتند، نیروهای گارد ویژه در میدان هفت‌حوض با فریادهایی نظیر «ماشاالله، ماشاالله»، «ما دشمن‌های رهبر را کشتیم، ما تروریست‌ها را کشتیم» و شعار «حیدر حیدر» با موتورسیکلت در میدان تردد می‌کردند.

مراسم خاکسپاری اجمین مسیحی در کلیسای «حضرت مریم» برگزار شد، اما خانواده وی تحت فشار مجبور شدند علت مرگ فرزندشان را ابتلا به سرطان اعلام کنند.

امیرحسین سعادت در تبریز بازداشت شد

 

امروز دوشنبه ۱۱ خرداد، امیرحسین سعادت، دبیر پیشین شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی، توسط ماموران اداره اطلاعات در تبریز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. همزمان، منزل وی مورد تفتیش قرار گرفت و شماری از لوازم شخصی این شهروند نیز توسط ماموران ضبط شد.

بر اساس اطلاعات دریافتی ، آقای سعادت صبح امروز بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران اداره اطلاعات در محل کار خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت وی با خشونت و ضرب و شتم همراه بوده است.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: “وی طی یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده‌اش از بازداشت خود خبر داده اما به محل نگهداری خود اشاره‌ای نکرده است. همزمان منزل امیرحسین توسط ماموران مورد تفتیش قرار گرفته است. در جریان این بازرسی، شماری از وسایل شخصی وی از جمله تلفن همراه، لپ‌تاپ و پاسپورت او ضبط شده است.”

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

امیرحسین سعادت، متولد سال ۱۳۷۲، اهل شهرستان آباده، ساکن تبریز و دبیر پیشین شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی است.

هرانا

اعتصاب غذای غزل مرزبان نوکیش مسیحی در زندان اوین در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، از روز دوشنبه ۴ خردادماه، در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس علیه خود، دست به اعتصاب زده است.

یک منبع مطلع از وضعیت این نوکیش مسیحی، ضمن تایید این خبر به خبرگزاری هرانا گفت: “خانم مرزبان در اعتراض به حکم ۹ سال و هشت ماه حبس خود که به تازگی توسط قاضی ایمان افشاری علیه وی صادر شده است، از تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۵، دست به اعتصاب غذا زده است. با گذشت هفت روز از آغاز اعتصاب غذا، وضعیت جسمانی او نامناسب است.”

غزل مرزبان چندی پیش با حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد. این حکم با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور برای وی صادر شده است.

خانم مرزبان در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، توسط مأموران امنیتی در منزلش در تهران بازداشت شد. وی سپس به زندان اوین منتقل شد.

گفتنی است غزل مرزبان و همسرش، امیرحسین سعیدی‌نسب، هر دو از افراد ترنس‌جندری هستند که حدود ۱۵ سال پیش با طی مراحل قانونی و پزشکی، عمل‌ تغییر جنسیت را انجام داده و مدارک هویتی منطبق با جنسیت جدید خود را دریافت کرده‌اند.

این زوج پیش‌تر نیز به دلیل پیگیری حقوق اشخاص ترنس در ایران و اعتراض به موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی، با برخوردهای قهری، بازداشت و زندان مواجه شده بودند.

محبت نیوز

سمیرا نوروز ناصری کارگردان سینما در تهران بازداشت شد

 

 امروز دوشنبه، سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز ساکن تهران پس از تفتیش منزلش توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

 بازداشت خانم نوروز ناصری صبح امروز دوشنبه ۱۱ خردادماه، توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است. ماموران همچنین اقدام به تفتیش منزل این کارگردان کرده‌اند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از محل نگهداری، دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز ساکن تهران است.

هرانا

تداوم محرومیت از درمان نوکیش مسیحی «محشر پرندین» در زندان اوین

 

 محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز مبرم به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، همچنان از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم مانده است. این زندانی مسیحی، پس از اعزام به بیمارستان در هفته گذشته، تنها پس از انجام یک آزمایش و بدون دریافت هیچ‌گونه خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شده است.

این خبر با نقل قول از یک منبع مطلع نوشت: “خانم پرندین هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، دوباره به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

هرانا پیشتر گزارش داده بود که یکی از تومورهای خانم پرندین در مجاورت مخچه قرار دارد که موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم او شده است؛ به‌طوری که گفتارش با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.

محشر پرندین که ۵۰ سال سن دارد و هنرمند و نقاش است، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ (۶ دسامبر ۲۰۲۵) به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

اتهام «جاسوسی»؛ حسن و حسین امیری، برادران ۲۰ ساله به اعدام محکوم شدند

 

حسن و حسین امیری، برادران دوقلوی ۲۰ ساله محبوس در زندان قزلحصار کرج، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم شدند. این حکم بر اساس اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» علیه این افراد صادر شده است.

 این حکم اخیرا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی ایمان افشاری علیه این برادران دوقلو صادر شده است. اتهام «جاسوسی برای اسرائیل»، مبنای صدور این رای قرار گرفته است.

یک منبع مطلع از وضعیت این دو جوان ۲۰ ساله، به هرانا گفت: «در کیفرخواست صادر شده علیه این افراد، مشاهده تصاویری از ساختمان‌های آسیب‌دیده، مبنای طرح اتهام «جاسوسی به نفع اسرائیل» در پرونده قرار گرفته بود. حسن و حسین امیری به دستور بازپرس پرونده به‌صورت جداگانه در زندان قزلحصار نگهداری می‌شوند و از حق ملاقات با یکدیگر محروم هستند. این دو زندانی در حال حاضر در سوئیت ۳۵ این زندان محبوس هستند.»

این دو برادر پیشتر در یکی از ایست‌های بازرسی و پس از بررسی تلفن همراهشان بازداشت شدند و به مدت دو ماه به صورت بلاتکلیف در زندان قزلحصار کرج نگهداری شدند.

حسن امیری و حسین امیری که از دو سالگی در مراکز بهزیستی پرورش یافته‌اند، خانواده‌ای برای پیگیری وضعیت خود ندارند. این موضوع موجب افزایش نگرانی آشنایان آنان درباره روند رسیدگی به پرونده‌شان شده است.

نگهداری این دو برادر جوان در «سوییت ۳۵» زندان قزلحصار در حالی صورت می‌گیرد که اخیرا  در گزارشی جداگانه به شرایط نامناسب این بند پرداخته بود؛ بخشی که به‌ طور سنتی برای نگهداری زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام یا در وضعیت قرنطینه مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در ماه‌های اخیر به محل نگهداری شمار زیادی از بازداشت‌ شدگان تبدیل شده است. گزارش‌های دریافتی هرانا از این بند حاکی از تراکم جمعیت، محرومیت از حقوق اولیه، محدودیت در تماس و ملاقات، و مواردی از برخوردهای خشونت‌آمیز با زندانیان است؛ شرایطی که نگهداری محکومان به اعدام در آن، نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی آنان را تشدید کرده است.

هرانا

حکم ده سال حبس به جرم جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی مسعود پیاهو برای ضبط یک ویدئو

 

مسعود پیاهو، شهروندی که به اتهام ثبت ویدئو از اعتراضات ۱۴۰۴ به ۱۰ سال زندان محکوم شده است، روز دوشنبه ۱۱ خرداد با انتشار پیامی ویدئویی جدید گفت: «با وجود آنکه در بازنشر آن هیچ نقشی نداشته است، روز سه‌شنبه برای اجرای حکم خود را به زندان معرفی می‌کند.»

حسن آقاخانی، وکیل دادگستری، روز یکشنبه از محکومیت موکلش به اتهام ثبت ویدئو  از معترضی که در جریان اعتراضات دی‌ماه سال گذشته مقابل مأموران پلیس ایران در خیابان روی زمین نشسته بود، خبر داد.

آقاخانی تاکید کرد که مسعود پیاهو قصد انتشار «عمومی» ویدئو را نداشته و آن را در «استوری پرایوت» صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده اما سپس شخص دیگری آن را به شکل عمومی منتشر کرد.

انتشار این ویدئو از فردی که روز هشتم دی‌ماه و در دومین روز اعتراضات به تنهایی مقابل مأموران انتظامی روی زمین نشسته بود، به شکل گسترده منتشر شد، بازتاب‌های فراوانی ایجاد کرد.

تصویر این معترض به یکی از نمادهای اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ تبدیل شد.

حسن آقاخانی روز یکشنبه گفت که موکلش توسط وزارت اطلاعات احضار و سپس بازداشت شد و دادگاه با استناد به «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی» آقای پیاهو را به «۱۰ سال حبس» محکوم کرد.

به گفته او، در ادامه شعبه ۹ دیوان عالی کشور نیز «بدون هیچ کم و کاستی آن حکم را مورد تائید قرار داده است.»

دو نفر دیگر از معترضان دی‌ ماه مهرداد محمدی‌ نیا و اشکان مالکی به دست دژخیمان رژیم اسلامی اعدام شدند

 

قوه قضائیه ایران اعلام کرد که دو نفر دیگر از معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ را به اتهام «آتش‌زدن مسجد»، «لیدری کودتا»، «تخریب اموال عمومی» و «مسدودسازی خیابان‌ها» اعدام کرده است.

نام این دو معترض که بامداد دوشنبه یازدهم خرداد اعدام شدند، مهرداد محمدی‌نیا و اشکان مالکی اعلام شده است.

ارگان رسمی دستگاه قضایی ایران، میزان، نوشته این دو «از عوامل اصلی آتش‌زدن مسجد جعفری در محله کوی نصر تهران [بودند] که اقدام به تخریب و آتش‌زدن مسجد، تخریب اموال عمومی، درگیری با مأموران حافظان امنیت، انسداد خیابان‌ها و ممانعت از عبور و مرور مردم کرده بودند.»

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در ماه‌های اخیر به شکل تقریباً روزانه اقدام به اجرای احکام اعدام معترضان و یا افرادی می‌کند که آن‌ها را به همکاری با آمریکا و اسرائیل متهم می‌کند. برخی نهادهای حقوق‌بشری می‌گویند جمهوری اسلامی از اعدام برای ایجاد فضای ترس و به‌عنوان عامل سرکوب استفاده می‌کند.

عفو بین‌الملل و دیگر گروه‌های حقوق بشری گفته‌اند که پس از اعتراضات گسترده ضدحکومتی در دی‌ماه پارسال و همچنین پس از آغاز جنگ با اسرائیل و ایالات متحده در اسفندماه، استفاده از مجازات اعدام در ایران افزایش یافته است.

این سازمان اعلام کرد مجموع شناخته‌ شده دو هزار و ۱۵۹ اعدام در ایران در سال ۲۰۲۵ «بالاترین رقم ثبت‌شده از سال ۱۹۸۱» در کشور بوده و همچنین بالاترین رقم برای یک کشور در همان سال محسوب می‌شود.