چهار سناتور آمریکایی خواهان اولویت‌دادن روبیو به «پیگیری آزادی رضا ولی‌زاده» شدند

 

چهار سناتور دموکرات و جمهوری‌خواه آمریکا با انتشار نامه‌ای خطاب به مارکو روبیو، وزیر خارجۀ ایالات متحده، از او خواستند که آزادی رضا ولی‌زاده شهروند ایرانی-آمریکایی و روزنامه‌نگار پیشین رادیو فردا از زندان جمهوری اسلامی را «با اولویت ویژه» پیگیری کند.

برایان شَتز و جکی روزِن سناتورهای دموکرات هاوایی و نوادا، و مارشا بلَک‌برن و دیوید مک‌کورمیک سناتورهای جمهوری‌خواه تنسی و پنسیلوانیا امضاکنندگان این نامه بودند که روز سه‌شنبه ۳۱ شهریورماه، همزمان با دومین سالگرد حبس رضا ولی‌زاده منتشر شد.

این چهار سناتور در این نامه‌ نوشته‌اند: «ما خواهان این هستیم که آزادی و شرایط مناسب رضا ولی‌زاده، از طریق همۀ کانال‌های دیپلماتیک موجود با مقام‌های ایرانی دنبال شود».

رضا ولی‌زاده از دو سال پیش در ایران زندانی است و دورۀ محکومیت ۱۰ سالۀ خود را طی می‌کند. او به جرم «همکاری با کشور متخاصم» محکوم به ۱۰ سال حبس شد. وزارت خارجۀ ایالات متحده، ضمن محکوم کردن بازداشت این روزنامه‌نگار، این اقدام را «اشتباه و ناعادلانه» خوانده است.

رضا ولی‌زاده به مدت ۱۰ سال با رادیو فردا همکاری داشت. به‌گفتۀ این چهار سناتور، شهروندی ایالات متحده و همکاری او با رادیو فردا باعث محکومیتش شده است.

رادیو فردا زیر مجموعۀ رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی است که با بودجۀ مصوب کنگرۀ ایالات متحده و زیر نظر سازمان رسانه‌های جهانی ایالات متحده (USAGM) فعالیت می‌کند. این رسانه اما از نظر روزنامه‌نگاری مستقل است و کنگره یا دولت آمریکا در تصمیم‌گیری‌های سردبیری آن دخالتی ندارند.

به نوشتۀ سناتورهای امضاکنندۀ نامه، سلامت رضا ولی‌زاده در طول بازداشت در زندان اوین تهران، «به‌شکلی قابل توجه» آسیب دیده‌ و مسئولان ایرانی، امکانات درمانی، از جمله داروهای آسم را هم از او دریغ کرده‌اند.

نویسندگان نامه تأکید کرده‌اند که «هر روزی که از دورۀ حبس آقای ولی‌زاده می‌گذرد، جان او بیشتر به خطر می‌افتد».

گذشته از سالگرد بازداشت رضا ولی‌زاده، انتشار این نامه همزمان شده با مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک؛ جایی‌که دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده در همین روزِ سه‌شنبه سخنرانی کرد و بخش قابل توجهی از سخنانش را هم به موضوع ایران اختصاص داد.

صدای آمریکا

تهدید ایرانیان خارج از کشور از طریق هک یک تابلوی ترافیک در لس‌آنجلس

 

یک تابلوی دیجیتالی ترافیک در یکی از بزرگراه‌های پرتردد شهر لس‌آنجلس که به محل کار و زندگی جامعه ایرانیان این منطقه نزدیک است، با انتشار تصاویری تهدید‌آمیز علیه ایرانیان مخالف حکومت هک شد.

به‌ دنبال هک این تابلو، تصویر وب‌سایت «گورکن» که جمهوری اسلامی برای شناسایی ایرانیان مخالف حکومت در خارج از کشور راه‌اندازی کرده‌، به نمایش درآمد.

این وب‌سایت،‌ هدف از این اقدام را «کارزار ملی برای شناسایی و مجازات خائنان به میهن» معرفی کرده است.

هنوز مشخص نیست که این تابلو از داخل ایالات متحده هک شده یا خارج از این کشور.

روزنامه نیویورک پست نوشته که این اتفاق، ایرانیان مخالف حکومت را که ساکن این شهر هستند نگران کرده است.

رهگذران این تابلو را در بزرگراه ۴۰۵، نزدیک «پرشِن اسکوئر» در وست‌وود، مشاهده کردند.

این تابلوی ترافیکی توسط اداره حمل‌ونقل کالیفرنیا اداره می‌شود. این نهاد وقوع این دسترسی غیرمجاز و نمایش پیام غیرمجاز بر روی آن را تأیید کرده است.

این اداره اعلام کرده که «بررسی و تحقیقات میدانی درباره پیام نمایش‌داده‌شده و سوابق دسترسی به سیستم همچنان ادامه دارد.»

جمهوری اسلامی جز وب‌سایت گورکن، یک سامانه امنیتی-اطلاعاتی با عنوان «علاج» نیز به راه انداخته بود و از ایرانیان خارج از کشور می‌خواست اطلاعات یکدیگر را در اختیار این سامانه قرار دهند.

این سامانه که شماری از فعالان سیاسی-مدنی در شبکه‌های اجتماعی، آن را «ترغیب ایرانیان برای جاسوسی از یکدیگر» ارزیابی کرده‌ بودند، چند روز پس از راه‌اندازی از دسترس خارج شد.

رادیو فردا

چهارمین سالگرد مهسا امینی؛ از انسداد مسیر آرامستان تا اعتصاب در شهرها و واکنش‌ها

 

 امروز چهارشنبه ۲۵ شهریورماه، همزمان با چهارمین سالگرد جان‌باختن مهسا (ژینا) امینی، شهر سقز، زادگاه وی، شاهد فضای امنیتی و مسدود شدن مسیرهای منتهی به آرامستان آیچی، محل دفن او، بود. در همین روز، کسبه و بازاریان در دست‌کم ۱۳ شهر از جمله سنندج، سقز، مهاباد، بانه، دیواندره، پیرانشهر، بوکان، اشنویه، قروه، مریوان، ارومیه، کرمانشاه و کامیاران با تعطیل کردن محل‌های کسب خود دست به اعتصاب زدند. این مناسبت با واکنش‌هایی همراه بود که در این گزارش به آن پرداخته شده است.

به مناسبت سالگرد جان‌باختن وی، کسبه و بازاریان در شماری از شهرهای غرب و شمال‌غرب کشور از فعالیت روزانه خودداری کردند. بر اساس گزارش‌های دریافتی، اعتصاب در سنندج، سقز، مهاباد، بانه، دیواندره، پیرانشهر، بوکان، اشنویه، قروه، مریوان، ارومیه، کرمانشاه و کامیاران صورت گرفته و شماری از مغازه‌ها و واحدهای صنفی در این شهرها تعطیل بوده‌اند.

در سقز نیز حضور نیروهای امنیتی و انتظامی افزایش یافته بود. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا و گزارش‌های منتشرشده، مسیرهای منتهی به آرامستان آیچی، محل دفن مهسا امینی، مسدود و محدودیت‌هایی برای تردد شهروندان در این محدوده اعمال شد. همچنین یک روز پیش از سالگرد، گزارش‌هایی درباره رهاسازی آب سد چراغ‌ویس و مسدود شدن شماری از مسیرهای فرعی منتهی به این آرامستان منتشر شده بود.

امجد امینی، پدر مهسا امینی، نیز امروز با انتشار متنی ضمن قدردانی از شهروندانی که در چهارمین سالگرد جان‌باختن دخترش با خانواده وی ابراز همدلی کردند، از مسدود شدن مسیرهای منتهی به آرامستان آیچی خبر داد. وی با اشاره به وضعیت اقتصادی و اعتصاب کسبه و بازاریان، از افرادی که محل‌های کسب خود را تعطیل کرده بودند تشکر کرد و نوشت که با وجود آنکه امکان برگزاری «یک سوگواری ساده» برای خانواده فراهم نشده، مسیرهای منتهی به آرامستان آیچی نیز مسدود شده است. آقای امینی در بخش دیگری از نوشته خود از مردم سقز و دیگر شهرهایی که به شیوه‌های مختلف یاد دخترش را گرامی داشتند، قدردانی کرد.

جان‌باختن مهسا امینی در بازداشت، موج گسترده‌ای از اعتراضات سراسری را در ایران رقم زد که با شعار «زن، زندگی، آزادی» شناخته شد. در جریان این اعتراضات شمار زیادی از شهروندان کشته و زخمی و هزاران تن بازداشت شدند.

چهار سال پس از این واقعه، همچنان پاسخ‌گویی قضایی مؤثری درباره چگونگی مرگ مهسا امینی و مسئولیت افراد و نهادهای دخیل صورت نگرفته است. مقام‌های جمهوری اسلامی از ابتدا ارتباط مرگ او با خشونت یا برخورد فیزیکی مأموران را رد کرده‌اند. این در حالی است که هیأت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی سازمان ملل، پس از بررسی شواهد، مرگ مهسا امینی در بازداشت را «غیرقانونی» دانسته و اعلام کرده است که وی در بازداشت مورد خشونت فیزیکی قرار گرفته و دولت ایران در قبال مرگ او مسئول است.

خانواده مهسا امینی و نهادهای حقوق بشری همچنان بر روشن شدن ابعاد مرگ او، تعیین مسئولیت عاملان و اجرای عدالت تأکید دارند. با این حال، تا امروز گزارشی از محاکمه یا مجازات فرد یا افرادی در ارتباط با مرگ وی منتشر نشده است.

همزمان با چهارمین سالگرد جان‌باختن مهسا امینی، شماری از نهادها و مقام‌های حقوق بشری نیز درباره تداوم فقدان پاسخ‌گویی نسبت به سرکوب اعتراضات سال ۱۴۰۱ موضع‌گیری کردند. در همین رابطه، عفو بین‌الملل اعلام کرد که بر اساس تحقیقات این سازمان، مقام‌های جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» مرتکب اعمالی از جمله قتل، شکنجه، ناپدیدسازی قهری، حبس، تجاوز و آزار و اذیت شده‌اند که به ارزیابی این سازمان مصداق «جنایت علیه بشریت» است. این سازمان همچنین ۸۷ مقام را شناسایی کرده که به گفته عفو بین‌الملل، باید درباره نقش احتمالی آنان در این جرائم مورد تحقیقات کیفری قرار گیرند.

اگنس کالامار، دبیرکل عفو بین‌الملل، در واکنش به یافته‌های این گزارش اعلام کرد که شواهد گردآوری و بررسی‌شده از سوی این سازمان نشان می‌دهد مقام‌های ایران برای سرکوب اعتراضات سال ۲۰۲۲ مرتکب «جنایت علیه بشریت» شده‌اند. وی همچنین تداوم مصونیت از مجازات را از عوامل تکرار سرکوب دانست و از مجمع عمومی سازمان ملل خواست سازوکاری بین‌المللی برای پیگیری کیفری این موارد ایجاد کند. تحقیقات عفو بین‌الملل برای تهیه این گزارش شامل مصاحبه با ۲۷۰ نفر، بررسی بیش از دو هزار ویدئو و مطالعه اسناد رسمی، مدارک قضایی و پزشکی قانونی بوده است.

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، نیز به مناسبت چهارمین سالگرد جان‌باختن مهسا امینی اعلام کرد که با گذشت چهار سال، مطالبات شکل‌گرفته پس از مرگ وی از میان نرفته است. وی همچنین به ادامه محدودیت‌ها علیه زنان و برخورد با شهروندان در ارتباط با حجاب اجباری اشاره کرد.

مهسا (ژینا) امینی، زن جوان ۲۲ ساله اهل سقز که به تهران سفر کرده بود، روز سه شنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ در ایستگاه متروی حقانی تهران، به بهانه حجاب نامناسب توسط ماموران پلیس امنیت اخلاقی بازداشت و ساعاتی پس از بازداشت، پیکر نیمه جان وی در حالی که با سطح هوشیاری درجه ۳ به کما رفته بود به بخش مراقبت های ویژه بیمارستان کسری منتقل شد. وی روز بعد در بیمارستان جان باخت. توضیحات غیرقابل پذیرش فراجا در دفاع از عملکرد خود در رابطه با فوت خانم امینی، سابقه عملکرد نیروی انتظامی در کنار نارضایتی گسترده از وجود نهادی به نام پلیس امنیت اخلاقی به چندین ماه اعتراضات گسترده در بسیاری از نقاط کشور منجر شد.

هرانا

سازمان «ایران زنده» از جان‌باختن ۳۳ خادم مسیحی در ایران خبر داد

 

سازمان مسیحی «ایران زنده» مستقر در آمریکا اعلام کرده است که در اعتراضات دی ماه و پس از آن با تشدید سرکوب‌ها در ایران، دست‌کم ۳۳ نفر از خادمان مسیحی این سازمان جان باخته و ۱۳۱ تن دیگر بازداشت شده‌اند. این سازمان افزود که ۱۴ نفر از بازداشت‌شدگان همچنان در زندان به سر می‌برند و برخی از آن‌ها با خطر صدور حکم اعدام مواجه هستند.

کشیش هرمز شریعت، بنیانگذار سازمان «ایران زنده» (Iran Alive Ministries)، این آمار را در گفت‌وگو با خبرگزاری «باپتیست پرس» اعلام کرد. به گفته او، این آمار تنها مربوط به افراد مرتبط با این سازمان مسیحی است و شمار مسیحیان کشته یا بازداشت‌شده طی ماه‌های گذشته در ایران، بسیار بیشتر از این ارقام است.

شریعت افزود همچنان از سرنوشت ۱۱۴ نفر از بازداشت‌شدگان اطلاعی در دست نیست. چهار نفر از اعضای این سازمان مسیحی با وجود پیگرد قضایی از بازداشت گریخته‌اند، همچنین دو نفر با قرار وثیقه آزاد شده‌اند و یک تن در حصر خانگی قرار دارد.

سازمان «ایران زنده» نام ۲۰ نفر از این افراد، از جمله چهار تن از جاویدنامان را در اختیار خبرگزاری «باپتیست پرس» قرار داده است.

این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که چندین نهاد ناظر بر آزار و اذیت‌های مذهبی، از جمله «اوپن دورز آمریکا» (Open Doors US)، از تشدید محدودیت‌ها علیه فعالیت‌های صلح آمیز مسیحی در ایران خبر داده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، دولت ایران شبکه‌های تلویزیونی مسیحی را در شمار رسانه‌های «معاند» قرار داده و از ماه ژوئیه تماس با این شبکه‌ها را جرم‌انگاری کرده است.

کشیش هرمز شریعت با اشاره به ثبت ۵۸۴۹ مورد گرویدن به مسیحیت از طریق این سازمان در سال ۲۰۲۶ گفت شمار واقعی افرادی که به عیسی مسیح ایمان آورده‌اند، بدون‌شک بیشتر است. او همچنین اظهار کرد که مسیحیان زندانی همچنان به بشارت انجیل در زندان‌ها ادامه می‌دهند و سازمان ایران زنده نیز برنامه‌های خود را متوقف نکرده است.

به گفته آقای شریعت، شرکت‌کنندگان در دوره‌های آموزشی رهبری این سازمان، نسل جدید رهبران کلیساهای خانگی در ایران را تشکیل می‌دهند. او افزود که با وجود شرایط دشوار، فعالیت کلیساهای خانگی ادامه دارد.

بنیانگذار «ایران زنده» همچنین با استناد به آیه ۱۰ از فصل پنجم انجیل متی، جرم‌انگاری فعالیت‌های مسیحی از سوی حکومت ایران را نشانه گسترش و رشد مسیحیت در ایران توصیف کرد.

او گفت بسیاری از مسیحیان امیدوار بودند ایالات متحده در جریان جنگی که از شش ماه پیش علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد، حکومت ایران را شکست دهد یا دولت جدیدی در این کشور روی کار بیاید؛ اما این امیدها محقق نشد و به گفته او، برخی از مردم اکنون تنها به عیسی مسیح امید دارند.

شریعت در پایان از مسیحیان خواست برای افراد بازداشت‌شده و زندانی در ایران دعا کنند.

محبت نیوز

گزارشگر ویژه سازمان ملل: سرکوب مسیحیان و بهائیان در ایران تشدید شده است

 

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، در توییتی که روز پنج‌شنبه منتشر کرد، نسبت به تشدید فشارها بر بهائیان و مسیحیان در ایران ابراز نگرانی کرد. او نوشت: «روایت‌هایی که به دست ما رسیده، تکان‌دهنده است؛ بازداشت در بی‌خبری کامل، شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری و دروغین که بخشی از آن نیز از رسانه‌های دولتی پخش شده است.»

در توییت این گزارشگر ویژه سازمان ملل آمده «بنا بر گزارش‌ها، دست‌کم ۶۱ بهائی و ۷۹ مسیحی (که اکثریت آنان نوکیشان مسیحی هستند) در بازداشت یا زندان به سر می‌برند.»

وی افزود که در ۱۵ ژوییه گزارشی در مورد مسیحیان و ۲۹ ژوییه گزارش دیگری در مورد بهاییان از سوی گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل منتشر شده است.

ساتو با اشاره به وضعیت بازداشت‌شدگان بهائی، از پیام ولی، رویا ثابت، آرتین غضنفری، شکیلا قاسمی، پیوند نعیمی و برنا نعیمی نام برد. به گفته او، بنا بر گزارش‌ها، پیوند نعیمی و برنا نعیمی برای وادار شدن به اعتراف، تحت اعدام‌های ساختگی قرار گرفته‌اند و همچنان در بازداشت و در شرایطی نگهداری می‌شوند که نگرانی‌های جدی درباره امنیت آنان ایجاد کرده است.

او همچنین به پرونده محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی و فعال سیاسی، اشاره کرد و نوشت که وی در منزل خود بازداشت، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و در بی‌خبری کامل نگهداری می‌شود، به‌گونه‌ای که خانواده‌اش هیچ اطلاعی از وضعیت او ندارند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل همچنین به توقیف کلیسای انجیلی سنت پطرس در تهران در اوایل ماه جاری و اخراج ۲۷ مسیحی ارمنی و آشوری ساکن در محوطه این کلیسا اشاره کرد.

پیشتر گزارشگران ویژه سازمان ملل در امور آزادی دین و باور و وضعیت حقوق بشر در ایران، مصادره مجموعه کلیسای انجیلی حضرت پطرس مقدس در تهران و اخراج ساکنان آن را محکوم کرده بوند.

نازیلا قانع، گزارشگر ویژه آزادی دین و باور و مای ساتو، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که «اخراج اجباری» ۲۰ خانواده ارمنی و آشوری «با حقوق بین‌الملل بشر ناسازگار است و خطر بی‌خانمان شدن اعضای اقلیت‌های دینی و قومی به‌رسمیت‌شناخته‌شده را به همراه دارد.»

ساتو در توییت روز پنجشنبه تأکید کرد که این رویدادها به‌صورت مجزا رخ نمی‌دهند. به گفته او، در یک سال گذشته بهائیان بیش از پیش به‌عنوان «جاسوسان ادعایی اسرائیل» هدف اتهام و قربانی‌سازی قرار گرفته‌اند و همچنان از شناسایی در قانون اساسی محروم هستند. او افزود که مسیحیان، به‌ویژه نوکیشان، نیز با یورش به منازل، مصادره اموال و اتهام همکاری با عوامل خارجی مواجه بوده‌اند؛ تحولاتی که همزمان با تشدید موج بازداشت‌ها در سراسر ایران رخ داده است.

در پایان توییت مای ساتو آمده که استفاده از بازداشت‌های خودسرانه و اعمال فشار و اجبار علیه افراد متعلق به اقلیت‌های دینی، نگرانی‌های جدی درباره حق آزادی دین یا عقیده ایجاد می‌کند. او یادآور شد که ایران به‌عنوان یکی از دولت‌های عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، متعهد به تضمین ممنوعیت مطلق شکنجه، رعایت دادرسی عادلانه و حمایت از حقوق اقلیت‌ها است.

غزل مرزبان زندانی مسیحی ،از تجاوز در بازداشتگاه وزارت اطلاعات می‌گوید

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی که در حال تحمل حدود ۱۰ سال حبس در زندان اوین به اتهام‌هایی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» است، در نامه‌ای گفته است که پس از بازداشت در اردیبهشت ۱۴۰۲، در یکی از بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات مورد تجاوز قرار گرفته و سپس برای سکوت درباره این واقعه تهدید شده است.

غزل مرزبان در نامه‌ای که نسخه‌ای از آن در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته، نوشته است که روز ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲، هنگام پیاده‌روی در یک پارک، توسط چند نفر بازداشت و با چشمان بسته به مکانی منتقل شد که بعدها، در جریان بازداشت مجدد، متوجه شد یکی از بازداشتگاه‌های عملیاتی وزارت اطلاعات بوده است.

او در شرح آنچه در این بازداشتگاه بر او گذشته، نوشته است که پس از بازرسی و وادار شدن به درآوردن لباس‌هایش، در سلولی در زیرزمین رها شد. به گفته خانم مرزبان، دقایقی بعد مردی نقاب‌دار وارد سلول شد و به او تجاوز کرد؛ واقعه‌ای که بنا بر روایت او به خون‌ریزی و آسیب‌های شدید جسمی و روانی منجر شد.

مرزبان همچنین نوشته است که پس از این واقعه، چند نفر از مسئولان بازداشتگاه در ازای سکوت، به او وعده آزادی دادند. به گفته او، هنگام انتقال از بازداشتگاه نیز بارها تهدید شد و درباره پیامدهای بازگو کردن آنچه بر او گذشته بود، به او هشدار داده شد.

بازگشت به همان بازداشتگاه و زنده شدن کابوس تجاوز

خانم مرزبان در بخش دیگری از نامه خود نوشته است که در جریان بازداشت مجدد در دی‌ماه ۱۴۰۴، بار دیگر به همان بازداشتگاه منتقل شد و ترس از تکرار تجاوز، به گفته خودش، «بزرگ‌ترین شکنجه» او در طول ۲۲ روز بازداشت بود.

او درباره این بازداشت نوشته است:

«بیست‌وچهارم دی‌ماه ۱۴۰۴، حدود ساعت دوازده نیمه‌شب، برای بار دیگر بازداشت شدم. این بار شبیه همان دفعه بود، با این تفاوت که خواهران بسیاری همراهم بودند؛ و شاید همین همراهی و فراوانی بازداشت‌شدگان، کمی از اضطراب تکرار آن اتفاق در من کاسته بود.

این بار نیز به همان مکان برده شدم. بزرگ‌ترین شکنجهٔ من در ۲۲ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس از تکرار آن اتفاق ناگوار بود. به رفت‌وآمد آقایان در بازداشتگاه زنان چندین بار اعتراض کردم و با برخورد تند مسئولان آنجا مواجه شدم.

ناچار با اعتصاب غذای خشک و تر، بعد از ده روز، در حالی که رو به مرگ بودم، مرا به زندان منتقل کردند.»

مرزبان همچنین گفته است که تلاش‌هایش برای ثبت شکایت درباره تجاوز با ممانعت و تهدید مواجه شده و آثار روانی آن تجربه همچنان با او باقی مانده است.

مقاومت و امید

غزل مرزبان پیش‌تر در اعتراض به حکم صادرشده علیه خود، به‌ویژه اتهام «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت‌آمیز و کشتار»، به مدت ۱۱ روز اعتصاب غذا کرده بود. او این اتهام را قاطعانه رد کرده و گفته بود که چنین اقدامی با باورهای او به‌عنوان یک مسیحی در تضاد است.

این زندانی عقیدتی همچنین پس از انتقال حدود ۵۰ زندانی از زندان قرچک به بند محل نگهداری او و افزایش شدید ازدحام جمعیت، نسبت به شرایط زندان اعتراض کرده است.

مرزبان درباره تلاش خود برای دادخواهی و آثار ماندگار آنچه بر او گذشته، نوشته است:

«سال گذشته که بازداشت شدم، چندین بار خواستم شکایتم را دربارهٔ آن تعرض ثبت کنم، اما هر بار سرباز زدند و با تهدید مرا ساکت نگه داشتند. حالا که هفت ماه از بازداشت و زندانی‌شدنم می‌گذرد، هنوز با اضطراب ناشی از دیدن آقایان، روزهای تلخ و روزمرگی‌های زندان را سر می‌کنم.

اما امید دارم که روزی بذر رنج‌های ما جوانه خواهد زد و درخت دادخواهی ما تنومند خواهد شد. من با این دل‌نوشته، دادخواه رنجی هستم که از سوی وزارت اطلاعات به زندگی‌ام تحمیل شد؛ و شاید راهگشایی باشم برای نشر و تکثیر شجاعت، تا بازگو کنیم چنین ظلم‌هایی را که در تاریک‌خانه‌های ظلم جمهوری اسلامی بیداد می‌کنند.»

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی از جمله «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود افزود «برای روزهای رهایی کشورم از شر خشونت استبداد امیدوارم؛ آن هم استبداد دینی‌ای که سال‌هاست زنان، بزرگ‌ترین بخش مبارزان خط اول با آن هستند. زنانی که سال‌هاست با مبارزات مدنی و جنگ اندیشه در دانشگاه‌ها، اندیشکده‌ها و محافل عدل‌جو، و با نافرمانی‌های مدنی، شجاعت را تکثیر کرده و پیروزی‌ها را رقم زده‌اند.»

در پایان نامه آمده است «ما ثابت کردیم که قدرت ما از قدرت موشک‌ها و بمب‌ها برای سلطه و غلبه بیشتر است. ما همان‌هایی هستیم که اعتراض را از خانه‌ها به خیابان‌ها آوردیم.

ما دوباره به سنگر مبارزهٔ اندیشه برمی‌گردیم؛ تا روزی که آزادی اندیشه، آزادی عقیده، آزادی انتخاب نوع پوشش و رهایی از استبداد برای میهن عزیز ما رقم بخورد. آن هم نه با حملهٔ دشمن، بلکه با مقاومت ما زنان و مردان ایران. زنده باد آزادی؛ پاینده باد وطن، ایران.»

ماده 18

گزارشگر ویژه سازمان ملل نسبت به افزایش سرکوب مسیحیان در ایران هشدار داد

 

 مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، از افزایش بازداشت‌ها، شکنجه و نقض حقوق اقلیت‌های دینی، به‌ویژه بهائیان و مسیحیان، در ایران ابراز نگرانی کرد. وی به همراه گروهی از کارشناسان سازمان ملل، دو بیانیه جداگانه در این خصوص صادر کرده‌اند.

به گفته ساتو، این دو بیانیه که در تاریخ‌های ۲۴ تیر و ۷ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شده‌اند، نشان می‌دهند که دست‌کم ۶۱ شهروند بهائی و ۷۹ شهروند مسیحی، که اکثر آنها نوکیش مسیحی هستند، در حال حاضر در بازداشت یا زندان به سر می‌برند.

به گفته او، گزارش‌های دریافتی از ایران حاکی از بازداشت در سلول انفرادی و بی‌خبری از وضعیت زندانیان، شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری و پخش برخی از این اعتراف‌ها از رسانه‌های حکومتی است.

در بخشی از این گزارش‌ها، به وضعیت محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی و فعال سیاسی، اشاره شده است. کارشناسان سازمان ملل اعلام کردند که نیک‌بخت در منزل خود بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بدون دسترسی به خانواده در بازداشت به سر می‌برد.

ساتو همچنین به مصادره کلیسای پطرس مقدس در تهران در اوایل تیرماه سال جاری و اخراج ۲۷ شهروند ارمنی و آشوری ساکن این مجموعه اشاره کرد. وی این اقدام را بخشی از روند فزاینده فشارها بر جامعه مسیحیان در ایران دانست. در این بیانیه تأکید شده که نوکیشان مسیحی با یورش به منازلشان، ضبط اموال و اتهام همکاری با دولت‌های خارجی مواجه بوده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در پایان تأکید کرد که استفاده از بازداشت‌های خودسرانه و اعمال فشار و اجبار علیه اقلیت‌های دینی، نگرانی‌های جدی درباره حق آزادی دین و عقیده ایجاد می‌کند. وی یادآور شد که ایران، به‌عنوان یکی از امضاکنندگان میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، متعهد به تضمین ممنوعیت مطلق شکنجه، رعایت دادرسی عادلانه و حمایت از حقوق اقلیت‌ها است.

محبت نیوز

تشدید سرکوب مسیحیان در ایران هم‌ زمان با جنگ جمهوری اسلامی و آمریکا

 

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران، ۱۴ ژوئیه با صدور ابلاغیه‌ای رسمی، فهرستی از سازمان‌های رسانه‌ای «معاند» را منتشر کرد. این فهرست، که شامل شماری از شبکه‌های تلویزیونی مسیحی فارسی‌زبان مستقر در خارج از ایران نیز می‌شود، هرگونه همکاری رسانه‌ای، تبلیغی یا فرهنگی با اشخاص و رسانه‌های معرفی‌شده را جرم‌انگاری کرده و در صورت احراز شرایط قانونی، مشمول مجازات دانست. همچنین، ارسال فیلم، عکس، اطلاعات یا هرگونه محتوای دیگر برای رسانه‌ها و صفحات مجازی خارجی که از نظر حکومت مصداق «اقدام علیه امنیت ملی» تلقی شوند، پیگرد کیفری در پی خواهد داشت.

این ابلاغیه، همزمان با مصادره قدیمی‌ترین کلیسای پروتستان ایران و دستور تخلیه ۲۰ خانواده مسیحی کم‌درآمد ساکن در محوطه آن صادر شده است. مقامات به رهبران کلیسا اعلام کرده‌اند که «دیگر از آمریکا نمی‌ترسند»؛ پیامی که نشان‌دهنده تغییر لحن و افزایش جسارت در مواجهه با فشارهای خارجی است.

پس از «جنگ» و توافق شکننده میان تهران و واشنگتن برای توقف آن، به نظر می‌رسد رژیم ایران فرصت یافته تا بار دیگر بر «دشمنان» داخلی خود، به‌ویژه پیروان ادیانی غیر از اسلام، متمرکز شود.

از زمان آغاز درگیری‌ها، رژیم بیش از ۶۰۰۰ نفر را خودسرانه بازداشت کرده است. در این میان، بسیاری از مسیحیان ایرانی – که یکی از سریع‌ترین جوامع مذهبی رو به رشد در جهان به شمار می‌روند – نیز گرفتار شده‌اند. این روند، یادآور الگویی است که پس از «جنگ ۱۲ روزه» در ژوئن ۲۰۲۵ مشاهده شد. رژیم در حال حاضر به دنبال «قربانی» ساختن است و نوکیشان مسیحی به دلیل اتهاماتی نظیر «اقدام به نمایندگی از ایالات متحده و اسرائیل»، اهداف آسانی محسوب می‌شوند. رسانه‌های حکومتی ایران غالباً اعضای این مذهب را همسو با غرب یا «صهیونیست» معرفی کرده و آنها را «دشمن» داخلی جلوه می‌دهند.

حتی پس از «جنگ ۱۲ روزه» که آشکارا شکست محدودی برای تهران به حساب می‌آمد، رژیم آزار و اذیت مسیحیان را تشدید کرد. صرف‌نظر از اینکه تهران خود را پیروز یا شکست‌خورده در این درگیری بداند، نوکیشان مسیحی به‌طور خاص هدف قرار می‌گیرند. شکست، حس آسیب‌پذیری رژیم را افزایش داده و به خلق دشمنان ساختگی منجر می‌شود. از سوی دیگر، یک «پیروزی»، حتی با هزینه‌های گزاف، رژیم را جسورتر می‌کند تا باورهای مذهبی متعصبانه خود را بر کسانی که با موجودیتشان این باورها را به چالش می‌کشند، تحمیل کند. رژیم اکنون بر این باور است که در مواجهه با ایالات متحده دست بالا را پیدا کرده و می‌تواند سرکوب‌های خود را بی‌پروا تشدید کند. به همین دلیل، به تشدید فشارها علیه مسیحیان روی آورده است؛ اقداماتی که حتی تندروترین ارگانهای رژیم نیز پیش‌تر از انجام آن‌ها اجتناب می‌کردند.

در یکی از موارد اخیر، محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی و فعال سیاسی که از ماه مارس در بازداشت به سر می‌برد، با تهدید اعدام روبرو است. پیش از این، برادران او نیز به اتهام «افساد فی‌الارض» به دلیل نقش ادعایی‌شان در سازماندهی اعتراضات ضد رژیم، به اعدام محکوم شده بودند.

شماری از اعضای جامعه مسیحیان ایران ناپدید شده‌اند؛ از جمله ماری محمدی، نوکیش مسیحی که اواخر آوریل به مکانی نامعلوم منتقل شد و خانواده‌اش ارتباط خود را با او از دست داده‌اند.

گزارش تازه از گسترش کلیساهای خانگی در ایران به‌رغم فشارهای امنیتی

 

سازمان «نگرانی بین‌المللی مسیحیان» در گزارش سالانه خود، ایران را یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های گسترش ایمان مسیحی به‌رغم مخاطرات امنیتی معرفی کرد.

 بر اساس تازه‌ترین گزارش «شاخص آزار جهانی ۲۰۲۶» که توسط سازمان «نگرانی بین‌المللی مسیحیان» (ICC) منتشر شده، حدود ۳۸۰ میلیون مسیحی در سراسر جهان با آزار و اذیت روبه‌رو هستند، اما کلیساهای خانگی و شبکه‌های زیرزمینی در خطرناک‌ترین مناطق، از جمله ایران، همچنان در حال گسترش‌اند.

این گزارش که وضعیت آزادی‌های مذهبی در ۲۲ کشور را بررسی می‌کند، نشان می‌دهد در مناطقی که فعالیت مذهبی می‌تواند به بازداشت، حبس یا حتی مرگ منجر شود، جوامع مسیحی از طریق جلسات آنلاین و کلیساهای خانگی به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.

ایران: رشد سریع کلیساهای خانگی در سایه سرکوب

گزارش سازمان نگرانی بین‌المللی مسیحیان، گسترش کلیساهای خانگی در ایران را «یکی از سریع‌ترین رشدهای مسیحیت در جهان» توصیف کرده است. بر اساس این گزارش، به‌رغم آنکه نوکیشان مسیحی با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به مقدسات» و «اقدام علیه امنیت ملی» با خطر بازداشت، زندان و حتی اعدام مواجه هستند، مبشران مسیحی و کلیساهای خانگی از طریق اجتماعات مخفی و فعالیت‌های آنلاین به حیات و گسترش خود ادامه می‌دهند.

روند جهانی: از ناسیونالیسم مذهبی تا خشونت افراط‌گرایان

این گزارش ضمن هشدار نسبت به موج فزاینده «ناسیونالیسم مذهبی» در سراسر جهان، این پدیده را عامل اصلی کاهش آزادی‌های دینی معرفی کرده است.

در هند، گروه‌های تندرو هندو با هدف قرار دادن اقلیت‌های مسیحی و مسلمان، فشار بر این جوامع را تشدید کرده‌اند. این اقدامات با تصویب قوانینی برای محدود کردن تغییر مذهب همراه بوده است که به گفته منتقدان، آزادی‌های اساسی دینی را نقض می‌کند.

کره شمالی همچنان به‌عنوان یکی از سرکوبگرترین حکومت‌ها علیه مسیحیان شناخته می‌شود. با این حال، گزارش تأکید می‌کند که شبکه‌های زیرزمینی کوچک، با وجود شرایط «تاریکی مطلق»، به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.

قاره آفریقا به یکی از مرگبارترین مناطق برای مسیحیان تبدیل شده است. گروه‌های تروریستی اسلام‌گرا مانند بوکوحرام و داعش مسئول کشتار و آزار گسترده مسیحیان هستند. تنها در نیجریه، آمارها نشان می‌دهد که طی یک سال، بیش از ۵۰۰ مسیحی کشته و حدود ۵۰۰ کلیسا هدف حمله قرار گرفته‌اند.

در آمریکای لاتین و اریتره نیز سرکوب دولتی به شکل سازمان‌یافته‌ای ادامه دارد. در کشورهایی مانند نیکاراگوئه، کوبا و اریتره، بازداشت کشیشان، تعطیلی کلیساها و صدور احکام حبس طولانی‌مدت برای پیروان ادیان، از جمله ابزارهای اصلی حکومت‌ها برای محدود کردن آزادی‌های دینی بوده است.

پژوهشگران این گزارش تأکید می‌کنند که «با وجود سرکوب‌های شدید، ایمان مسیحی همچنان رو به رشد است» و شبکه‌های زیرزمینی در مناطق مختلف جهان از افزایش شمار نوکیشان مسیحی خبر می‌دهند.

محبت‌نیوز

وزارت اطلاعات،شبکه‌های تلویزیونی مسیحی را در فهرست رسانه‌های «معاند» قرار داد

 

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در نامه‌ای خطاب به حجت الاسلام محمد موحدی آزاد، دادستان کل کشور بخشنامه‌ای را درراستای اجرای تبصره ماده ۴ قانون «تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» ابلاغ کرده که در آن فهرست مصادیق «شبکه‌های معاند»، «انسان‌رسانه‌های معاند» و «صفحات مجازی معاند» به‌صورت رسمی اعلام شده است.

این فهرست که ۲۱ تیر در روزنامه رسمی و پایگاه ملی اطلاع‌رسانی قوانین و مقررات کشور انتشار یافته، چارچوبی را برای اجرای این قانون و شناسایی مصادیق مشمول آن تعیین کرده است.

بر اساس این ابلاغیه، در بخش نخست ۴۴ رسانه و شبکه در فهرست مصادیق اعلام شده‌اند که در میان آن‌ها نام رسانه‌های فارسی‌زبان مسیحی از جمله شبکه محبت، شبکه سون (هفت)،ست سون و نجات دیده می‌شود.

در بخشنامه وزارت اطلاعات تأکید شده است که همکاری رسانه‌ای، تبلیغی یا اطلاع‌رسانی با افراد، رسانه‌ها و حساب‌های درج‌شده در این فهرست، در صورت احراز شرایط قانونی، می‌تواند مشمول پیگرد قضایی باشد. همچنین ارسال عکس، فیلم، اطلاعات یا هرگونه محتوای دیگر برای رسانه‌ها و صفحات یادشده نیز در چارچوب این قانون، قابل تعقیب اعلام شده است.

انتشار این فهرست در شرایطی صورت می‌گیرد که جمهوری اسلامی از آغاز جنگ، محدودیت‌های گسترده‌ای بر جریان اطلاع‌رسانی اعمال کرده است. در ماه‌های گذشته، وزارت اطلاعات و قوه قضاییه با انتشار اطلاعیه‌ها و ارسال پیامک به شهروندان هشدار داده بودند که عضویت در کانال‌ها و صفحات رسانه‌های «معاند» یا ارسال عکس، فیلم و اطلاعات برای آن‌ها می‌تواند جرم تلقی شود و در شرایط جنگی، «مستوجب اشد مجازات» باشد.

لازم به ذکر است طی چهار دهه گذشته، جمهوری اسلامی فعالیت‌های آزادانه نهادهای مسیحی فارسی‌زبان در ایران را به شدت محدود کرده است. این محدودیت‌ها شامل تعطیلی کلیساهای فارسی‌زبان و بسته شدن بسیاری از مؤسسات وابسته به مسیحیان می‌شود. همچنین، گزارش‌ها حاکی از یورش‌های مکرر نیروهای امنیتی به کلیساهای خانگی در سراسر کشور است. در پی این محدودیت‌ها، شبکه‌های مسیحی فارسی‌زبان مستقر در خارج از ایران، با پخش برنامه‌های گوناگون، بخشی از خلأ ایجاد شده در فعالیت کلیساها و نهادهای مسیحی داخل کشور را پوشش داده‌اند. این برنامه‌ها شامل تعالیم مسیحی، مطالعات کتاب مقدس، موعظه و سرودهای مسیحی است که از طریق رسانه‌های خارج از ایران به مخاطبان ارائه می‌شود.

محبت نیوز

وزارت امور خارجه آمریکا سرکوب مسیحیان در ایران را محکوم کرد

 

وزارت امور خارجه ایالات متحده، جمهوری اسلامی ایران را به دلیل سرکوب فزاینده اقلیت‌های دینی—به‌ویژه مسیحیان—و نقض گسترده حقوق بشر به شدت محکوم کرد.

این وزارتخانه با اشاره به وضعیت غزل مرزبان، شهروند ۴۲ ساله کاتولیک ایرانی، اعلام کرد او به علت باور مسیحی خود به نزدیک به ۱۰ سال حبس محکوم شده و در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است. به گفته گزارش‌ها، وضعیت جسمانی خانم مرزبان تا اواخر ماه مه رو به وخامت گذاشته، اما اطلاعات دقیقی درباره وضعیت فعلی او منتشر نشده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا گفت: «شرم آور است که حکومت ایران همچنان به آزار و اذیت اقلیت‌های مذهبی، از جمله مسیحیان ایرانی، ادامه می‌دهد.»

او افزود که آزادی مذهب، بیان، تجمع مسالمت‌آمیز و تشکل در ایران نادیده گرفته می‌شود و مقام‌های جمهوری اسلامی از «بازداشت‌های خودسرانه و شکنجه» برای ارعاب مخالفان و سرکوب اعتراض‌ها استفاده می‌کنند.

وزارت امور خارجه آمریکا همچنین از مقام‌های ایران خواست همه معترضان و زندانیان سیاسی را که به‌طور ناعادلانه بازداشت شده‌اند، آزاد کنند. این وزارتخانه تأکید کرد که واشنگتن «همبستگی تزلزل‌ناپذیر» خود را با مردم ایران حفظ می‌کند و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط زندانیان سیاسی و عقیدتی است.

این اظهارات هم‌زمان با تشدید تنش‌های نظامی میان آمریکا و ایران و در پی حملات تهران به نفتکش‌های تجاری در تنگه هرمز منتشر شد.

محبت نیوز

فراتر از آمار: ابعاد پنهان سرکوب مسیحیان در ایران از زبان مدیر سازمان ماده ۱۸

 

سازمان ماده ۱۸ که در زمینه دفاع از حقوق مسیحیان تحت جفا در ایران فعالیت می‌کند، در گزارش سالانه خود با عنوان «قربانی‌سازی» از افزایش چشمگیر بازداشت‌ها و محکومیت‌های مسیحیان، به‌ویژه نوکیشان مسیحی، در سال گذشته میلادی خبر داده است.

اکنون منصور برجی، بنیان‌گذار و مدیر این سازمان در گفتگویی با صدای آمریکا، جزئیاتی از این گزارش و ابهامات قانونی اتهامات مطرح شده علیه شهروندان مسیحی در ایران ارائه کرد.

کشیش برجی با اشاره به آمار ۲۵۶ مورد بازداشت و محکومیت ثبت‌شده در این گزارش، تاکید کرد که این عدد تنها “یک آمار نیست و حتا بازتاب‌دهنده تمامی قربانیان نیز محسوب نمی‌شود.” وی افزود: “می‌توان تصور کرد که این افراد فرزندان و عزیزانی دارند که نگران آنان هستند. بنابراین، آمار واقعی به مراتب بیش از ارقام قید شده در گزارش است.” او همچنین بیان داشت که موارد ذکر شده تنها آن‌هایی هستند که به این سازمان گزارش شده‌اند و هر ساله پس از انتشار گزارش‌های سالیانه، موارد بیشتری مستندسازی می‌شوند.

انتخاب عنوان “قربانی‌سازی” برای این گزارش، برگرفته از هشدارها و گزارش‌های مسئولین و کارشناسان سازمان ملل در این زمینه است. برجی با ذکر یک نمونه، به بیانیه وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی تنها چند روز پس از جنگ دوازده روزه اشاره کرد که “تعدادی از شهروندان از جمله مسیحیان را به عنوان «مزدوران صهیونیستی» خطاب کرد، بدون آنکه در طول آن چند روز فرصت یا تلاشی برای توجیه این ادعای گزاف به خود بدهد.”

مدیر سازمان ماده ۱۸ اظهار داشت که اسنادی به دست آن‌ها رسیده که نشان می‌دهد بسیاری از این بازداشت‌شدگان در مراحل اولیه تحقیقات و بازجویی، فقط “به دلیل باورهای عقیدتی و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز دینی خود دستگیر شده‌اند.” اما به گفته او، زمانی که این گزارش‌ها به دادسرا و دادگاه ارجاع می‌شود، “گویی یک «لباس ایدئولوژیک» بر تن آن پوشانده‌اند.” وی افزود که القاب و اتهاماتی نظیر “مزدور صهیونیست”، “دشمن” و “اقدام علیه امنیت ملی” عناوینی هستند که بعدها به پرونده این افراد افزوده می‌شوند.

برجی در پاسخ به پرسشی درباره اتهامات جدید مانند “مسیحیت صهیونیستی” که در سال‌های اخیر وارد ادبیات قوه قضاییه شده است، گفت: “همانند تعریف جرم سیاسی که در ایران در عمل هیچ‌گاه به نتیجه نرسیده است، اتهاماتی که برای زندانیان عقیده و وجدان، از جمله بهائیان، مسیحیان و حتی فعالان فرهنگی یا سیاسی، انتخاب می‌شود، از پشتوانه و وجاهت قانونی چندانی برخوردار نیست.” وی تاکید کرد که “می‌توان تفسیری بسیار کلی و عام را به هر نوع فعالیت مسالمت‌آمیزی تعمیم داد.”

او این مشکل را محدود به مسیحیان ندانست و افزود: “این مشکل اکنون تنها به مسیحیان محدود نمی‌شود، بلکه روحانیون شیعه‌ای نیز هستند که با عناوین مشابه نظیر «اقدام علیه امنیت ملی»، «اجتماع و تبانی علیه نظام» و موارد مشابه، احکام سنگینی را در زندان سپری می‌کنند.” این اظهارات بر عدم تعریف مشخص از جرم سیاسی و عقیدتی در ایران و امکان اعمال سلیقه‌ای اتهامات بر فعالیت‌های مسالمت‌آمیز تاکید دارد.

ماده 18

نیویورک‌پست: مصادره کلیسای انجیلی تهران نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی هیچ تغییری نکرده است

 

 هیات تحریریه نیویورک‌پست در یادداشتی به مصادره کلیسای انجیلی حضرت پطروس در خیابان سی‌تیر (قوام‌السلطنه) تهران که در دوران قاجار ساخته شده پرداخته و آن را نشانه‌ای دیگر از غیرقابل تغییر بودن حکومت ایران توصیف کرده است. در این یادداشت آمده است: «تصمیم حکومت ایران برای تصاحب کلیسای تاریخی پروتستان سنت پیتر در تهران و اخراج ۲۰ خانواده ساکن آن، یک چیز را روشن می‌کند: هر کسی که اکنون در راس جمهوری اسلامی قرار دارد، به همان اندازه جناح‌های پیشین، افراطی است.»

نیویورک‌پست در ادامه می‌نویسد: این اقدام رژیم، در تضاد با ادعای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، قرار دارد که گفته بود رهبران جدید حکومت ایران «افرادی بسیار منطقی» هستند و مانند نسل‌های قبلی «افراطی» نیستند.

اما واقعیت این است: «رهبر جدید، همان رهبر قدیمی است.»

این تصمیم همچنین ادامه سابقه سرکوب مذاهب غیراسلامی در ایران است؛ از جمله بازداشت بیش از ۳۰۰ مسیحی در سال ۲۰۲۴، در حالی که حکومت تلاش کرده این گروه‌ها را به‌عنوان نزدیک به آمریکا هدف قرار دهد.

در کنار این موارد، نقض‌های مکرر آتش‌بس، حمله به کشتی‌ها در تنگه هرمز و بی‌اعتنایی به تعهدات بین‌المللی، همگی نشانه‌ای از سابقه‌ای طولانی از نقض وعده‌ها و رفتارهای خصمانه است.

بنابراین دلیلی برای اعتماد به تهران در هر توافقی که ترامپ ممکن است با آن به دست آورد، وجود ندارد.

واقعیت این است: «رژیم جدیدی در ایران وجود ندارد.» همان جریان‌های تندرو ضدآمریکایی — یا جانشینان هم‌فکرشان — همچنان در قدرت هستند و آماده‌اند هر زمان که بتوانند به غیرنظامیان آسیب بزنند و علیه آمریکا و اسرائیل اقدام کنند.

به نوشته نیویورک‌پست، مصادره کلیسای انجیلی تهران بیش از هر شعار یا موضع‌گیری، نشان می‌دهد که مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان سیاست‌های گذشته را در عمل دنبال می‌کنند و نباید درباره ماهیت کنونی این حکومت دچار «توهم» شد.

برای اثبات بیشتر، به درخواست اخیر مجلس خبرگان نگاه کنید که خواستار مرگ «نخست‌وزیر خبیث رژیم صهیونیستی» و «رئیس‌جمهور جنایتکار آمریکا» شده و آن را «وظیفه‌ای دینی» دانسته که باید «در هر شرایطی» اجرا شود.

ماجرای تصرف کلیسا اما بیش از همه ماهیت رژیم را آشکار می‌کند، زیرا برخلاف شعارها، اینجا مقام‌های رسمی بالفعل دست به اقدام زده‌اند: مصادره اموال و اخراج ساکنان.

ترامپ شاید تصور کند می‌تواند توافقی با ایران به دست آورد که برای آمریکا قابل‌قبول باشد، اما درباره رهبری حکومت ایران نباید دچار توهم شد.

محبت نیوز

محکومیت «پرونده‌سازی سیاسی» علیه شاهزاده پهلوی از سوی کنشگران مسیحی

 

در پی اعلام خبر صدور کیفرخواست علیه شاهزاده رضا پهلوی، رهبر بخش بزرگی از اپوزیسیون ایران، سازمان “کنشگران مسیحی برای ایران آزاد” با صدور بیانیه‌ای، این اقدام را محکوم کرده و آن را حرکتی سیاسی در راستای سرکوب مخالفان جمهوری اسلامی دانست. این کیفرخواست که از سوی دادستان عمومی و انقلاب تهران صادر شده است، اتهاماتی چون “افساد فی‌الارض” و “هدایت اقدامات تروریستی” را به شاهزاده پهلوی وارد می‌کند.

دادستانی تهران اعلام کرده است که این پرونده پس از اعلام جرم دادستانی کل کشور و دادستانی تهران در دادسرای ناحیه ۲۰، ویژه امور بین‌الملل، تشکیل شده و پس از “تکمیل تحقیقات” و دریافت گزارش نهادهای امنیتی، برای رسیدگی به دادگاه ارسال شده است. به گفته دادستان تهران، تحقیقات شامل فعالیت‌های منتسب به رضا پهلوی در سال‌های اخیر، از جمله اعتراضات سراسری، حوادث دی‌ماه ۱۴۰۲ و رویدادهای مرتبط با “جنگ اخیر” بوده است. اتهامات دیگر مطرح شده شامل “همکاری با دولت‌های متخاصم”، “جاسوسی”، “آمریت در قتل و صدمات بدنی”، “تخریب اموال عمومی و زیرساخت‌ها”، “سازمان‌دهی اقدامات خشونت‌آمیز”، “تحریک به شورش و جنگ” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” است.

با این حال، سازمان «کنشگران مسیحی برای ایران آزاد» که متشکل از کشیشان، خادمان کلیسا و رهبران سازمان‌های مسیحی از سراسر جهان است، در بیانیه خود، این پرونده‌سازی را “اقدامی سیاسی و بخشی از سیاست نظام‌مند جمهوری اسلامی در سرکوب رهبران سیاسی و مخالفان” خوانده و آن را “سوء استفاده از دستگاه قضایی و نقض حقوق بنیادین مردم ایران” دانسته‌اند. کنشگران مسیحی معتقدند که استفاده از دستگاه قضایی برای چنین پرونده‌هایی، به جای اجرای عدالت، نشانه‌ای از فقدان استقلال قوه قضائیه و تبدیل آن به ابزاری برای حذف مخالفان و ایجاد فضای رعب و وحشت است.

این گروه از فعالان مسیحی تأکید کرده‌اند که این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که جمهوری اسلامی به جای پاسخگویی در قبال کشتار معترضان در جریان اعتراضات گذشته و نقض گسترده حقوق بشر، از جمله بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، اعدام‌ها و فشار بر اقلیت‌های مذهبی، قومی و سیاسی، با گسترش فضای امنیتی و تشکیل پرونده‌های سیاسی، در پی منحرف کردن افکار عمومی است.

کنشگران مسیحی با اشاره به اصول دادرسی عادلانه و تعهدات بین‌المللی در حوزه حقوق بشر، تأکید کرده‌اند که آینده ایران تنها با اراده آزاد مردم و از طریق انتخاباتی آزاد، عادلانه و دموکراتیک تعیین می‌شود و نه با سرکوب و تعقیب قضایی با انگیزه سیاسی. آنها از جامعه جهانی، سازمان ملل متحد و نهادهای بین‌المللی خواسته‌اند ضمن محکوم کردن این اقدام، از تمامی سازوکارهای حقوقی و بین‌المللی برای مستندسازی، تحقیقات مستقل و اعمال تحریم‌های هدفمند علیه مسئولان سوء استفاده‌کننده از دستگاه قضایی و ناقضان حقوق بشر استفاده کنند. این گروه تأکید دارد که هیچ یک از مسئولان این اقدامات نباید از مصونیت برخوردار باشند و باید مطابق موازین حقوق بین‌الملل در برابر عدالت پاسخگو شوند.

در پایان، کنشگران مسیحی برای ایران آزاد ضمن اعلام همبستگی کامل خود با شاهزاده رضا پهلوی، زندانیان سیاسی، عقیدتی، اقلیت‌های مذهبی و نژادی، خانواده‌های جان‌باختگان و آسیب‌دیدگان اعتراضات، تصریح کردند که عدالت پایدار تنها زمانی محقق خواهد شد که تمامی مسئولان نقض حقوق بشر و سوء استفاده از دستگاه قضایی مطابق استانداردهای حقوق بین‌الملل پاسخگو شوند و مردم ایران بتوانند در کشوری آزاد، دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر حاکمیت قانون، آینده خود را با رأی و اراده آزاد خویش رقم بزنند.

محبت نیوز

تخریب کامل کلیسای تاریخی انجیلی مشهد

کلیسای انجیلی مشهد که از نمونه‌های معماری دوره پهلوی اول به شمار می‌رفت و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود، بامداد ۱۴ خرداد به‌صورت شبانه تخریب و با بولدوزر کاملاً مسطح شد.

پایگاه اطلاع‌رسانی جماران ابن خبر را منتشر کرده اما توضیحی درباره علت این تخریب و نهاد یا دستگاه مسئول آن ارائه نکرد.

بر اساس بیانیه شورای کلیساهای انجیلی در غربت، کلیسای مشهد «با حکم دادگاه انقلاب به نفع ستاد اجرای فرمان امام مصادره و سپس تصرف شده بود» و با ممانعت نهادهای امنیتی، در سال‌های اخیر به مسیحیان اجازه استفاده از آن داده نمی‌شد. بی‌استفاده ماندن این مکان تاریخی موجب شده بود فعالان میراث فرهنگی بارها نسبت به خطر بی‌توجهی و احتمال تخریب آن هشدار دهند. به گفته فعالان میراث فرهنگی،  عملیات تخریب حدود دو ساعت طول کشید و صبح روز ۱۴خرداد با بستن اطراف این کلیسا، از ورود افراد و خبرنگاران جهت عکاسی ممانعت به عمل آمده است.

در بیانیه شورای کلیسای انجیلی در غربت آمده است: «دیروز از شنیدن این خبر بسیار متاسف شدیم. تصور تخریب عبادتگاه مسیحی در دهه سوم از هزاره سوم و محروم ساختن آنان از داشتن یک چهار دیواری کوچک برای عبادت دشوار، و اما واقعیتی تلخ در روزگار ماست.»

در ادامه این بیانیه تخریب کلیسا «مجازاتی ناسزاوار» توصیف شده و گفته شده است: «مسیحیان انجیلی ایران‏زمین هموطنان عزیز و کشورمان را همواره بغایت دوست داشته و محترم شمرده‏ایم. همیشه خیرخواه و در پی سربلندی آنان و کهن‏دیارمان ایران بوده‏ایم. با خوشحالی هموطنان شادی کرده، و با اندوه آنان ماتم گرفته‏ایم، برای آنان همواره دعای برکت داشته‏ایم، و اینک اینگونه ناسزاوارانه مجازات و از داشتن حجره‏ای حقیر برای عبادت محروم می‏شویم.»

کلیسای انجیلی مشهد خاستگاه یکی از مهم‌ترین یادگارهای مسیحیان پروتستان در این شهر، موسوم به «بیمارستان آمریکایی» بود.

در سال ۱۹۱۱، کشیش «لوییس اف. اسلستین» به همراه همسرش از سوی کلیسای مشایخی به مشهد آمد. حدود پنج سال بعد، درمانگاهی برای ارائه خدمات پزشکی به همت دکتر کوک در چند اتاق یک منزل اجاره‌ای راه‌اندازی شد. این درمانگاه به‌تدریج توسعه یافت و به بیمارستانی با ۵۰ تخت‌خواب تبدیل شد. همچنین دستیاران پزشکی در آن آموزش دیدند و گروه‌های سیار پزشکی به درمان بیماران در شهرهای مختلف خراسان پرداختند. (یک صد سال خدمت کلیسای مشایخی آمریکا در پارس).

کشیش منصور خواجه‌ پور، از رهبران مسیحی و اعضای سابق کلیسای انجیلی مشهد، درباره تاریخچه این کلیسا به سازمان ماده ۱۸ گفت:

«ساختمان کلیسای مشهد، ساختمانی مقدس و مبارک بود. زندگی افراد بسیاری در این کلیسا تغییر کرد. در دهه‌های ۲۰ تا ۴۰ و پس از آن، خادمان مسیحی انجیل را با مردم مشهد در میان گذاشتند. پزشکان و میسیونرهایی که وارد ایران شدند و در این کلیسا فعالیت داشتند، بیمارستان آمریکایی مشهد را بنیان گذاشتند تا به مردم خدمت کنند.

در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، کلیسای انجیلی مشهد مأمن و پناهگاهی برای هموطنان مسیحی بود که از مناطق جنگ‌زده می‌گریختند. این کلیسا خدمات گسترده‌ای به مردم مشهد ارائه می‌کرد. به یاد دارم زمانی که نیروگاه شهید هاشمی مشهد در حال ساخت بود، گروهی از مهندسان مسیحی شاغل در آن پروژه در مهمان‌سرای طبقه بالای کلیسا اقامت داشتند و مسیحیان آشوری‌زبان این کلیسا نیز در نیروگاه فعالیت می‌کردند.

در سال‌های مختلف، آن کلیسا پناهگاه بسیاری از افراد بود. خود من نیز زمانی که پدرم به دلیل گرویدن من به مسیحیت مرا از خانه بیرون کرد، به کلیسا پناه بردم. امروز دیگر آن ساختمان وجود ندارد. من در همان کلیسا ایمان آوردم و تعمید گرفتم.»

«بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود»

آقای خواجه‌ پور درباره وضعیت کلیسای انجیلی مشهد می‌گوید:

«گزارش شده که ساختمان کلیسا متروکه و خالی از سکنه بوده است، اما این وضعیت به اختیار اعضای کلیسا نبود. مقامات حکومتی مسیحیان را از این کلیسا اخراج کرده بودند و حتی سرایدار آن نیز مجبور به ترک محل شده بود.

حدود ۲۵ سال پیش، افراد وابسته به نهادهای امنیتی با ایجاد یک آتش‌سوزی عمدی تلاش کردند کلیسا را تخریب کنند، اما این اقدام مهار شد. بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود و امروز ساختمان آن تخریب شده است؛ اما کلیسا، مطابق فرمایش عیسی مسیح، از بین نخواهد رفت.

سال ۱۹۸۱ که وارد کلیسای انجیلی مشهد شدم، این شهر تنها دو کلیسای فارسی‌زبان داشت؛ یکی همین کلیسا در پشت باغ ملی و دیگری کلیسای جماعت ربانی در منزل کشیش سودمند، در نزدیکی هتل هایت.»

کلیسای جماعت ربانی مشهد بعدها توسط حکومت تعطیل شد و کشیش سودمند نیز به اتهام ارتداد در سال ۱۳۶۹ اعدام شد.

خواجه‌پور در ادامه تأکید می‌کند:

«امروز کلیساهای خانگی متعددی در مشهد فعال هستند. با وجود فشارهای حکومتی، جمعیت دو کلیسای فارسی‌زبان مشهد در گذشته شاید به ۱۰۰ نفر هم نمی‌رسید، اما اکنون هزاران مسیحی در این شهر حضور دارند و فعالیت‌های مذهبی و خدماتی خود را ادامه می‌دهند.»

در آمارهای رسمی جمهوری اسلامی، نوکیشان مسیحی همانند برخی دیگر از اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته‌نشده، از جمله بهاییان، مندائیان و پیروان آیین یارسان، جایگاهی ندارند.

ماده 18

گزارشی از تجمع اعتراضی اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان در تهران

 

روز یکشنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه، شماری از اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان در مقابل ساختمان‌های سازمان بازرسی کل کشور و وزارت آموزش و پرورش در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالباتشان دست به تجمع زدند.

روز یکشنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه، شماری از اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان در مقابل ساختمان‌های سازمان بازرسی کل کشور و وزارت آموزش و پرورش دست به تجمع اعتراضی زدند.

بر اساس این گزارش، این اساتید نسبت به اخراج بیش از ۳۰۰ عضو هیئت علمی دانشگاه و قطع حدود ۱۰ ماه از حقوق و مزایای‌شان اعتراض کرده و خواستار رسیدگی به مطالبات خود و عزل رئیس دانشگاه فرهنگیان شدند.

این اساتید دانشگاه در این خصوص گفتند: «بعد از تجمع مقابل سازمان بازرسی کشور به مقابل ساختمان وزارت آموزش و پرورش رفتیم اما حراست مجموعه با فریاد و رفتاری نادرست، با ما که سالها معلمان این کشور را آموزش داده‌ایم، رفتار کرد و اجازه ندادند صدای حق طلبی خود را بلند کنیم.» آن‌ها تاکید کردند که این عملکرد خلاف قانون است و این رفتار حقوق و نتیجه‌ی سال‌ها کار اساتید را پایمال کرده است.

اساتید اخراجی دانشگاه فرهنگیان در ادامه افزودند: «در سختی معیشت و تنگنای اقتصادی قرار گرفته‌ایم. این زندگی در شان اعضای هیئت علمی و خانواده‌هایشان نیست.»

هرانا

سرتیپ مجید خادمی، رئیس ماشین سرکوب نوکیشان مسیحی در حملات اسرائیل کشته شد

 

 سرتیپ مجید خادمی، رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، روز دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ (۶ آوریل ۲۰۲۶) در جریان حملات هوایی اسرائیل در تهران کشته شد. این حادثه در کمتر از یک ماه پس از کشته شدن اسماعیل خطیب، وزیر اطلاعات، و غلامرضا رضائیان، رئیس سازمان اطلاعات فراجا، رخ می‌دهد که نشان‌دهنده اشراف اطلاعاتی اسرائیل بر ساختارهای امنیتی جمهوری اسلامی است.

مجید خادمی، که از چهره‌های کلیدی و کمتر شناخته شده دستگاه امنیتی ایران به شمار می‌رفت، در خرداد ۱۴۰۴ پس از کشته شدن محمد کاظمی، رئیس پیشین سازمان اطلاعات سپاه، به این سمت منصوب شده بود. او با بیش از چهار دهه فعالیت در نهادهای اطلاعاتی و امنیتی، به عنوان یکی از مهره‌های اصلی در سرکوب داخلی شناخته می‌شد.

سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با صدور اطلاعیه‌ای کشته شدن رئیس سازمان اطلاعات خود را تأیید کرده و اعلام داشت که سرتیپ خادمی نزدیک به پنج دهه در حوزه‌های اطلاعاتی و امنیتی سپاه فعالیت داشته است.

سازمان اطلاعات سپاه، در کنار وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، یکی از اصلی‌ترین نهادهای سرکوبگر نوکیشان مسیحی به شمار می‌آید و طی سال‌های اخیر نقش اصلی در سرکوب و دستگیری‌ نوکیشان مسیحی داشته است.

این سازمان علاوه بر فعالان سیاسی،نوکیشان مسیحی، رهبران کلیساهای خانگی و کنشگران دینی را نیز هدف قرار می‌دهد. بسیاری از پرونده‌های امنیتی علیه مسیحیان با اتهاماتی نظیر «اقدام علیه امنیت ملی» به طور مستقیم توسط این نهاد تشکیل شده‌اند. طبق گزارش‌ها، حدود ۴۰ درصد از دستگیری و بازداشت مسیحیان، به ویژه نوکیشان، در سال گذشته میلادی توسط سپاه انجام شده است.

این سازمان همچنین میزبان فرماندهی دفاع سایبری سپاه است که وظیفه‌ی پایش ایمیل‌ها، وب‌سایت‌ها و فعالیت‌های آنلاین شهروندان را بر عهده دارد. ردیابی جلسات کلیسای آنلاین و فعالیت‌های آموزشی مسیحیان از جمله ابزارهای اصلی این نهاد برای شناسایی و بازداشت آنان بوده است. همکاری این فرماندهی با شرکت‌های وابسته به سپاه در تولید و توزیع پروپاگاندای حکومتی نیز در مشروعیت‌بخشی به سرکوب نقش مهمی ایفا می‌کند.

محبت نیوز

گزارشی از بازداشت، مصادره اموال و برخورد قضایی با شهروندان و رسانه‌ها

 

 وزارت اطلاعات از بازداشت ۲۵ شهروند در استان های مرکزی و گلستان خبر داده است. همچنین پرونده ۱۵ شهروند ساکن خارج از کشور جهت اجرای «مصادره اموال» به مراجع قضایی ارسال شده است. مرکز رسانه  قوه قضاییه نیز اعلام کرد شماری از رسانه‌ها، چهره‌های رسانه‌ای، خبرنگاران، فعالان فضای مجازی و چهره‌های مشهور به دلیل آنچه همراهی با طرف‌های درگیر جنگ خوانده شده، مورد «برخوردهای قضایی و ارشادی از جمله پیگیری حقوقی توقیف اموال، تشکیل پرونده قضایی، بازداشت و ممنوع الفعالیت شدن» قرار گرفته اند.

وزارت اطلاعات با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرده است که ۲۳ نفر دلیل آنچه ارتباط با رسانه های خارج از کشور و ارسال مختصات اماکن نظامی و محل استقرار نیروهای حافظ امنیت عنوان شده، در استان مرکزی دستگیر شدند.

همچنین دو شهروند در استان گلستان توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت شده اند. در این گزارش ادعا شده است که آنها با کشورهای خارجی در ارتباط بوده و «در صدد خلع سلاح مامورین یک مرکز و پس از آن حمله به مراکز انتظامی» بوده اند.

در اطلاعیه وزارت اطلاعات همچنین آمده است که «در راستای اجرای قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم، مستندات اعمال مجرمانه ۱۵ نفر در خارج از کشور، برای مصادره اموال به دستگاه قضائی ارسال شد.»

بر اساس گزارشی دیگر از مهر، مرکز رسانه  قوه قضاییه اعلام کرده است که شماری از رسانه‌ها، چهره‌های رسانه‌ای، خبرنگاران، فعالان فضای مجازی، سلبریتی‌ها، چهره‌های مشهور و یا شناخته شده، به دلیل آنچه «همراهی با دشمن» خوانده شده، مورد «برخوردهای قضایی و ارشادی» قرار گرفته اند. این برخوردها شامل پیگیری حقوقی توقیف اموال، تشکیل پرونده قضایی، بازداشت، ممنوع الفعالیت شدن، مسدود شدن موقت برخی پایگاه‌های خبری  و یک خبرگزاری بوده است.

در این گزارش‌ها به محل نگهداری بازداشت شدگان، هویت افراد و جزئیات برخوردهای صورت گرفته، اشاره ای نشده است.

هرانا

چهره کلیدی سرکوب نوکیشان مسیحی، وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی،کشته شد

 

یسراییل کاتز وزیر دفاع اسراییل، تایید کرده است که «اسماعیل خطیب» وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی، در حملات هوایی بامداد چهارشنبه ۲۷اسفند۱۴۰۴ کشته شده است.

اسماعیل خطیب چهره‌ای امنیتی بود که در سوابق او، ریاست اداره کل اطلاعات قم، ریاست حفاظت دفتر رهبر جمهوری اسلامی، و ریاست مرکز حفاظت و اطلاعات قوه قضاییه نیز به چشم می‌خورد.

ارتش دفاعی اسراییل هم در حساب کاربری «ایکس» خود این خبر را تایید کرد و از کشته شدن اسماعیل خطیب خبر داد. وزیر دفاع اسراییل از «موفقت‌آمیز بودن» حمله هدفمند به این مقام عالی‌رتبه اطلاعاتی جمهوری اسلامی خبر داده و گفته است: «امروز غافلگیری‌های قابل توجهی در راه است.»

یسراییل کاتز که با «تایمز اسراییل» گفت‌وگو کرده گفته است: «من و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر، به ارتش اسراییل اجازه داده‌ایم هر مقام ارشد حکومت ایران را بدون نیاز به تایید اضافه ما هدف قرار داده و از میان ببرند.»

به گفته او، خطیب «مسئول سیستم قتل و سرکوب داخلی رژیم در ایران و ترویج تهدیدات خارجی» بود.

وزارت اطلاعات یکی از ستون‌های اصلی ساختار سرکوب جمهوری اسلامی به شمار می‌رود. این وزارتخانه، در کنار دیگر نهادهای سرکوبگر نظیر سازمان اطلاعات سپاه، نقش عمده‌ای در سرکوب نوکیشان مسیحی ایفا می‌کند. حذف وزیر یا چهره‌های اصلی این نهاد می‌تواند ضربه‌ای جدی به پیکره ساختار سرکوب جمهوری اسلامی وارد کند. این نهاد امنیتی به صورت سازمان‌یافته به شناسایی نوکیشان مسیحی و برخورد با آنان می‌پردازد. گزارش‌های متعددی حاکی از بازداشت‌های خشونت‌آمیز نوکیشان مسیحی توسط ماموران وزارت اطلاعات در منازل یا کلیساهای خانگی، انجام بازجویی‌های طولانی‌مدت و اعمال فشارهای روانی و فیزیکی بر آنان است. بسیاری از این افراد پس از بازداشت به زندان منتقل شده و با احکام سنگین حبس روبرو می‌شوند. پس از جنگ دوازده روزه با اسرائیل، بازداشت مسیحیان، به ویژه نوکیشان، به شدت افزایش یافت و وزارت اطلاعات نیز از بازداشت ۵۳ نوکیش مسیحی در آن زمان خبر داده بود.

منبع:محبت نیوز

انتقاد گزارشگر ویژه سازمان ملل از اتهام “جاسوسی” به اقلیت‌های دینی در ایران

 

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با اشاره به نقض گسترده حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی تاکید کرد مردم ایران خواستار ایجاد تغییرات بنیادین و برخورداری از حق تعیین سرنوشت هستند و این موضوع باید محور هر راه‌حلی برای بحران ایران باشد.

ساتو دوشنبه ۲۵ اسفند در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو اعلام کرد از زمان آغاز ماموریت او به‌عنوان گزارشگر ویژه در اوت ۲۰۲۴، روند نقض حقوق بشر از سوی جمهوری اسلامی تشدید شده است.

او با اشاره به سرکوب معترضان در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه گفت ده‌ها هزار نفر، از جمله اعضای کادر درمان و وکلا، بازداشت شدند و از برخی بازداشت‌شدگان اعترافات اجباری گرفته شد.

ساتو رویه رایج حکومت در «تروریست» خواندن معترضان و متهم کردن اقلیت‌های دینی به «جاسوسی» برای کشورهای خارجی را مورد انتقاد قرار داد و گفت بر اساس گزارش‌ها، شماری از کودکان در ارتباط با این اعتراضات به اعدام محکوم شده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در ادامه اقدام مجدد حکومت ایران در قطع اینترنت، آوارگی حدود سه میلیون نفر در داخل کشور، وخامت وضعیت بازداشت‌شدگان، کمبود غذا و خدمات پزشکی برای زندانیان و نبود پناهگاه کافی برای مردم را از جمله مشکلات موجود در زمان جنگ عنوان کرد.

ساتو همچنین خواهان مذاکره طرف‌های درگیر شد و در عین حال تاکید کرد جامعه جهانی نباید مطالبات مردم ایران را نادیده بگیرد، زیرا آنان خواهان آینده‌ای متفاوت و ایجاد تغییرات بنیادین هستند.

او افزود مردم ایران خواهان برخورداری از حق تعیین سرنوشت‌اند و این موضوع باید محور اصلی هر راه‌حلی برای بحران ایران باشد.

محبت نیوز