مشهد؛ احمد رحیمی و سهیلا حسینی به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل شدند

 

احمد رحیمی و سهیلا حسینی، زوج بازداشتی، در روزهای اخیر از زندان وکیل‌آباد مشهد به بازداشتگاه اطلاعات سپاه این شهر منتقل شدند.

 سهیلا حسینی روز چهارشنبه ۱۳ خردادماه از زندان وکیل‌آباد مشهد خارج و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه این شهر منتقل شده است. احمد رحیمی، همسر وی نیز که در این زندان نگهداری می‌شد، چندی پیش به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این شهروندان بازداشتی، ضمن تأیید این خبر به هرانا گفت: «این زوج هم‌اکنون در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه اطلاعات سپاه نگهداری می‌شوند.»

با گذشت ۸۲ روز از زمان دستگیری این شهروندان، تاکنون از دلایل بازداشت و اتهامات منتسب به آنان اطلاعی حاصل نشده است. این افراد همچنین از حق دسترسی به وکیل و امکان تودیع وثیقه برای آزادی موقت محروم مانده‌اند.

این زوج در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۴۰۴ در محل سکونت‌شان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند؛ اقدامی که در پی کمک‌های انسان‌دوستانه به مجروحان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و با طرح ادعای استفاده از اینترنت استارلینک صورت گرفت.

احمد رحیمی، استاد رشته IT و عضو سابق هیئت علمی چند دانشگاه مشهد است. همسر وی، سهیلا حسینی نیز در حوزه هنرهای تجسمی فعالیت دارد.

هرانا

تداوم بازداشت؛ بی‌خبری از وضعیت شایان اکبری، کارآفرین جوان مشهدی ادامه دارد

 

با گذشت ۱۳ روز از بازداشت شایان اکبری (سوشیانت)، کارآفرین و بنیانگذار «سازمان جهانشمول احرار»، کماکان اطلاعی از محل نگهداری و وضعیت وی در دست نیست. تعدادی دیگر از اعضای این مجموعه نیز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند.

بی‌خبری از سرنوشت این شهروند، منجر به افزایش نگرانی‌های خانواده‌اش شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، بازداشت شایان اکبری، روز سه‌ شنبه ۵ خردادماه توسط ماموران اطلاعات سپاه در مشهد صورت گرفته است. همزمان، تعدادی دیگر از اعضای «سازمان جهانشمول احرار» نیز بازداشت شده‌اند. نیروهای امنیتی با حضور در محل اقامت این افراد اقدام به تفتیش محل و ضبط برخی وسایل شخصی و تجهیزات الکترونیکی آنان کرده‌اند.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده شایان اکبری، به هرانا گفت: «اگرچه تاکنون هیچ اتهامی به‌صورت رسمی به آقای اکبری ابلاغ نشده است، اما ماموران امنیتی هنگام بازداشت و تفتیش محل اقامت وی، فعالیت‌های رسانه‌ای و مجازی او را مورد اشاره قرار داده‌اند. انتشار مطالبی در حمایت از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، انتقاد از قطع اینترنت، حمایت از جنبش “زن، زندگی، آزادی” و انتشار محتوایی درباره مراکز حساس و نظامی، از جمله مواردی بوده که از جانب نیروهای امنیتی مطرح شده است.»

این منبع افزود: «ماموران در پی مراجعه به منزل شایان مدعی بوده‌اند برخی از این فعالیت‌ها می‌تواند با اتهاماتی نظیر اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام مرتبط تلقی شود، هرچند تاکنون هیچ‌یک از این موارد به‌طور رسمی به آقای اکبری تفهیم نشده است.»

شایان اکبری، ۲۴ ساله و از اعضای جامعه کوییر (+LGBTQ)، به عنوان بنیانگذار و مدیر «سازمان جهانشمول احرار» شناخته می‌شود. این مجموعه در شبکه‌های اجتماعی خود را تشکلی فعال در حوزه‌های فناوری، مدنی، سیاسی و پژوهشی معرفی کرده و در سال‌های اخیر در فضای مجازی فعالیت داشته است.

از هویت و تعداد دقیق بازداشت‌شدگان، محل نگهداری آنان، نهاد بازداشت‌کننده و اتهامات منتسب به این افراد اطلاعی در دست نیست. همچنین از وضعیت جسمانی و امکان دسترسی آنان به خانواده یا وکیل نیز اطلاعی حاصل نشده است.

هرانا

روایت زندانیان سابق از ضرب‌وشتم و محرومیت درمانی در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار

 شماری از زندانیان سابق سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار کرج در گفت‌وگو با هرانا از ضرب‌وشتم زندانیان، استفاده از لوله برای تنبیه بدنی، محرومیت برخی زندانیان از رسیدگی درمانی و انتقال شماری از بازداشت‌شدگان مجروح به این زندان خبر دادند. در روایت‌های مستقل این افراد، نام یکی از افسران نگهبان زندان به‌طور مکرر مطرح شده و منابع از آنچه «رفتارهای خشونت‌آمیز و تحقیرآمیز علیه زندانیان» توصیف می‌کنند، سخن گفته‌اند.

به گزارش خبرگزاری چند زندانی سابق که طی ماه‌های اخیر در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار نگهداری شده و اکنون آزاد شده‌اند، جزئیاتی تازه از وضعیت این بخش و نحوه برخورد با برخی زندانیان را تشریح کرده‌اند.

به گفته این افراد، در ماه‌های اخیر شماری از بازداشت‌شدگان با جراحات جسمی، از جمله آسیب‌دیدگی از ناحیه پا، به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند. پرشام پرواس، حجت نعیمی و ساسان جلیلیان از جمله افرادی هستند که منابع مطلع از انتقال آنان به این زندان در وضعیت جسمی نامناسب خبر داده‌اند.

منابع هرانا درباره منشأ دقیق این جراحات روایت‌هایی مطرح کرده‌اند، اما هرانا در حال حاضر قادر به تأیید مستقل همه جزئیات مربوط به زمان، محل و نحوه ایجاد این آسیب‌ها نیست. با این حال، چند منبع مطلع به‌طور جداگانه تأیید کرده‌اند که این افراد پس از انتقال به زندان برای مدتی با موانعی در دسترسی به رسیدگی درمانی مناسب مواجه بوده‌اند.

یکی از منابع مطلع در این خصوص گفت: «وضعیت ساسان جلیلیان از بقیه نگران‌کننده‌تر بود. او از ناحیه پا آسیب جدی ناشی از اصابت گلوله داشت و با وجود شدت جراحت، روند درمانش کامل و مناسب نبود.»

بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، پرشام پرواس، بازرگان ساکن تهران، در روزهای پایانی اسفندماه بازداشت شد. منابع مطلع دلیل بازداشت او را مرتبط با فعالیت‌های مجازی و طرح انتقادهایی درباره شرایط امنیتی و ایست‌های بازرسی عنوان کرده‌اند. همچنین حجت نعیمی، شهروند ۳۵ ساله اهل تهران، به دلیل محتوای منتشرشده یا باقی‌مانده در صفحه اینستاگرام خود با برخورد امنیتی مواجه شده بود.

در خصوص ساسان جلیلیان، شهروندی حدوداً ۲۵ ساله، منابع مطلع گفته‌اند که بازداشت او پس از بررسی محتوای صفحه اینستاگرامش صورت گرفته است. درباره ماهیت دقیق اتهامات مطروحه علیه او اطلاعات متناقضی به هرانا رسیده و به همین دلیل هرانا از طرح قطعی عنوان اتهامی خودداری می‌کند.

چند زندانی سابق همچنین از ضرب‌وشتم مکرر زندانیان توسط برخی مأموران زندان سخن گفتند. در اغلب این روایت‌ها نام میثم سیفی، از افسران نگهبان زندان، مطرح شده است.

یکی از زندانیان سیاسی سابق که هنگام وقوع یکی از حوادث منجر به ضرب‌وشتم سهیل عربی در سوئیت ۳۵ حضور داشته، به هرانا گفت: «چند روز بود که زندانی‌ها از خرید، هواخوری و برخی امکانات محروم بودند و فضای بند متشنج شده بود. پس از اعتراض زندانیان، سهیل عربی را از بند خارج کردند. مدتی بعد صدای درگیری و ضربات از بیرون شنیده می‌شد و بعدتر متوجه شدیم که او به شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.»

به گفته چند زندانی سابق، ضرب‌وشتم زندانیان محدود به مشت و لگد نبوده و در برخی موارد از لوله آب آذین برای تنبیه بدنی آنان استفاده می‌شده است. یکی از این افراد گفت: «بارها زندانیان را از بند خارج می‌کردند و بعد با آثار ضربه و کبودی بازمی‌گشتند.»

منابع مطلع همچنین گفتند که در یکی از این موارد، شدت جراحات واردشده به یک زندانی به حدی بود که وی پس از انتقال به بیمارستان تحت عمل جراحی قرار گرفت. به گفته این منابع، در گزارش اولیه تنظیم‌شده از سوی مسئولان زندان، علت جراحات وی «خودزنی» عنوان شده بود؛ ادعایی که از سوی این زندانی رد شده است.

یکی دیگر از زندانیان سابق در توصیف فضای حاکم بر این بخش گفت: «دردناک‌ترین بخش ماجرا برای خیلی از ما فقط کتک خوردن خودمان نبود. شنیدن صدای فریاد و التماس زندانیان دیگر بود. بعضی شب‌ها ساعت‌ها این صداها شنیده می‌شد و هیچ کاری از دست کسی برنمی‌آمد.»

این زندانیان در عین حال تأکید کردند که رفتار تمامی کارکنان زندان یکسان نبوده است. با این حال، روایت‌های متعدد و جداگانه‌ای درباره رفتارهای خشونت‌آمیز برخی مأموران زندان مطرح شده است.

بر اساس آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها مصوب سال ۱۴۰۰ و همچنین بخشنامه «تبیین حقوق بازداشت‌شدگان، رعایت کرامت آنان و نحوه نظارت بر بازداشتگاه‌ها»، حفظ کرامت انسانی زندانیان، دسترسی آنان به خدمات درمانی، تأمین امنیت جانی و ممنوعیت هرگونه شکنجه، رفتار تحقیرآمیز، تندخویی و آزار جسمی و روانی مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین مطابق مقررات سازمان زندان‌ها، تنبیه انضباطی زندانیان صرفاً در چارچوب سازوکارهای پیش‌بینی‌شده قانونی امکان‌پذیر است و اعمال خشونت فیزیکی علیه زندانیان در زمره مجازات‌های قانونی پیش‌بینی نشده است.

هرانا

تخریب کامل کلیسای تاریخی انجیلی مشهد

کلیسای انجیلی مشهد که از نمونه‌های معماری دوره پهلوی اول به شمار می‌رفت و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود، بامداد ۱۴ خرداد به‌صورت شبانه تخریب و با بولدوزر کاملاً مسطح شد.

پایگاه اطلاع‌رسانی جماران ابن خبر را منتشر کرده اما توضیحی درباره علت این تخریب و نهاد یا دستگاه مسئول آن ارائه نکرد.

بر اساس بیانیه شورای کلیساهای انجیلی در غربت، کلیسای مشهد «با حکم دادگاه انقلاب به نفع ستاد اجرای فرمان امام مصادره و سپس تصرف شده بود» و با ممانعت نهادهای امنیتی، در سال‌های اخیر به مسیحیان اجازه استفاده از آن داده نمی‌شد. بی‌استفاده ماندن این مکان تاریخی موجب شده بود فعالان میراث فرهنگی بارها نسبت به خطر بی‌توجهی و احتمال تخریب آن هشدار دهند. به گفته فعالان میراث فرهنگی،  عملیات تخریب حدود دو ساعت طول کشید و صبح روز ۱۴خرداد با بستن اطراف این کلیسا، از ورود افراد و خبرنگاران جهت عکاسی ممانعت به عمل آمده است.

در بیانیه شورای کلیسای انجیلی در غربت آمده است: «دیروز از شنیدن این خبر بسیار متاسف شدیم. تصور تخریب عبادتگاه مسیحی در دهه سوم از هزاره سوم و محروم ساختن آنان از داشتن یک چهار دیواری کوچک برای عبادت دشوار، و اما واقعیتی تلخ در روزگار ماست.»

در ادامه این بیانیه تخریب کلیسا «مجازاتی ناسزاوار» توصیف شده و گفته شده است: «مسیحیان انجیلی ایران‏زمین هموطنان عزیز و کشورمان را همواره بغایت دوست داشته و محترم شمرده‏ایم. همیشه خیرخواه و در پی سربلندی آنان و کهن‏دیارمان ایران بوده‏ایم. با خوشحالی هموطنان شادی کرده، و با اندوه آنان ماتم گرفته‏ایم، برای آنان همواره دعای برکت داشته‏ایم، و اینک اینگونه ناسزاوارانه مجازات و از داشتن حجره‏ای حقیر برای عبادت محروم می‏شویم.»

کلیسای انجیلی مشهد خاستگاه یکی از مهم‌ترین یادگارهای مسیحیان پروتستان در این شهر، موسوم به «بیمارستان آمریکایی» بود.

در سال ۱۹۱۱، کشیش «لوییس اف. اسلستین» به همراه همسرش از سوی کلیسای مشایخی به مشهد آمد. حدود پنج سال بعد، درمانگاهی برای ارائه خدمات پزشکی به همت دکتر کوک در چند اتاق یک منزل اجاره‌ای راه‌اندازی شد. این درمانگاه به‌تدریج توسعه یافت و به بیمارستانی با ۵۰ تخت‌خواب تبدیل شد. همچنین دستیاران پزشکی در آن آموزش دیدند و گروه‌های سیار پزشکی به درمان بیماران در شهرهای مختلف خراسان پرداختند. (یک صد سال خدمت کلیسای مشایخی آمریکا در پارس).

کشیش منصور خواجه‌ پور، از رهبران مسیحی و اعضای سابق کلیسای انجیلی مشهد، درباره تاریخچه این کلیسا به سازمان ماده ۱۸ گفت:

«ساختمان کلیسای مشهد، ساختمانی مقدس و مبارک بود. زندگی افراد بسیاری در این کلیسا تغییر کرد. در دهه‌های ۲۰ تا ۴۰ و پس از آن، خادمان مسیحی انجیل را با مردم مشهد در میان گذاشتند. پزشکان و میسیونرهایی که وارد ایران شدند و در این کلیسا فعالیت داشتند، بیمارستان آمریکایی مشهد را بنیان گذاشتند تا به مردم خدمت کنند.

در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، کلیسای انجیلی مشهد مأمن و پناهگاهی برای هموطنان مسیحی بود که از مناطق جنگ‌زده می‌گریختند. این کلیسا خدمات گسترده‌ای به مردم مشهد ارائه می‌کرد. به یاد دارم زمانی که نیروگاه شهید هاشمی مشهد در حال ساخت بود، گروهی از مهندسان مسیحی شاغل در آن پروژه در مهمان‌سرای طبقه بالای کلیسا اقامت داشتند و مسیحیان آشوری‌زبان این کلیسا نیز در نیروگاه فعالیت می‌کردند.

در سال‌های مختلف، آن کلیسا پناهگاه بسیاری از افراد بود. خود من نیز زمانی که پدرم به دلیل گرویدن من به مسیحیت مرا از خانه بیرون کرد، به کلیسا پناه بردم. امروز دیگر آن ساختمان وجود ندارد. من در همان کلیسا ایمان آوردم و تعمید گرفتم.»

«بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود»

آقای خواجه‌ پور درباره وضعیت کلیسای انجیلی مشهد می‌گوید:

«گزارش شده که ساختمان کلیسا متروکه و خالی از سکنه بوده است، اما این وضعیت به اختیار اعضای کلیسا نبود. مقامات حکومتی مسیحیان را از این کلیسا اخراج کرده بودند و حتی سرایدار آن نیز مجبور به ترک محل شده بود.

حدود ۲۵ سال پیش، افراد وابسته به نهادهای امنیتی با ایجاد یک آتش‌سوزی عمدی تلاش کردند کلیسا را تخریب کنند، اما این اقدام مهار شد. بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود و امروز ساختمان آن تخریب شده است؛ اما کلیسا، مطابق فرمایش عیسی مسیح، از بین نخواهد رفت.

سال ۱۹۸۱ که وارد کلیسای انجیلی مشهد شدم، این شهر تنها دو کلیسای فارسی‌زبان داشت؛ یکی همین کلیسا در پشت باغ ملی و دیگری کلیسای جماعت ربانی در منزل کشیش سودمند، در نزدیکی هتل هایت.»

کلیسای جماعت ربانی مشهد بعدها توسط حکومت تعطیل شد و کشیش سودمند نیز به اتهام ارتداد در سال ۱۳۶۹ اعدام شد.

خواجه‌پور در ادامه تأکید می‌کند:

«امروز کلیساهای خانگی متعددی در مشهد فعال هستند. با وجود فشارهای حکومتی، جمعیت دو کلیسای فارسی‌زبان مشهد در گذشته شاید به ۱۰۰ نفر هم نمی‌رسید، اما اکنون هزاران مسیحی در این شهر حضور دارند و فعالیت‌های مذهبی و خدماتی خود را ادامه می‌دهند.»

در آمارهای رسمی جمهوری اسلامی، نوکیشان مسیحی همانند برخی دیگر از اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته‌نشده، از جمله بهاییان، مندائیان و پیروان آیین یارسان، جایگاهی ندارند.

ماده 18

فشار امنیتی بر خانواده جاویدنام «اجمین مسیحی»؛ تحویل پیکر با دریافت پول

 

 خانواده اجمین مسیحی (آلفرد)، شهروند مسیحی ارمنیِ ۲۷ ساله که شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات میدان هفت‌حوض تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر کشته شد، پس از خاکسپاری با فشارهای امنیتی مواجه شده‌اند.

بر اساس گزارش ایران‌اینترنشنال، ماموران حکومتی برای تحویل پیکر این جوان مسیحی، مبلغ دو میلیارد تومان از خانواده وی دریافت کرده‌اند. پیش از این نیز گزارش‌هایی درباره اعمال فشار امنیتی بر خانواده‌های جانباختگان، ممانعت از برگزاری مراسم خاکسپاری و یادبود، و حتی تخریب سنگ مزار کشته‌شدگان منتشر شده بود.

اجمین مسیحی در میدان هفت‌حوض تهران هدف شلیک مستقیم قرار گرفته است. یک شاهد عینی که در زمان حادثه در کنار او حضور داشته، اظهار کرد که شلیک از سوی نیروهای مستقر بر روی بام مسجد هفت‌حوض انجام شده و گلوله به گردن وی اصابت کرده است. به گفته این شاهد، اجمین مسیحی در صف اول معترضان حضور داشت و آخرین شعاری که پیش از اصابت گلوله سر داده بود، «آزادی، آزادی، آزادی» بوده است.

پس از زخمی شدن اجمین مسیحی، معترضان پیکر او را برای جلوگیری از افتادن به دست نیروهای بسیجی، به حیاط خانه‌ای در همان نزدیکی منتقل کردند. شاهد دیگری بیان کرد که او همراه با چندین مجروح دیگر تا حدود ساعت یک بامداد در آن ساختمان مانده بودند تا شرایط برای انتقال مصدومان امن‌تر شود. این منبع همچنین افزود که در میان مجروحان، دو نفر از ناحیه پا، یک نوجوان ۱۸ ساله از ناحیه کمر و فردی دیگر از سمت راست بدن هدف گلوله قرار گرفته و ریه‌اش سوراخ شده بود.

بر اساس روایت این شاهد عینی، در تمام مدتی که مجروحان در ساختمان حضور داشتند، نیروهای گارد ویژه در میدان هفت‌حوض با فریادهایی نظیر «ماشاالله، ماشاالله»، «ما دشمن‌های رهبر را کشتیم، ما تروریست‌ها را کشتیم» و شعار «حیدر حیدر» با موتورسیکلت در میدان تردد می‌کردند.

مراسم خاکسپاری اجمین مسیحی در کلیسای «حضرت مریم» برگزار شد، اما خانواده وی تحت فشار مجبور شدند علت مرگ فرزندشان را ابتلا به سرطان اعلام کنند.

امیرحسین سعادت در تبریز بازداشت شد

 

امروز دوشنبه ۱۱ خرداد، امیرحسین سعادت، دبیر پیشین شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی، توسط ماموران اداره اطلاعات در تبریز بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. همزمان، منزل وی مورد تفتیش قرار گرفت و شماری از لوازم شخصی این شهروند نیز توسط ماموران ضبط شد.

بر اساس اطلاعات دریافتی ، آقای سعادت صبح امروز بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران اداره اطلاعات در محل کار خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت وی با خشونت و ضرب و شتم همراه بوده است.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: “وی طی یک تماس تلفنی کوتاه با خانواده‌اش از بازداشت خود خبر داده اما به محل نگهداری خود اشاره‌ای نکرده است. همزمان منزل امیرحسین توسط ماموران مورد تفتیش قرار گرفته است. در جریان این بازرسی، شماری از وسایل شخصی وی از جمله تلفن همراه، لپ‌تاپ و پاسپورت او ضبط شده است.”

تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

امیرحسین سعادت، متولد سال ۱۳۷۲، اهل شهرستان آباده، ساکن تبریز و دبیر پیشین شورای صنفی دانشگاه علامه طباطبایی است.

هرانا

اعتصاب غذای غزل مرزبان نوکیش مسیحی در زندان اوین در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، از روز دوشنبه ۴ خردادماه، در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس علیه خود، دست به اعتصاب زده است.

یک منبع مطلع از وضعیت این نوکیش مسیحی، ضمن تایید این خبر به خبرگزاری هرانا گفت: “خانم مرزبان در اعتراض به حکم ۹ سال و هشت ماه حبس خود که به تازگی توسط قاضی ایمان افشاری علیه وی صادر شده است، از تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۵، دست به اعتصاب غذا زده است. با گذشت هفت روز از آغاز اعتصاب غذا، وضعیت جسمانی او نامناسب است.”

غزل مرزبان چندی پیش با حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد. این حکم با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور برای وی صادر شده است.

خانم مرزبان در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، توسط مأموران امنیتی در منزلش در تهران بازداشت شد. وی سپس به زندان اوین منتقل شد.

گفتنی است غزل مرزبان و همسرش، امیرحسین سعیدی‌نسب، هر دو از افراد ترنس‌جندری هستند که حدود ۱۵ سال پیش با طی مراحل قانونی و پزشکی، عمل‌ تغییر جنسیت را انجام داده و مدارک هویتی منطبق با جنسیت جدید خود را دریافت کرده‌اند.

این زوج پیش‌تر نیز به دلیل پیگیری حقوق اشخاص ترنس در ایران و اعتراض به موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی، با برخوردهای قهری، بازداشت و زندان مواجه شده بودند.

محبت نیوز

سمیرا نوروز ناصری کارگردان سینما در تهران بازداشت شد

 

 امروز دوشنبه، سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز ساکن تهران پس از تفتیش منزلش توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

 بازداشت خانم نوروز ناصری صبح امروز دوشنبه ۱۱ خردادماه، توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است. ماموران همچنین اقدام به تفتیش منزل این کارگردان کرده‌اند.

تا زمان تنظیم این گزارش، از محل نگهداری، دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز ساکن تهران است.

هرانا

تداوم محرومیت از درمان نوکیش مسیحی «محشر پرندین» در زندان اوین

 

 محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز مبرم به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، همچنان از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم مانده است. این زندانی مسیحی، پس از اعزام به بیمارستان در هفته گذشته، تنها پس از انجام یک آزمایش و بدون دریافت هیچ‌گونه خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شده است.

این خبر با نقل قول از یک منبع مطلع نوشت: “خانم پرندین هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، دوباره به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

هرانا پیشتر گزارش داده بود که یکی از تومورهای خانم پرندین در مجاورت مخچه قرار دارد که موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم او شده است؛ به‌طوری که گفتارش با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.

محشر پرندین که ۵۰ سال سن دارد و هنرمند و نقاش است، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ (۶ دسامبر ۲۰۲۵) به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

اتهام «جاسوسی»؛ حسن و حسین امیری، برادران ۲۰ ساله به اعدام محکوم شدند

 

حسن و حسین امیری، برادران دوقلوی ۲۰ ساله محبوس در زندان قزلحصار کرج، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم شدند. این حکم بر اساس اتهام «جاسوسی برای اسرائیل» علیه این افراد صادر شده است.

 این حکم اخیرا توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست قاضی ایمان افشاری علیه این برادران دوقلو صادر شده است. اتهام «جاسوسی برای اسرائیل»، مبنای صدور این رای قرار گرفته است.

یک منبع مطلع از وضعیت این دو جوان ۲۰ ساله، به هرانا گفت: «در کیفرخواست صادر شده علیه این افراد، مشاهده تصاویری از ساختمان‌های آسیب‌دیده، مبنای طرح اتهام «جاسوسی به نفع اسرائیل» در پرونده قرار گرفته بود. حسن و حسین امیری به دستور بازپرس پرونده به‌صورت جداگانه در زندان قزلحصار نگهداری می‌شوند و از حق ملاقات با یکدیگر محروم هستند. این دو زندانی در حال حاضر در سوئیت ۳۵ این زندان محبوس هستند.»

این دو برادر پیشتر در یکی از ایست‌های بازرسی و پس از بررسی تلفن همراهشان بازداشت شدند و به مدت دو ماه به صورت بلاتکلیف در زندان قزلحصار کرج نگهداری شدند.

حسن امیری و حسین امیری که از دو سالگی در مراکز بهزیستی پرورش یافته‌اند، خانواده‌ای برای پیگیری وضعیت خود ندارند. این موضوع موجب افزایش نگرانی آشنایان آنان درباره روند رسیدگی به پرونده‌شان شده است.

نگهداری این دو برادر جوان در «سوییت ۳۵» زندان قزلحصار در حالی صورت می‌گیرد که اخیرا  در گزارشی جداگانه به شرایط نامناسب این بند پرداخته بود؛ بخشی که به‌ طور سنتی برای نگهداری زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام یا در وضعیت قرنطینه مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در ماه‌های اخیر به محل نگهداری شمار زیادی از بازداشت‌ شدگان تبدیل شده است. گزارش‌های دریافتی هرانا از این بند حاکی از تراکم جمعیت، محرومیت از حقوق اولیه، محدودیت در تماس و ملاقات، و مواردی از برخوردهای خشونت‌آمیز با زندانیان است؛ شرایطی که نگهداری محکومان به اعدام در آن، نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی آنان را تشدید کرده است.

هرانا

حکم ده سال حبس به جرم جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی مسعود پیاهو برای ضبط یک ویدئو

 

مسعود پیاهو، شهروندی که به اتهام ثبت ویدئو از اعتراضات ۱۴۰۴ به ۱۰ سال زندان محکوم شده است، روز دوشنبه ۱۱ خرداد با انتشار پیامی ویدئویی جدید گفت: «با وجود آنکه در بازنشر آن هیچ نقشی نداشته است، روز سه‌شنبه برای اجرای حکم خود را به زندان معرفی می‌کند.»

حسن آقاخانی، وکیل دادگستری، روز یکشنبه از محکومیت موکلش به اتهام ثبت ویدئو  از معترضی که در جریان اعتراضات دی‌ماه سال گذشته مقابل مأموران پلیس ایران در خیابان روی زمین نشسته بود، خبر داد.

آقاخانی تاکید کرد که مسعود پیاهو قصد انتشار «عمومی» ویدئو را نداشته و آن را در «استوری پرایوت» صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده اما سپس شخص دیگری آن را به شکل عمومی منتشر کرد.

انتشار این ویدئو از فردی که روز هشتم دی‌ماه و در دومین روز اعتراضات به تنهایی مقابل مأموران انتظامی روی زمین نشسته بود، به شکل گسترده منتشر شد، بازتاب‌های فراوانی ایجاد کرد.

تصویر این معترض به یکی از نمادهای اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ تبدیل شد.

حسن آقاخانی روز یکشنبه گفت که موکلش توسط وزارت اطلاعات احضار و سپس بازداشت شد و دادگاه با استناد به «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی» آقای پیاهو را به «۱۰ سال حبس» محکوم کرد.

به گفته او، در ادامه شعبه ۹ دیوان عالی کشور نیز «بدون هیچ کم و کاستی آن حکم را مورد تائید قرار داده است.»

دو نفر دیگر از معترضان دی‌ ماه مهرداد محمدی‌ نیا و اشکان مالکی به دست دژخیمان رژیم اسلامی اعدام شدند

 

قوه قضائیه ایران اعلام کرد که دو نفر دیگر از معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ را به اتهام «آتش‌زدن مسجد»، «لیدری کودتا»، «تخریب اموال عمومی» و «مسدودسازی خیابان‌ها» اعدام کرده است.

نام این دو معترض که بامداد دوشنبه یازدهم خرداد اعدام شدند، مهرداد محمدی‌نیا و اشکان مالکی اعلام شده است.

ارگان رسمی دستگاه قضایی ایران، میزان، نوشته این دو «از عوامل اصلی آتش‌زدن مسجد جعفری در محله کوی نصر تهران [بودند] که اقدام به تخریب و آتش‌زدن مسجد، تخریب اموال عمومی، درگیری با مأموران حافظان امنیت، انسداد خیابان‌ها و ممانعت از عبور و مرور مردم کرده بودند.»

دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در ماه‌های اخیر به شکل تقریباً روزانه اقدام به اجرای احکام اعدام معترضان و یا افرادی می‌کند که آن‌ها را به همکاری با آمریکا و اسرائیل متهم می‌کند. برخی نهادهای حقوق‌بشری می‌گویند جمهوری اسلامی از اعدام برای ایجاد فضای ترس و به‌عنوان عامل سرکوب استفاده می‌کند.

عفو بین‌الملل و دیگر گروه‌های حقوق بشری گفته‌اند که پس از اعتراضات گسترده ضدحکومتی در دی‌ماه پارسال و همچنین پس از آغاز جنگ با اسرائیل و ایالات متحده در اسفندماه، استفاده از مجازات اعدام در ایران افزایش یافته است.

این سازمان اعلام کرد مجموع شناخته‌ شده دو هزار و ۱۵۹ اعدام در ایران در سال ۲۰۲۵ «بالاترین رقم ثبت‌شده از سال ۱۹۸۱» در کشور بوده و همچنین بالاترین رقم برای یک کشور در همان سال محسوب می‌شود.

سوءقصد عوامل وابسته به جمهوری اسلامی به جان یک «کشیش ایرانی» در آمریکا

 

کشیش سیروس خراسانی، شبان ارشد یک کلیسای فارسی‌زبان در نروژ، عضو هیئت‌مدیره «حزب همبستگی مسیحیان ایران» (هما) و یک کنشگر مسیحی، روز یکشنبه ۳ خرداد، در شهر آتلانتای ایالت جورجیای آمریکا هدف سوءقصد قرار گرفت. این حمله غافلگیرانه با سلاح سرد رخ داد و بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، ضاربان هنگام حمله، او را به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی و مخالفت با جمهوری اسلامی تهدید کرده‌اند. هم‌اکنون پلیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) در حال تحقیق درباره ابعاد این پرونده است.

بر اساس جزئیات به‌ دست‌آمده از منابع مطلع و نزدیک به آقای خراسانی، این حمله زمانی رخ داد که وی در حال رانندگی با خودروی شخصی خود بود. مهاجمان با دادن علامت، وانمود کردند که برای خودروی او مشکلی پیش آمده است و به‌محض توقف، با چاقو، مشت و لگد به وی حمله‌ور شدند.

اطلاعات دریافتی محبت نیوز درباره جزئیات این حمله حاکی از آن است که یکی از مهاجمان هنگام ضرب‌وشتم به زبان فارسی گفته‌ است: «ما در تعقیبت بودیم و بالاخره پیدات کردیم. ما پیشتر چندین‌بار به تو هشدار داده بودیم که علیه جمهوری اسلامی حرف نزن و دهنت را ببند و ساکت شو. این دفعه داریم بهت می‌گیم دهنت باید بسته بشه.»

منابع نزدیک به این کنشگر مسیحی تأکید دارند که ریشه این سوءقصد به فعالیت‌های سیاسی و افشاگری‌هایش علیه رژیم ایران برمی‌گردد.

سابقه تهدیدهای مستمر

این حمله در حالی رخ داده است که کشیش خراسانی پیش از این نیز هدف تهدیدهای متعددی قرار گرفته بود. پیگیری‌ها نشان می‌دهد که حجم این تهدیدها در هفته‌های گذشته به‌شدت افزایش یافته بود. در این مدت، تماس‌های تلفنی و پیام‌های تهدیدآمیزی دریافت شده و حملات سایبری متعددی نیز صورت گرفته است؛ تهدیدهایی که پیش‌تر به اطلاع پلیس آمریکا رسیده بود.

با توجه به سابقه ثبت‌ شده از این تهدیدها، به‌ نظر می‌رسد مسیر تحقیقات مقامات امنیتی آمریکا بر احتمال دخالت عوامل وابسته به جمهوری اسلامی متمرکز باشد. اطلاعات موجود نشان می‌دهد که وی پیش از این حمله نیز پیام‌های مبنی بر تهدید به مرگ با اسلحه دریافت کرده بود.

ورود اف‌بی‌آی و نهادهای امنیتی آمریکا

درحال‌حاضر، پلیس محلی و اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) پرونده این سوءقصد را در دست بررسی دارند. اگرچه هنوز جزئیات رسمی درباره دسته‌بندی قضایی این حمله (ازجمله تروریسم سیاسی یا جنایت ناشی از نفرت) منتشر نشده، اما ثبت پیشین تهدیدها از سوی جمهوری اسلامی، مسیر روشنی را برای تحقیقات پلیس ترسیم کرده است. تا این لحظه، هویت ضاربان مشخص نشده و تحقیقات برای شناسایی و دستگیری آن‌ها ادامه دارد.

جمهوری اسلامی سابقه طولانی در تهدید، ارعاب و تلاش برای حذف فیزیکی مخالفان سیاسی خود در خارج از مرزهای ایران دارد؛ رویه‌ای که در سال‌های اخیر، چهره‌های رسانه‌ای و فعالان سیاسی را در کشورهای مختلف هدف قرار داده است. بااین‌حال، منابع نزدیک به کشیش خراسانی اعلام کرده‌اند که وی با وجود تهدیدها و جراحات ناشی از این حمله، شجاعانه بر ادامه فعالیت‌ها و مبارزات خود تأکید دارد.

محبت نیوز

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی ماندانا و مهسا ستوده، شهروندان بهائی در زندان عادل آباد

 

ماندانا ستوده و مهسا ستوده دو خواهر بهائی ساکن شیراز نزدیک به دو ماه است که بازداشت شدند و کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد شیراز به‌ سر می‌برند.

ماندانا ستوده و مهسا ستوده دو خواهر بهائی علیرغم گذشت نزدیک به دو ماه از زمان بازداشت کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد شیراز نگهداری می شوند.

این دو‌ خواهر در حال حاضر به صورت جدا از هم در زندان عادل‌آباد شیراز نگهداری می‌شوند و با وجود پیگیری‌های خانواده این شهروندان از مراجع قضایی، تاکنون رسیدگی مؤثر و نتیجه‌بخشی به پرونده آنان صورت نگرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی حاصل نشده است.

مهسا ستوده، روز یکشنبه ۹ فروردین‌ماه توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت شد. ماندانا ستوده نیز روز چهارشنبه ۱۲ فروردین‌ماه توسط نیروهای وابسته به سپاه بازداشت شد. بازداشت وی با تفتیش منازل همراه بود و ماموران لوازم الکترونیکی او را ضبط کردند.

هرانا

غزل مرزبان، شهروند مسیحی به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی و فعال مدنی محبوس در زندان اوین، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد. بر اساس این گزارش ، اتهام‌های مطرح‌شده علیه او شامل «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» است.

غزل مرزبان نیمه‌ شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ با یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل شد. این نوکیش مسیحی کاتولیک پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته و پس از تحمل دو ماه حبس، در ۱۵ دی ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. او پیش‌تر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی چون «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود. بر اساس حکم پیشین، دو ماه از حبس او قابل اجرا و باقی‌مانده مجازات، از جمله حکم شلاق، به مدت پنج سال تعلیق شده بود.

بر اساس گزارش‌ها، دست‌کم ۵۰ شهروند مسیحی به دلیل باورها و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز دینی در زندان‌های ایران محبوس هستند.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، غزل مرزبان در جریان تجمع اعتراضی که منجر به بازداشت او شد، با اشاره به وضعیت مردم ایران، از پاپ فرانسیس خواسته بود با فریاد «فقر و ظلم در ایران»، «از مردم ایران حمایت کند».

در ماه های  گذشته موجی از بازداشت شهروندان ایرانی از جمله  فعالان مدنی وکلا و اقلیت های دینی و مذهبی  و معترضان  نیز صورت گرفته است.

نمایندگان پارلمان اروپا روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه، با انتخاب عنوان «سرکوب و اعدام معترضان، مخالفان، زندانیان سیاسی و اقلیت‌های دینی در ایران»، قطعنامه‌ای علیه نقض حقوق بشر در ایران تصویب کرده و خواستار تحریم مقام‌های حکومتی مسئول سرکوب شدند.

ماده 18