سازمان «ایران زنده» از جان‌باختن ۳۳ خادم مسیحی در ایران خبر داد

 

سازمان مسیحی «ایران زنده» مستقر در آمریکا اعلام کرده است که در اعتراضات دی ماه و پس از آن با تشدید سرکوب‌ها در ایران، دست‌کم ۳۳ نفر از خادمان مسیحی این سازمان جان باخته و ۱۳۱ تن دیگر بازداشت شده‌اند. این سازمان افزود که ۱۴ نفر از بازداشت‌شدگان همچنان در زندان به سر می‌برند و برخی از آن‌ها با خطر صدور حکم اعدام مواجه هستند.

کشیش هرمز شریعت، بنیانگذار سازمان «ایران زنده» (Iran Alive Ministries)، این آمار را در گفت‌وگو با خبرگزاری «باپتیست پرس» اعلام کرد. به گفته او، این آمار تنها مربوط به افراد مرتبط با این سازمان مسیحی است و شمار مسیحیان کشته یا بازداشت‌شده طی ماه‌های گذشته در ایران، بسیار بیشتر از این ارقام است.

شریعت افزود همچنان از سرنوشت ۱۱۴ نفر از بازداشت‌شدگان اطلاعی در دست نیست. چهار نفر از اعضای این سازمان مسیحی با وجود پیگرد قضایی از بازداشت گریخته‌اند، همچنین دو نفر با قرار وثیقه آزاد شده‌اند و یک تن در حصر خانگی قرار دارد.

سازمان «ایران زنده» نام ۲۰ نفر از این افراد، از جمله چهار تن از جاویدنامان را در اختیار خبرگزاری «باپتیست پرس» قرار داده است.

این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که چندین نهاد ناظر بر آزار و اذیت‌های مذهبی، از جمله «اوپن دورز آمریکا» (Open Doors US)، از تشدید محدودیت‌ها علیه فعالیت‌های صلح آمیز مسیحی در ایران خبر داده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، دولت ایران شبکه‌های تلویزیونی مسیحی را در شمار رسانه‌های «معاند» قرار داده و از ماه ژوئیه تماس با این شبکه‌ها را جرم‌انگاری کرده است.

کشیش هرمز شریعت با اشاره به ثبت ۵۸۴۹ مورد گرویدن به مسیحیت از طریق این سازمان در سال ۲۰۲۶ گفت شمار واقعی افرادی که به عیسی مسیح ایمان آورده‌اند، بدون‌شک بیشتر است. او همچنین اظهار کرد که مسیحیان زندانی همچنان به بشارت انجیل در زندان‌ها ادامه می‌دهند و سازمان ایران زنده نیز برنامه‌های خود را متوقف نکرده است.

به گفته آقای شریعت، شرکت‌کنندگان در دوره‌های آموزشی رهبری این سازمان، نسل جدید رهبران کلیساهای خانگی در ایران را تشکیل می‌دهند. او افزود که با وجود شرایط دشوار، فعالیت کلیساهای خانگی ادامه دارد.

بنیانگذار «ایران زنده» همچنین با استناد به آیه ۱۰ از فصل پنجم انجیل متی، جرم‌انگاری فعالیت‌های مسیحی از سوی حکومت ایران را نشانه گسترش و رشد مسیحیت در ایران توصیف کرد.

او گفت بسیاری از مسیحیان امیدوار بودند ایالات متحده در جریان جنگی که از شش ماه پیش علیه جمهوری اسلامی ایران آغاز شد، حکومت ایران را شکست دهد یا دولت جدیدی در این کشور روی کار بیاید؛ اما این امیدها محقق نشد و به گفته او، برخی از مردم اکنون تنها به عیسی مسیح امید دارند.

شریعت در پایان از مسیحیان خواست برای افراد بازداشت‌شده و زندانی در ایران دعا کنند.

محبت نیوز

گزارشگر ویژه سازمان ملل: سرکوب مسیحیان و بهائیان در ایران تشدید شده است

 

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، در توییتی که روز پنج‌شنبه منتشر کرد، نسبت به تشدید فشارها بر بهائیان و مسیحیان در ایران ابراز نگرانی کرد. او نوشت: «روایت‌هایی که به دست ما رسیده، تکان‌دهنده است؛ بازداشت در بی‌خبری کامل، شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری و دروغین که بخشی از آن نیز از رسانه‌های دولتی پخش شده است.»

در توییت این گزارشگر ویژه سازمان ملل آمده «بنا بر گزارش‌ها، دست‌کم ۶۱ بهائی و ۷۹ مسیحی (که اکثریت آنان نوکیشان مسیحی هستند) در بازداشت یا زندان به سر می‌برند.»

وی افزود که در ۱۵ ژوییه گزارشی در مورد مسیحیان و ۲۹ ژوییه گزارش دیگری در مورد بهاییان از سوی گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل منتشر شده است.

ساتو با اشاره به وضعیت بازداشت‌شدگان بهائی، از پیام ولی، رویا ثابت، آرتین غضنفری، شکیلا قاسمی، پیوند نعیمی و برنا نعیمی نام برد. به گفته او، بنا بر گزارش‌ها، پیوند نعیمی و برنا نعیمی برای وادار شدن به اعتراف، تحت اعدام‌های ساختگی قرار گرفته‌اند و همچنان در بازداشت و در شرایطی نگهداری می‌شوند که نگرانی‌های جدی درباره امنیت آنان ایجاد کرده است.

او همچنین به پرونده محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی و فعال سیاسی، اشاره کرد و نوشت که وی در منزل خود بازداشت، مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و در بی‌خبری کامل نگهداری می‌شود، به‌گونه‌ای که خانواده‌اش هیچ اطلاعی از وضعیت او ندارند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل همچنین به توقیف کلیسای انجیلی سنت پطرس در تهران در اوایل ماه جاری و اخراج ۲۷ مسیحی ارمنی و آشوری ساکن در محوطه این کلیسا اشاره کرد.

پیشتر گزارشگران ویژه سازمان ملل در امور آزادی دین و باور و وضعیت حقوق بشر در ایران، مصادره مجموعه کلیسای انجیلی حضرت پطرس مقدس در تهران و اخراج ساکنان آن را محکوم کرده بوند.

نازیلا قانع، گزارشگر ویژه آزادی دین و باور و مای ساتو، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که «اخراج اجباری» ۲۰ خانواده ارمنی و آشوری «با حقوق بین‌الملل بشر ناسازگار است و خطر بی‌خانمان شدن اعضای اقلیت‌های دینی و قومی به‌رسمیت‌شناخته‌شده را به همراه دارد.»

ساتو در توییت روز پنجشنبه تأکید کرد که این رویدادها به‌صورت مجزا رخ نمی‌دهند. به گفته او، در یک سال گذشته بهائیان بیش از پیش به‌عنوان «جاسوسان ادعایی اسرائیل» هدف اتهام و قربانی‌سازی قرار گرفته‌اند و همچنان از شناسایی در قانون اساسی محروم هستند. او افزود که مسیحیان، به‌ویژه نوکیشان، نیز با یورش به منازل، مصادره اموال و اتهام همکاری با عوامل خارجی مواجه بوده‌اند؛ تحولاتی که همزمان با تشدید موج بازداشت‌ها در سراسر ایران رخ داده است.

در پایان توییت مای ساتو آمده که استفاده از بازداشت‌های خودسرانه و اعمال فشار و اجبار علیه افراد متعلق به اقلیت‌های دینی، نگرانی‌های جدی درباره حق آزادی دین یا عقیده ایجاد می‌کند. او یادآور شد که ایران به‌عنوان یکی از دولت‌های عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، متعهد به تضمین ممنوعیت مطلق شکنجه، رعایت دادرسی عادلانه و حمایت از حقوق اقلیت‌ها است.

غزل مرزبان زندانی مسیحی ،از تجاوز در بازداشتگاه وزارت اطلاعات می‌گوید

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی که در حال تحمل حدود ۱۰ سال حبس در زندان اوین به اتهام‌هایی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» است، در نامه‌ای گفته است که پس از بازداشت در اردیبهشت ۱۴۰۲، در یکی از بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات مورد تجاوز قرار گرفته و سپس برای سکوت درباره این واقعه تهدید شده است.

غزل مرزبان در نامه‌ای که نسخه‌ای از آن در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته، نوشته است که روز ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲، هنگام پیاده‌روی در یک پارک، توسط چند نفر بازداشت و با چشمان بسته به مکانی منتقل شد که بعدها، در جریان بازداشت مجدد، متوجه شد یکی از بازداشتگاه‌های عملیاتی وزارت اطلاعات بوده است.

او در شرح آنچه در این بازداشتگاه بر او گذشته، نوشته است که پس از بازرسی و وادار شدن به درآوردن لباس‌هایش، در سلولی در زیرزمین رها شد. به گفته خانم مرزبان، دقایقی بعد مردی نقاب‌دار وارد سلول شد و به او تجاوز کرد؛ واقعه‌ای که بنا بر روایت او به خون‌ریزی و آسیب‌های شدید جسمی و روانی منجر شد.

مرزبان همچنین نوشته است که پس از این واقعه، چند نفر از مسئولان بازداشتگاه در ازای سکوت، به او وعده آزادی دادند. به گفته او، هنگام انتقال از بازداشتگاه نیز بارها تهدید شد و درباره پیامدهای بازگو کردن آنچه بر او گذشته بود، به او هشدار داده شد.

بازگشت به همان بازداشتگاه و زنده شدن کابوس تجاوز

خانم مرزبان در بخش دیگری از نامه خود نوشته است که در جریان بازداشت مجدد در دی‌ماه ۱۴۰۴، بار دیگر به همان بازداشتگاه منتقل شد و ترس از تکرار تجاوز، به گفته خودش، «بزرگ‌ترین شکنجه» او در طول ۲۲ روز بازداشت بود.

او درباره این بازداشت نوشته است:

«بیست‌وچهارم دی‌ماه ۱۴۰۴، حدود ساعت دوازده نیمه‌شب، برای بار دیگر بازداشت شدم. این بار شبیه همان دفعه بود، با این تفاوت که خواهران بسیاری همراهم بودند؛ و شاید همین همراهی و فراوانی بازداشت‌شدگان، کمی از اضطراب تکرار آن اتفاق در من کاسته بود.

این بار نیز به همان مکان برده شدم. بزرگ‌ترین شکنجهٔ من در ۲۲ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس از تکرار آن اتفاق ناگوار بود. به رفت‌وآمد آقایان در بازداشتگاه زنان چندین بار اعتراض کردم و با برخورد تند مسئولان آنجا مواجه شدم.

ناچار با اعتصاب غذای خشک و تر، بعد از ده روز، در حالی که رو به مرگ بودم، مرا به زندان منتقل کردند.»

مرزبان همچنین گفته است که تلاش‌هایش برای ثبت شکایت درباره تجاوز با ممانعت و تهدید مواجه شده و آثار روانی آن تجربه همچنان با او باقی مانده است.

مقاومت و امید

غزل مرزبان پیش‌تر در اعتراض به حکم صادرشده علیه خود، به‌ویژه اتهام «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت‌آمیز و کشتار»، به مدت ۱۱ روز اعتصاب غذا کرده بود. او این اتهام را قاطعانه رد کرده و گفته بود که چنین اقدامی با باورهای او به‌عنوان یک مسیحی در تضاد است.

این زندانی عقیدتی همچنین پس از انتقال حدود ۵۰ زندانی از زندان قرچک به بند محل نگهداری او و افزایش شدید ازدحام جمعیت، نسبت به شرایط زندان اعتراض کرده است.

مرزبان درباره تلاش خود برای دادخواهی و آثار ماندگار آنچه بر او گذشته، نوشته است:

«سال گذشته که بازداشت شدم، چندین بار خواستم شکایتم را دربارهٔ آن تعرض ثبت کنم، اما هر بار سرباز زدند و با تهدید مرا ساکت نگه داشتند. حالا که هفت ماه از بازداشت و زندانی‌شدنم می‌گذرد، هنوز با اضطراب ناشی از دیدن آقایان، روزهای تلخ و روزمرگی‌های زندان را سر می‌کنم.

اما امید دارم که روزی بذر رنج‌های ما جوانه خواهد زد و درخت دادخواهی ما تنومند خواهد شد. من با این دل‌نوشته، دادخواه رنجی هستم که از سوی وزارت اطلاعات به زندگی‌ام تحمیل شد؛ و شاید راهگشایی باشم برای نشر و تکثیر شجاعت، تا بازگو کنیم چنین ظلم‌هایی را که در تاریک‌خانه‌های ظلم جمهوری اسلامی بیداد می‌کنند.»

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی از جمله «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود افزود «برای روزهای رهایی کشورم از شر خشونت استبداد امیدوارم؛ آن هم استبداد دینی‌ای که سال‌هاست زنان، بزرگ‌ترین بخش مبارزان خط اول با آن هستند. زنانی که سال‌هاست با مبارزات مدنی و جنگ اندیشه در دانشگاه‌ها، اندیشکده‌ها و محافل عدل‌جو، و با نافرمانی‌های مدنی، شجاعت را تکثیر کرده و پیروزی‌ها را رقم زده‌اند.»

در پایان نامه آمده است «ما ثابت کردیم که قدرت ما از قدرت موشک‌ها و بمب‌ها برای سلطه و غلبه بیشتر است. ما همان‌هایی هستیم که اعتراض را از خانه‌ها به خیابان‌ها آوردیم.

ما دوباره به سنگر مبارزهٔ اندیشه برمی‌گردیم؛ تا روزی که آزادی اندیشه، آزادی عقیده، آزادی انتخاب نوع پوشش و رهایی از استبداد برای میهن عزیز ما رقم بخورد. آن هم نه با حملهٔ دشمن، بلکه با مقاومت ما زنان و مردان ایران. زنده باد آزادی؛ پاینده باد وطن، ایران.»

ماده 18

ضرب‌وشتم غزل مرزبان توسط مأموران زندان؛ شکستگی دست و ممانعت از اعزام به بیمارستان

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی که در حال تحمل حبس است، روزسه‌شنبه  پس از اعتراض به وخیم‌تر شدن شرایط در بند زنان زندان اوین، توسط ماموران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت که در نتیجه آن دست چپش شکست.

غزل مرزبان، که اخیراً به حدود ۱۰ سال حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» محکوم شده است، در اعتراض به ازدحام شدید جمعیت در زندان، پس از انتقال حدود  ۵۰ زندانی از زندان قرچک به این بند، دست به اعتراض زده بود.

پزشک زندان پس از معاینه، شکستگی دست چپ او را تأیید کرد و توصیه نمود که برای درمان به بیمارستان منتقل شود، اما تا زمان نگارش این گزارش، او همچنان در زندان و در حالی که از درد شدید رنج می‌برد، نگهداری می‌شود.

غزل مرزبان اخیراً در اعتراض به حکم صادرشده علیه خود، به‌ویژه یکی از اتهامات مطرح‌شده یعنی «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت آمیز و کشتار»، که با قاطعیت آن را رد کرده و گفته بود با باورهای او به‌عنوان یک مسیحی در تضاد است، به مدت ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.

این اتهام احتمالا احتمالاً به ماده ۵۱۲ قانون مجازات اسلامی نیز مرتبط است؛ ماده‌ای که مقرر می‌کند: «هر کس مردم را به قصد برهم زدن امنیت کشور به جنگ و کشتار با یکدیگر اغوا یا تحریک کند، صرف‌نظر از اینکه موجب قتل و غارت بشود یا نشود، به یک تا پنج سال حبس محکوم می‌شود.» 

با وجود هشدار حقوقدانان و نهادهای مدافع حقوق بشر نسبت به امکان سوءاستفاده از این ماده و توصیف آن به‌عنوان ابزاری برای «تهدید و تحدید برنامه‌ریزی‌شده آزادی بیان»، در سال‌های اخیر این ماده در موارد متعددی برای تعقیب قضایی شهروندان، از جمله به دلیل انتشار مطالب انتقادی یا اعتراضی در شبکه‌های اجتماعی، مورد استناد قرار گرفته است.

غزل مرزبان نیمه‌شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل شد. این نوکیش مسیحی کاتولیک پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته و پس از تحمل دو ماه حبس، در ۱۵ دی ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. او پیش‌تر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی از جمله «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود. بر اساس حکم پیشین، دو ماه از مدت حبس او قابل اجرا و باقی‌مانده مجازات، از جمله حکم شلاق، به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمده بود.

در حال حاضر دستکم ۵۰ مسیحی به دلیل باور مسیحی و فعالیت صلح آمیز زندانی هستند.

محشر پرندین، زندانی مسیحی مبتلا به سرطان، از مداوا محروم شده است

 

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود ابتلا به سرطان لنفاوی و تأکید پزشک بر ضرورت آغاز فوری روند درمان، کماکان از دسترسی به درمان تخصصی و مرخصی پزشکی محروم مانده است.

خانم پرندین مدتی پیش برای انجام آزمایش‌های پزشکی به بیمارستان اعزام شد. نتایج آزمایش‌ها ابتلای وی به سرطان لنفاوی را تأیید کرده و پزشک معالج نیز با توجه به شرایط جسمانی او بر ضرورت آغاز فوری روند درمان تأکید کرده است. با این حال، پس از انجام آزمایش‌ها، وی برای ادامه درمان به مرکز درمانی اعزام نشده است.

یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: «پزشکان نسبت به تعویق در روند درمان هشدار داده و وضعیت بیماری او را پرخطر ارزیابی کرده‌اند. در صورت ادامه محرومیت از درمان، احتمال بروز عوارض جبران‌ناپذیر و حتی مرگ وی وجود دارد. همچنین درخواست‌های خانم پرندین برای برخورداری از مرخصی درمانی تاکنون بی‌نتیجه مانده است.»

پیشتر نیز هرانا گزارش داده بود که خانم پرندین علاوه بر بیماری قلبی، از وجود توده‌هایی در ناحیه زیر گلو و مجاورت مخچه رنج می‌برد. این عوارض موجب بروز اختلال در تعادل، حرکت و تکلم وی شده و گفتار او با مکث‌های محسوس همراه بوده است. همچنین به دلیل عدم رسیدگی درمانی، ورم ناحیه زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده شده بود.

محشر (محترم) پرندین، حدود ۵۰ ساله، هنرمند و نقاش معاصر، سرپرست خانواده و مادر یک فرزند محصل است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده و هم‌اکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری می‌کند.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

گزارشگر ویژه سازمان ملل نسبت به افزایش سرکوب مسیحیان در ایران هشدار داد

 

 مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، از افزایش بازداشت‌ها، شکنجه و نقض حقوق اقلیت‌های دینی، به‌ویژه بهائیان و مسیحیان، در ایران ابراز نگرانی کرد. وی به همراه گروهی از کارشناسان سازمان ملل، دو بیانیه جداگانه در این خصوص صادر کرده‌اند.

به گفته ساتو، این دو بیانیه که در تاریخ‌های ۲۴ تیر و ۷ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شده‌اند، نشان می‌دهند که دست‌کم ۶۱ شهروند بهائی و ۷۹ شهروند مسیحی، که اکثر آنها نوکیش مسیحی هستند، در حال حاضر در بازداشت یا زندان به سر می‌برند.

به گفته او، گزارش‌های دریافتی از ایران حاکی از بازداشت در سلول انفرادی و بی‌خبری از وضعیت زندانیان، شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری و پخش برخی از این اعتراف‌ها از رسانه‌های حکومتی است.

در بخشی از این گزارش‌ها، به وضعیت محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی و فعال سیاسی، اشاره شده است. کارشناسان سازمان ملل اعلام کردند که نیک‌بخت در منزل خود بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بدون دسترسی به خانواده در بازداشت به سر می‌برد.

ساتو همچنین به مصادره کلیسای پطرس مقدس در تهران در اوایل تیرماه سال جاری و اخراج ۲۷ شهروند ارمنی و آشوری ساکن این مجموعه اشاره کرد. وی این اقدام را بخشی از روند فزاینده فشارها بر جامعه مسیحیان در ایران دانست. در این بیانیه تأکید شده که نوکیشان مسیحی با یورش به منازلشان، ضبط اموال و اتهام همکاری با دولت‌های خارجی مواجه بوده‌اند.

گزارشگر ویژه سازمان ملل در پایان تأکید کرد که استفاده از بازداشت‌های خودسرانه و اعمال فشار و اجبار علیه اقلیت‌های دینی، نگرانی‌های جدی درباره حق آزادی دین و عقیده ایجاد می‌کند. وی یادآور شد که ایران، به‌عنوان یکی از امضاکنندگان میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، متعهد به تضمین ممنوعیت مطلق شکنجه، رعایت دادرسی عادلانه و حمایت از حقوق اقلیت‌ها است.

محبت نیوز

گزارش تازه از گسترش کلیساهای خانگی در ایران به‌رغم فشارهای امنیتی

 

سازمان «نگرانی بین‌المللی مسیحیان» در گزارش سالانه خود، ایران را یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های گسترش ایمان مسیحی به‌رغم مخاطرات امنیتی معرفی کرد.

 بر اساس تازه‌ترین گزارش «شاخص آزار جهانی ۲۰۲۶» که توسط سازمان «نگرانی بین‌المللی مسیحیان» (ICC) منتشر شده، حدود ۳۸۰ میلیون مسیحی در سراسر جهان با آزار و اذیت روبه‌رو هستند، اما کلیساهای خانگی و شبکه‌های زیرزمینی در خطرناک‌ترین مناطق، از جمله ایران، همچنان در حال گسترش‌اند.

این گزارش که وضعیت آزادی‌های مذهبی در ۲۲ کشور را بررسی می‌کند، نشان می‌دهد در مناطقی که فعالیت مذهبی می‌تواند به بازداشت، حبس یا حتی مرگ منجر شود، جوامع مسیحی از طریق جلسات آنلاین و کلیساهای خانگی به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.

ایران: رشد سریع کلیساهای خانگی در سایه سرکوب

گزارش سازمان نگرانی بین‌المللی مسیحیان، گسترش کلیساهای خانگی در ایران را «یکی از سریع‌ترین رشدهای مسیحیت در جهان» توصیف کرده است. بر اساس این گزارش، به‌رغم آنکه نوکیشان مسیحی با اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به مقدسات» و «اقدام علیه امنیت ملی» با خطر بازداشت، زندان و حتی اعدام مواجه هستند، مبشران مسیحی و کلیساهای خانگی از طریق اجتماعات مخفی و فعالیت‌های آنلاین به حیات و گسترش خود ادامه می‌دهند.

روند جهانی: از ناسیونالیسم مذهبی تا خشونت افراط‌گرایان

این گزارش ضمن هشدار نسبت به موج فزاینده «ناسیونالیسم مذهبی» در سراسر جهان، این پدیده را عامل اصلی کاهش آزادی‌های دینی معرفی کرده است.

در هند، گروه‌های تندرو هندو با هدف قرار دادن اقلیت‌های مسیحی و مسلمان، فشار بر این جوامع را تشدید کرده‌اند. این اقدامات با تصویب قوانینی برای محدود کردن تغییر مذهب همراه بوده است که به گفته منتقدان، آزادی‌های اساسی دینی را نقض می‌کند.

کره شمالی همچنان به‌عنوان یکی از سرکوبگرترین حکومت‌ها علیه مسیحیان شناخته می‌شود. با این حال، گزارش تأکید می‌کند که شبکه‌های زیرزمینی کوچک، با وجود شرایط «تاریکی مطلق»، به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.

قاره آفریقا به یکی از مرگبارترین مناطق برای مسیحیان تبدیل شده است. گروه‌های تروریستی اسلام‌گرا مانند بوکوحرام و داعش مسئول کشتار و آزار گسترده مسیحیان هستند. تنها در نیجریه، آمارها نشان می‌دهد که طی یک سال، بیش از ۵۰۰ مسیحی کشته و حدود ۵۰۰ کلیسا هدف حمله قرار گرفته‌اند.

در آمریکای لاتین و اریتره نیز سرکوب دولتی به شکل سازمان‌یافته‌ای ادامه دارد. در کشورهایی مانند نیکاراگوئه، کوبا و اریتره، بازداشت کشیشان، تعطیلی کلیساها و صدور احکام حبس طولانی‌مدت برای پیروان ادیان، از جمله ابزارهای اصلی حکومت‌ها برای محدود کردن آزادی‌های دینی بوده است.

پژوهشگران این گزارش تأکید می‌کنند که «با وجود سرکوب‌های شدید، ایمان مسیحی همچنان رو به رشد است» و شبکه‌های زیرزمینی در مناطق مختلف جهان از افزایش شمار نوکیشان مسیحی خبر می‌دهند.

محبت‌نیوز

وزارت اطلاعات،شبکه‌های تلویزیونی مسیحی را در فهرست رسانه‌های «معاند» قرار داد

 

وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در نامه‌ای خطاب به حجت الاسلام محمد موحدی آزاد، دادستان کل کشور بخشنامه‌ای را درراستای اجرای تبصره ماده ۴ قانون «تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» ابلاغ کرده که در آن فهرست مصادیق «شبکه‌های معاند»، «انسان‌رسانه‌های معاند» و «صفحات مجازی معاند» به‌صورت رسمی اعلام شده است.

این فهرست که ۲۱ تیر در روزنامه رسمی و پایگاه ملی اطلاع‌رسانی قوانین و مقررات کشور انتشار یافته، چارچوبی را برای اجرای این قانون و شناسایی مصادیق مشمول آن تعیین کرده است.

بر اساس این ابلاغیه، در بخش نخست ۴۴ رسانه و شبکه در فهرست مصادیق اعلام شده‌اند که در میان آن‌ها نام رسانه‌های فارسی‌زبان مسیحی از جمله شبکه محبت، شبکه سون (هفت)،ست سون و نجات دیده می‌شود.

در بخشنامه وزارت اطلاعات تأکید شده است که همکاری رسانه‌ای، تبلیغی یا اطلاع‌رسانی با افراد، رسانه‌ها و حساب‌های درج‌شده در این فهرست، در صورت احراز شرایط قانونی، می‌تواند مشمول پیگرد قضایی باشد. همچنین ارسال عکس، فیلم، اطلاعات یا هرگونه محتوای دیگر برای رسانه‌ها و صفحات یادشده نیز در چارچوب این قانون، قابل تعقیب اعلام شده است.

انتشار این فهرست در شرایطی صورت می‌گیرد که جمهوری اسلامی از آغاز جنگ، محدودیت‌های گسترده‌ای بر جریان اطلاع‌رسانی اعمال کرده است. در ماه‌های گذشته، وزارت اطلاعات و قوه قضاییه با انتشار اطلاعیه‌ها و ارسال پیامک به شهروندان هشدار داده بودند که عضویت در کانال‌ها و صفحات رسانه‌های «معاند» یا ارسال عکس، فیلم و اطلاعات برای آن‌ها می‌تواند جرم تلقی شود و در شرایط جنگی، «مستوجب اشد مجازات» باشد.

لازم به ذکر است طی چهار دهه گذشته، جمهوری اسلامی فعالیت‌های آزادانه نهادهای مسیحی فارسی‌زبان در ایران را به شدت محدود کرده است. این محدودیت‌ها شامل تعطیلی کلیساهای فارسی‌زبان و بسته شدن بسیاری از مؤسسات وابسته به مسیحیان می‌شود. همچنین، گزارش‌ها حاکی از یورش‌های مکرر نیروهای امنیتی به کلیساهای خانگی در سراسر کشور است. در پی این محدودیت‌ها، شبکه‌های مسیحی فارسی‌زبان مستقر در خارج از ایران، با پخش برنامه‌های گوناگون، بخشی از خلأ ایجاد شده در فعالیت کلیساها و نهادهای مسیحی داخل کشور را پوشش داده‌اند. این برنامه‌ها شامل تعالیم مسیحی، مطالعات کتاب مقدس، موعظه و سرودهای مسیحی است که از طریق رسانه‌های خارج از ایران به مخاطبان ارائه می‌شود.

محبت نیوز

تأیید حکم نزدیک به نیم قرن حبس برای پنج شهروند مسیحی

 

طبق اطلاعاتی که به دست سازمان ماده ۱۸ رسیده، روز دوشنبه اول تیرماه به پنج شهروند مسیحی به نام‌های آیدا نجف‌لو، ژوزف شهبازیان، ناصر نورد گل‌تپه، لیدا آلکسانی و یک نوکیش مسیحی دیگر (که نام او محفوظ است) ابلاغ شده است که احکام محکومیت آنان، که در مجموع ۴۸ سال حبس است، در مرحله تجدیدنظر تأیید شده است. این احکام به دلیل باور مسیحی و فعالیت‌های کاملاً مسالمت‌آمیز دینی آنان، اواسط آذرماه سال گذشته صادر شده بود.

این شهروندان مسیحی مجموعا به ۷۱ سال محکوم شدند که ۴۸ سا آن قابل اجراست.  ژوزف شهبازیان،آیدا نجف‌لو، ناصر نورد گل‌تپه و یک نوکیش مسیحی دیگر هر یک به ۱۰ سال حبس و لیدا آلکسانی، همسر ژوزف شهبازیان، به ۸ سال زندان محکوم شده‌اند.

تأیید محکومیت این زوج ارمنی در حالی صورت گرفته است که حکومت جمهوری اسلامی سال‌ها در تبلیغات رسمی خود، از جمله در ارتباط با بازگشایی ایستگاه متروی «مریم مقدس»، مدعی بوده است که ارمنیان و آشوریان از تمامی حقوق، از جمله آزادی برگزاری مراسم دینی و عبادت، برخوردارند.

در کیفرخواست ژوزف شهبازیان، دادستان مدعی شده است که او «اقدامات مجرمانه خود را افتخار می‌داند». منظور از این «اقدامات» از نگاه دادستان، فعالیت تبلیغی در میان فارسی‌زبانان و نوکیشان مسیحی است. در کیفرخواست آمده است: «متهم طبق آموزه‌های فرقه پروتستان و جماعت ربانی، هدف خود از فعالیت تبشیری را انجام اراده مسیح در رساندن پیام انجیل به همه ملل می‌داند.»

این در حالی است که جمهوری اسلامی سال‌ها پیش کلیساهای جماعت ربانی را که به زبان فارسی موعظه می‌کردند تعطیل کرد. همچنین شماری از رهبران این کلیساها، از جمله اسقف هایک هوسپیان‌مهر، کشیش حسین سودمند و کشیش محمدباقر یوسفی (روانبخش)، به قتل رسیدند و شمار زیادی از اعضای این کلیساها نیز زندانی شدند.

در هفته‌های اخیر نیز حکومت علاوه بر اقدام برای مصادره ملک کلیسای انجیلی تهران، فشار بر جامعه مسیحیان را افزایش داده است.

جرم‌انگاری داشتن انجیل به زبان فارسی

در کیفرخواست مربوط به ناصر نورد گل‌تپه نیز آمده است که او «چندین بار اقدام به دریافت کتاب انجیل به زبان فارسی و نگهداری آن در منزل کرده است». ناصر نورد گل‌تپه در بازجویی‌ها گفته است: «این اقدام بخشی از ایمان یک مسیحی است. دوست دارم الهیات مسیحی را یاد بگیرم و با نزدیکانم در مسیح به اشتراک بگذارم.»

بسیاری از مسیحیان در ایران صرفاً به دلیل در اختیار داشتن یا توزیع کتاب مقدس به زبان فارسی تحت پیگرد قرار گرفته‌اند. در یورش نیروهای امنیتی به منازل آنان، نسخه‌های فارسی انجیل و کتاب مقدس ضبط شده و حتی به عنوان مدرک جرم در دادگاه‌ها مورد استناد قرار گرفته است.

ناصر نورد گل‌تپه که پیش‌تر نیز بیش از پنج سال به دلیل باور مسیحی خود زندانی بود، در اعتراض به برخورد با نوکیشان مسیحی ۳۵ روز اعتصاب غذا کرد و سپس با علائم مشکوک به سکته به بیمارستان منتقل شد.

وثیقه‌های سنگین 

در ۱۸ بهمن ۱۴۰۳، خانه‌های چند خانواده مسیحی در تهران و پرند هدف یورش مأموران امنیتی قرار گرفت. دست‌کم ژوزف شهبازیان، لیدا آلکسانی، آیدا نجف‌لو، ناصر نورد گل‌تپه و یک نوکیش مسیحی دیگر بازداشت و به بازداشتگاه‌های امنیتی منتقل شدند. آیدا نجف‌لو ۶۵ روز در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی بود و سپس به بند زنان این زندان منتقل شد.

میزان وثیقه‌های تعیین‌شده نیز نشان‌دهنده رویکردی تنبیهی در قبال متهمان بود.  ژوزف شهبازیان بدون تعیین وثیقه در بازداشت ماند. وثیقه ناصر نورد گل‌تپه ابتدا ۱۰ میلیارد تومان تعیین شد، سپس به ۱۵ میلیارد و در نهایت به ۳۰ میلیارد تومان افزایش یافت. لیدا آلکسانی نیز در ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ با وثیقه چهار میلیارد تومانی آزاد شد. برای نوکیش مسیحی دیگر ۲ میلیارد تومان تعیین شد.

آیدا نجف‌لو که ابتدا به مجموع ۱۷ سال حبس محکوم شده بود، که ۱۰ سال آن قابل اجراست. وی روز ۳۰ آذرماه با وثیقه ۱۰ میلیارد تومانی به طور موقت از زندان اوین آزاد شد. وکیل او، سعیده حسین‌زاده، پیش‌تر نسبت به وضعیت جسمانی موکلش و خطر آسیب جدی به ستون فقرات او هشدار داده بود.

آیدا نجف‌لو اوایل آبان‌ماه سال گذشته  پس از سقوط از تخت دوطبقه در زندان دچار شکستگی ستون فقرات شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت. با وجود نیاز به ادامه درمان، پس از بهبودی نسبی به زندان بازگردانده شد؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره عدم دسترسی او به مراقبت‌های پزشکی مناسب را افزایش داده است. او مادر دو فرزند است که یکی از آنان بیمار است و خانواده در غیاب او با مشکلات جدی در نگهداری از کودک روبه‌رو شده‌اند.

فشار بر مسیحیان در هفته‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. علاوه بر اقدام برای مصادره ملک کلیسای انجیلی تهران، کلیسای تاریخی انجیلی مشهد نیز به صورت شبانه تخریب شد. همچنین هانا غلامی، نوکیش مسیحی، پس از پایان مرخصی درمانی خود، روز هشتم تیرماه برای تحمل محکومیت دو سال حبس به زندان بازگردانده شد. دستکم ۵۰ مسیحی در زندان محبوس هستند.

ماده 18

با پایان ایام مرخصی؛ هانا غلامی، شهروند مسیحی، به زندان بازگشت

 

هانا (زهرا) غلامی، نوکیش مسیحی، پس از پایان دوره مرخصی خود، روز دوشنبه ۸ تیرماه برای ادامه تحمل محکومیت به زندان اوین بازگشت. خانم غلامی به دلیل باور دینی و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود به دو سال حبس محکوم شده است.

این شهروند مسیحی در دی‌ماه سال گذشته به دلیل وضعیت جسمانی‌اش به مرخصی استعلاجی کوتاه‌مدت اعزام شده بود، اما بازگشت او به زندان با آغاز جنگ هم‌زمان شد و تا روز دوشنبه به تعویق افتاد.

خانم غلامی در ۲۰ آذر ۱۴۰۲، همراه با حسین (دانیال) محمدی، یکی دیگر از نوکیشان مسیحی، در جریان یورش نیروهای امنیتی به یک کلیسای خانگی در شهریار، در نزدیکی تهران، بازداشت شد. او پس از حدود دو ماه بازداشت در زندان اوین، با تودیع وثیقه دو میلیارد تومانی به طور موقت آزاد شد.

هانا غلامی در ۱۲ تیر ۱۴۰۳ به اتهام «تشکیل» و «عضویت در گروه یا جمعیتی با هدف برهم زدن امنیت ملی» ــ که منظور از آن همان کلیسای خانگی بود ــ به دو سال حبس محکوم شد.

بر اساس ماده ۴۹۸ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات)، هر کس با هر مرامی، دسته، جمعیت یا شعبه‌ای با بیش از دو نفر را، در داخل یا خارج از کشور، تحت هر عنوان تشکیل دهد یا اداره کند که هدف آن برهم زدن امنیت کشور باشد و محارب شناخته نشود، به دو تا ده سال حبس محکوم خواهد شد.

مسیحیان فارسی‌زبان در ایران اجازه داشتن کلیسای ساختمانی دارند. آنها همچنین اجازه  برگزاری مراسم دینی در کلیساهای متعلق به ارامنه و آشوری ها  را ندارند و حکومت با یورش به منازل شخصی و کلیساهای خانگی، آنان را مورد آزار، بازداشت و پیگرد قضایی قرار می‌دهد.

درخواست تجدیدنظر و همچنین تقاضای اعاده دادرسی هانا غلامی و حسین محمدی در دیوان عالی کشور رد شد و آنان سرانجام در ۲۵ آبان ۱۴۰۴ برای گذراندن دوران محکومیت خود به زندان قزل‌حصار کرج منتقل شدند.

در حال حاضر دست‌کم ۵۰ مسیحی در ایران به دلیل باور مسیحی و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز دینی در زندان به سر می‌برند.

فشار بر مسیحیان در هفته‌های اخیر تشدید شده است. کلیسای تاریخی انجیلی مشهد به صورت شبانه تخریب شد و گزارش‌ها همچنین از تلاش حکومت برای مصادره ملک کلیسای انجیلی تهران حکایت دارد. افزون بر این، دادگاه حکم محکومیت پنج شهروند مسیحی، شامل آیدا نجف‌لو، ژوزف شهبازیان، ناصر نورد گل‌تپه، لیدا آلکسانی و یک نوکیش مسیحی دیگر (که نام او محفوظ است) را تأیید کرده است. این افراد در مجموع به دست‌کم ۴۸ سال حبس محکوم شده‌اند.

ماده 18

محمد نیک‌بخت، نوکیش مسیحی، در معرض خطر اعدام؛ دو برادرش به اعدام محکوم شدند

 

محمد نیک‌بخت، فعال سیاسی، نوکیش مسیحی و عضو شورای همبستگی ملی ایران، بنا بر گزارش‌ها با خطر صدور حکم اعدام روبه‌رو است؛ این در حالی است که دو برادر او، هادی و فضل‌الله نیک‌بخت، به‌تازگی از سوی دادگاه انقلاب گلپایگان به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده‌اند. 

براساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران که مقرش در نروژ است، هادی و فضل‌الله حدود دو هفته پیش به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شدند. جزئیات دقیق مصادیق این اتهام اعلام نشده، اما در پرونده آنان آمده است که متهم به سازماندهی جوانان برای اعتراض علیه حکومت بوده‌اند. 

خانواده نیک‌بخت پس از صدور حکم، وکیلی را برای پیگیری پرونده انتخاب کرده‌اند، هرچند هنوز مشخص نیست این وکیل به پرونده دسترسی یافته باشد

این دو برادر ۲۰ روز فرصت دارند نسبت به حکم صادرشده درخواست تجدیدنظر ارائه کنند. 

هادی و فضل‌الله نیک‌بخت دوم آبان ۱۴۰۴، پس از آنکه تلاش کردند از تصرف زمین کشاورزی خود جلوگیری کنند، در منزلشان در گلپایگان بازداشت شدند. 

آنان پس از حدود دو ماه بی‌خبری مطلق، به زندان دستگرد اصفهان منتقل شدند و هم‌اکنون در بند عمومی این زندان به طور جداگانه نگهداری می‌شوند. 

محمد نیک‌بخت نیز در ۲۴ اسفند ماه ۱۴۰۴ طی یورش گسترده نیروهای امنیتی به منزلش بازداشت شد. 

به گزارش شورای همبستگی ملی ایران، حدود ۲۰۰ نیروی مسلح امنیتی در این عملیات حضور داشتند و او را با خشونت بازداشت کردند. 

وی دو ماه در بی‌خبری مطلق به سر برد و اکنون در بند زندانیان سیاسی زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شود. 

بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، مقام‌های زندان محمد نیک‌بخت را به‌صورت شفاهی به اجرای حکم اعدام تهدید کرده‌اند و منابع حقوق بشری می‌گویند اتهام‌های مطرح‌شده علیه او نیز می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود. 

سه برادر نیک‌بخت پیش‌تر از حامیان برگزاری همه‌پرسی درباره ادامه یا پایان نظام جمهوری اسلامی بوده‌اند. محمد نیک‌بخت در سال‌های گذشته چندین بار بازداشت شده و در یکی از موارد نیز در جریان یک سوءقصد نافرجام هدف چندین گلوله قرار گرفته بود. 

در پی افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت او، کارزاری بین‌المللی برای آزادی محمد نیک‌بخت راه‌اندازی شده است. در متن این دادخواست آمده است: «محمد نیک‌بخت تنها یک فعال سیاسی و مدافع حقوق بشر نیست، بلکه نمادی از امید، صدایی شجاع برای عدالت و یک مسیحی مؤمن است که ایمانش تعهد او به حقیقت و کرامت انسانی را تقویت کرده است.» 

این کارزار از سازمان ملل متحد، دولت‌های دموکراتیک و نهادهای بین‌المللی مدافع حقوق بشر و آزادی دین و عقیده خواسته است برای تضمین امنیت و آزادی فوری محمد نیک‌بخت اقدام کنند و به مقام‌های جمهوری اسلامی هشدار دهند که مسئول هرگونه آسیب به جان او خواهند بود. 

در این دادخواست همچنین تأکید شده است که ایمان مسیحی محمد نیک‌بخت، در کنار فعالیت‌های سیاسی و حقوق بشری‌اش، او را بیش از پیش در معرض خطر قرار داده و سکوت جامعه جهانی می‌تواند زمینه‌ساز ادامه این نقض حقوق بشر باشد. 

هم‌زمان، سازمان عفو بین‌الملل نیز نسبت به افزایش استفاده از مجازات اعدام برای سرکوب مخالفان در ایران هشدار داده است. این سازمان اعلام کرده است که ده‌ها معترض، فعال سیاسی، مخالف و دیگر شهروندان در ایران با احکام اعدام و خطر اجرای آن بر پایه اتهام‌های با انگیزه سیاسی روبه‌رو هستند. 

عفو بین‌الملل تأکید کرده است که مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای خاموش کردن صدای مخالفان استفاده می‌کنند. 

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، نیز به همراه ۱۲ کارشناس مستقل این سازمان، در بیانیه‌ای ضمن استقبال از امضای یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران، هشدار دادند که هرگونه توافق نهایی که وضعیت حقوق بشر در ایران را نادیده بگیرد، «اساساً ناقص» خواهد بود. 

آنان تأکید کردند که موضوع حقوق بشر، از جمله حق حیات، دادرسی عادلانه، آزادی عقیده و حمایت از زندانیان سیاسی و عقیدتی، باید بخش جدایی‌ناپذیر هرگونه توافق یا تعامل بین‌المللی با جمهوری اسلامی باشد. 

شورای همبستگی ملی ایران، که محمد نیک‌بخت از اعضای آن است، تشکلی سیاسی است خواستار گذار کامل از جمهوری اسلامی به یک نظام دموکراتیک و اجرای کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر است.

ماده 18

تخریب کامل کلیسای تاریخی انجیلی مشهد

کلیسای انجیلی مشهد که از نمونه‌های معماری دوره پهلوی اول به شمار می‌رفت و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود، بامداد ۱۴ خرداد به‌صورت شبانه تخریب و با بولدوزر کاملاً مسطح شد.

پایگاه اطلاع‌رسانی جماران ابن خبر را منتشر کرده اما توضیحی درباره علت این تخریب و نهاد یا دستگاه مسئول آن ارائه نکرد.

بر اساس بیانیه شورای کلیساهای انجیلی در غربت، کلیسای مشهد «با حکم دادگاه انقلاب به نفع ستاد اجرای فرمان امام مصادره و سپس تصرف شده بود» و با ممانعت نهادهای امنیتی، در سال‌های اخیر به مسیحیان اجازه استفاده از آن داده نمی‌شد. بی‌استفاده ماندن این مکان تاریخی موجب شده بود فعالان میراث فرهنگی بارها نسبت به خطر بی‌توجهی و احتمال تخریب آن هشدار دهند. به گفته فعالان میراث فرهنگی،  عملیات تخریب حدود دو ساعت طول کشید و صبح روز ۱۴خرداد با بستن اطراف این کلیسا، از ورود افراد و خبرنگاران جهت عکاسی ممانعت به عمل آمده است.

در بیانیه شورای کلیسای انجیلی در غربت آمده است: «دیروز از شنیدن این خبر بسیار متاسف شدیم. تصور تخریب عبادتگاه مسیحی در دهه سوم از هزاره سوم و محروم ساختن آنان از داشتن یک چهار دیواری کوچک برای عبادت دشوار، و اما واقعیتی تلخ در روزگار ماست.»

در ادامه این بیانیه تخریب کلیسا «مجازاتی ناسزاوار» توصیف شده و گفته شده است: «مسیحیان انجیلی ایران‏زمین هموطنان عزیز و کشورمان را همواره بغایت دوست داشته و محترم شمرده‏ایم. همیشه خیرخواه و در پی سربلندی آنان و کهن‏دیارمان ایران بوده‏ایم. با خوشحالی هموطنان شادی کرده، و با اندوه آنان ماتم گرفته‏ایم، برای آنان همواره دعای برکت داشته‏ایم، و اینک اینگونه ناسزاوارانه مجازات و از داشتن حجره‏ای حقیر برای عبادت محروم می‏شویم.»

کلیسای انجیلی مشهد خاستگاه یکی از مهم‌ترین یادگارهای مسیحیان پروتستان در این شهر، موسوم به «بیمارستان آمریکایی» بود.

در سال ۱۹۱۱، کشیش «لوییس اف. اسلستین» به همراه همسرش از سوی کلیسای مشایخی به مشهد آمد. حدود پنج سال بعد، درمانگاهی برای ارائه خدمات پزشکی به همت دکتر کوک در چند اتاق یک منزل اجاره‌ای راه‌اندازی شد. این درمانگاه به‌تدریج توسعه یافت و به بیمارستانی با ۵۰ تخت‌خواب تبدیل شد. همچنین دستیاران پزشکی در آن آموزش دیدند و گروه‌های سیار پزشکی به درمان بیماران در شهرهای مختلف خراسان پرداختند. (یک صد سال خدمت کلیسای مشایخی آمریکا در پارس).

کشیش منصور خواجه‌ پور، از رهبران مسیحی و اعضای سابق کلیسای انجیلی مشهد، درباره تاریخچه این کلیسا به سازمان ماده ۱۸ گفت:

«ساختمان کلیسای مشهد، ساختمانی مقدس و مبارک بود. زندگی افراد بسیاری در این کلیسا تغییر کرد. در دهه‌های ۲۰ تا ۴۰ و پس از آن، خادمان مسیحی انجیل را با مردم مشهد در میان گذاشتند. پزشکان و میسیونرهایی که وارد ایران شدند و در این کلیسا فعالیت داشتند، بیمارستان آمریکایی مشهد را بنیان گذاشتند تا به مردم خدمت کنند.

در طول هشت سال جنگ ایران و عراق، کلیسای انجیلی مشهد مأمن و پناهگاهی برای هموطنان مسیحی بود که از مناطق جنگ‌زده می‌گریختند. این کلیسا خدمات گسترده‌ای به مردم مشهد ارائه می‌کرد. به یاد دارم زمانی که نیروگاه شهید هاشمی مشهد در حال ساخت بود، گروهی از مهندسان مسیحی شاغل در آن پروژه در مهمان‌سرای طبقه بالای کلیسا اقامت داشتند و مسیحیان آشوری‌زبان این کلیسا نیز در نیروگاه فعالیت می‌کردند.

در سال‌های مختلف، آن کلیسا پناهگاه بسیاری از افراد بود. خود من نیز زمانی که پدرم به دلیل گرویدن من به مسیحیت مرا از خانه بیرون کرد، به کلیسا پناه بردم. امروز دیگر آن ساختمان وجود ندارد. من در همان کلیسا ایمان آوردم و تعمید گرفتم.»

«بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود»

آقای خواجه‌ پور درباره وضعیت کلیسای انجیلی مشهد می‌گوید:

«گزارش شده که ساختمان کلیسا متروکه و خالی از سکنه بوده است، اما این وضعیت به اختیار اعضای کلیسا نبود. مقامات حکومتی مسیحیان را از این کلیسا اخراج کرده بودند و حتی سرایدار آن نیز مجبور به ترک محل شده بود.

حدود ۲۵ سال پیش، افراد وابسته به نهادهای امنیتی با ایجاد یک آتش‌سوزی عمدی تلاش کردند کلیسا را تخریب کنند، اما این اقدام مهار شد. بارها تلاش شد این کلیسا از میان برداشته شود و امروز ساختمان آن تخریب شده است؛ اما کلیسا، مطابق فرمایش عیسی مسیح، از بین نخواهد رفت.

سال ۱۹۸۱ که وارد کلیسای انجیلی مشهد شدم، این شهر تنها دو کلیسای فارسی‌زبان داشت؛ یکی همین کلیسا در پشت باغ ملی و دیگری کلیسای جماعت ربانی در منزل کشیش سودمند، در نزدیکی هتل هایت.»

کلیسای جماعت ربانی مشهد بعدها توسط حکومت تعطیل شد و کشیش سودمند نیز به اتهام ارتداد در سال ۱۳۶۹ اعدام شد.

خواجه‌پور در ادامه تأکید می‌کند:

«امروز کلیساهای خانگی متعددی در مشهد فعال هستند. با وجود فشارهای حکومتی، جمعیت دو کلیسای فارسی‌زبان مشهد در گذشته شاید به ۱۰۰ نفر هم نمی‌رسید، اما اکنون هزاران مسیحی در این شهر حضور دارند و فعالیت‌های مذهبی و خدماتی خود را ادامه می‌دهند.»

در آمارهای رسمی جمهوری اسلامی، نوکیشان مسیحی همانند برخی دیگر از اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته‌نشده، از جمله بهاییان، مندائیان و پیروان آیین یارسان، جایگاهی ندارند.

ماده 18

فشار امنیتی بر خانواده جاویدنام «اجمین مسیحی»؛ تحویل پیکر با دریافت پول

 

 خانواده اجمین مسیحی (آلفرد)، شهروند مسیحی ارمنیِ ۲۷ ساله که شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات میدان هفت‌حوض تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر کشته شد، پس از خاکسپاری با فشارهای امنیتی مواجه شده‌اند.

بر اساس گزارش ایران‌اینترنشنال، ماموران حکومتی برای تحویل پیکر این جوان مسیحی، مبلغ دو میلیارد تومان از خانواده وی دریافت کرده‌اند. پیش از این نیز گزارش‌هایی درباره اعمال فشار امنیتی بر خانواده‌های جانباختگان، ممانعت از برگزاری مراسم خاکسپاری و یادبود، و حتی تخریب سنگ مزار کشته‌شدگان منتشر شده بود.

اجمین مسیحی در میدان هفت‌حوض تهران هدف شلیک مستقیم قرار گرفته است. یک شاهد عینی که در زمان حادثه در کنار او حضور داشته، اظهار کرد که شلیک از سوی نیروهای مستقر بر روی بام مسجد هفت‌حوض انجام شده و گلوله به گردن وی اصابت کرده است. به گفته این شاهد، اجمین مسیحی در صف اول معترضان حضور داشت و آخرین شعاری که پیش از اصابت گلوله سر داده بود، «آزادی، آزادی، آزادی» بوده است.

پس از زخمی شدن اجمین مسیحی، معترضان پیکر او را برای جلوگیری از افتادن به دست نیروهای بسیجی، به حیاط خانه‌ای در همان نزدیکی منتقل کردند. شاهد دیگری بیان کرد که او همراه با چندین مجروح دیگر تا حدود ساعت یک بامداد در آن ساختمان مانده بودند تا شرایط برای انتقال مصدومان امن‌تر شود. این منبع همچنین افزود که در میان مجروحان، دو نفر از ناحیه پا، یک نوجوان ۱۸ ساله از ناحیه کمر و فردی دیگر از سمت راست بدن هدف گلوله قرار گرفته و ریه‌اش سوراخ شده بود.

بر اساس روایت این شاهد عینی، در تمام مدتی که مجروحان در ساختمان حضور داشتند، نیروهای گارد ویژه در میدان هفت‌حوض با فریادهایی نظیر «ماشاالله، ماشاالله»، «ما دشمن‌های رهبر را کشتیم، ما تروریست‌ها را کشتیم» و شعار «حیدر حیدر» با موتورسیکلت در میدان تردد می‌کردند.

مراسم خاکسپاری اجمین مسیحی در کلیسای «حضرت مریم» برگزار شد، اما خانواده وی تحت فشار مجبور شدند علت مرگ فرزندشان را ابتلا به سرطان اعلام کنند.

اعتصاب غذای غزل مرزبان نوکیش مسیحی در زندان اوین در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، از روز دوشنبه ۴ خردادماه، در اعتراض به صدور حکم بیش از ۹ سال حبس علیه خود، دست به اعتصاب زده است.

یک منبع مطلع از وضعیت این نوکیش مسیحی، ضمن تایید این خبر به خبرگزاری هرانا گفت: “خانم مرزبان در اعتراض به حکم ۹ سال و هشت ماه حبس خود که به تازگی توسط قاضی ایمان افشاری علیه وی صادر شده است، از تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۵، دست به اعتصاب غذا زده است. با گذشت هفت روز از آغاز اعتصاب غذا، وضعیت جسمانی او نامناسب است.”

غزل مرزبان چندی پیش با حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد. این حکم با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور برای وی صادر شده است.

خانم مرزبان در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴، توسط مأموران امنیتی در منزلش در تهران بازداشت شد. وی سپس به زندان اوین منتقل شد.

گفتنی است غزل مرزبان و همسرش، امیرحسین سعیدی‌نسب، هر دو از افراد ترنس‌جندری هستند که حدود ۱۵ سال پیش با طی مراحل قانونی و پزشکی، عمل‌ تغییر جنسیت را انجام داده و مدارک هویتی منطبق با جنسیت جدید خود را دریافت کرده‌اند.

این زوج پیش‌تر نیز به دلیل پیگیری حقوق اشخاص ترنس در ایران و اعتراض به موانع سیستماتیک در دسترسی به دارو و امکانات درمانی، با برخوردهای قهری، بازداشت و زندان مواجه شده بودند.

محبت نیوز

تداوم محرومیت از درمان نوکیش مسیحی «محشر پرندین» در زندان اوین

 

 محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز مبرم به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، همچنان از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم مانده است. این زندانی مسیحی، پس از اعزام به بیمارستان در هفته گذشته، تنها پس از انجام یک آزمایش و بدون دریافت هیچ‌گونه خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شده است.

این خبر با نقل قول از یک منبع مطلع نوشت: “خانم پرندین هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، دوباره به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

هرانا پیشتر گزارش داده بود که یکی از تومورهای خانم پرندین در مجاورت مخچه قرار دارد که موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم او شده است؛ به‌طوری که گفتارش با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.

محشر پرندین که ۵۰ سال سن دارد و هنرمند و نقاش است، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ (۶ دسامبر ۲۰۲۵) به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

سوءقصد عوامل وابسته به جمهوری اسلامی به جان یک «کشیش ایرانی» در آمریکا

 

کشیش سیروس خراسانی، شبان ارشد یک کلیسای فارسی‌زبان در نروژ، عضو هیئت‌مدیره «حزب همبستگی مسیحیان ایران» (هما) و یک کنشگر مسیحی، روز یکشنبه ۳ خرداد، در شهر آتلانتای ایالت جورجیای آمریکا هدف سوءقصد قرار گرفت. این حمله غافلگیرانه با سلاح سرد رخ داد و بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، ضاربان هنگام حمله، او را به‌دلیل فعالیت‌های سیاسی و مخالفت با جمهوری اسلامی تهدید کرده‌اند. هم‌اکنون پلیس فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) در حال تحقیق درباره ابعاد این پرونده است.

بر اساس جزئیات به‌ دست‌آمده از منابع مطلع و نزدیک به آقای خراسانی، این حمله زمانی رخ داد که وی در حال رانندگی با خودروی شخصی خود بود. مهاجمان با دادن علامت، وانمود کردند که برای خودروی او مشکلی پیش آمده است و به‌محض توقف، با چاقو، مشت و لگد به وی حمله‌ور شدند.

اطلاعات دریافتی محبت نیوز درباره جزئیات این حمله حاکی از آن است که یکی از مهاجمان هنگام ضرب‌وشتم به زبان فارسی گفته‌ است: «ما در تعقیبت بودیم و بالاخره پیدات کردیم. ما پیشتر چندین‌بار به تو هشدار داده بودیم که علیه جمهوری اسلامی حرف نزن و دهنت را ببند و ساکت شو. این دفعه داریم بهت می‌گیم دهنت باید بسته بشه.»

منابع نزدیک به این کنشگر مسیحی تأکید دارند که ریشه این سوءقصد به فعالیت‌های سیاسی و افشاگری‌هایش علیه رژیم ایران برمی‌گردد.

سابقه تهدیدهای مستمر

این حمله در حالی رخ داده است که کشیش خراسانی پیش از این نیز هدف تهدیدهای متعددی قرار گرفته بود. پیگیری‌ها نشان می‌دهد که حجم این تهدیدها در هفته‌های گذشته به‌شدت افزایش یافته بود. در این مدت، تماس‌های تلفنی و پیام‌های تهدیدآمیزی دریافت شده و حملات سایبری متعددی نیز صورت گرفته است؛ تهدیدهایی که پیش‌تر به اطلاع پلیس آمریکا رسیده بود.

با توجه به سابقه ثبت‌ شده از این تهدیدها، به‌ نظر می‌رسد مسیر تحقیقات مقامات امنیتی آمریکا بر احتمال دخالت عوامل وابسته به جمهوری اسلامی متمرکز باشد. اطلاعات موجود نشان می‌دهد که وی پیش از این حمله نیز پیام‌های مبنی بر تهدید به مرگ با اسلحه دریافت کرده بود.

ورود اف‌بی‌آی و نهادهای امنیتی آمریکا

درحال‌حاضر، پلیس محلی و اداره تحقیقات فدرال آمریکا (اف‌بی‌آی) پرونده این سوءقصد را در دست بررسی دارند. اگرچه هنوز جزئیات رسمی درباره دسته‌بندی قضایی این حمله (ازجمله تروریسم سیاسی یا جنایت ناشی از نفرت) منتشر نشده، اما ثبت پیشین تهدیدها از سوی جمهوری اسلامی، مسیر روشنی را برای تحقیقات پلیس ترسیم کرده است. تا این لحظه، هویت ضاربان مشخص نشده و تحقیقات برای شناسایی و دستگیری آن‌ها ادامه دارد.

جمهوری اسلامی سابقه طولانی در تهدید، ارعاب و تلاش برای حذف فیزیکی مخالفان سیاسی خود در خارج از مرزهای ایران دارد؛ رویه‌ای که در سال‌های اخیر، چهره‌های رسانه‌ای و فعالان سیاسی را در کشورهای مختلف هدف قرار داده است. بااین‌حال، منابع نزدیک به کشیش خراسانی اعلام کرده‌اند که وی با وجود تهدیدها و جراحات ناشی از این حمله، شجاعانه بر ادامه فعالیت‌ها و مبارزات خود تأکید دارد.

محبت نیوز

غزل مرزبان، شهروند مسیحی به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی و فعال مدنی محبوس در زندان اوین، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به ۹ سال و هشت ماه حبس محکوم شد. بر اساس این گزارش ، اتهام‌های مطرح‌شده علیه او شامل «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» است.

غزل مرزبان نیمه‌ شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ با یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل شد. این نوکیش مسیحی کاتولیک پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته و پس از تحمل دو ماه حبس، در ۱۵ دی ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. او پیش‌تر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی چون «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود. بر اساس حکم پیشین، دو ماه از حبس او قابل اجرا و باقی‌مانده مجازات، از جمله حکم شلاق، به مدت پنج سال تعلیق شده بود.

بر اساس گزارش‌ها، دست‌کم ۵۰ شهروند مسیحی به دلیل باورها و فعالیت‌های مسالمت‌آمیز دینی در زندان‌های ایران محبوس هستند.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، غزل مرزبان در جریان تجمع اعتراضی که منجر به بازداشت او شد، با اشاره به وضعیت مردم ایران، از پاپ فرانسیس خواسته بود با فریاد «فقر و ظلم در ایران»، «از مردم ایران حمایت کند».

در ماه های  گذشته موجی از بازداشت شهروندان ایرانی از جمله  فعالان مدنی وکلا و اقلیت های دینی و مذهبی  و معترضان  نیز صورت گرفته است.

نمایندگان پارلمان اروپا روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه، با انتخاب عنوان «سرکوب و اعدام معترضان، مخالفان، زندانیان سیاسی و اقلیت‌های دینی در ایران»، قطعنامه‌ای علیه نقض حقوق بشر در ایران تصویب کرده و خواستار تحریم مقام‌های حکومتی مسئول سرکوب شدند.

ماده 18

بهار صحرائیان، وکیل شماری از شهروندان مسیحی بازداشت شد

 

بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و از جمله وکلای فعال در حوزه حقوق بشر که وکالت چندین نوکیش مسیحی را نیز برعهده داشته است، روز شنبه در شیراز بازداشت شد. جلسه بازپرسی وی نیز صبح یکشنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه در دادسرای شیراز برگزار شد.

بر اساس گزارش منتشرشده، خانم صحرائیان از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب» مورد تفهیم اتهام قرار گرفته است.

 این وکیل دادگستری روز گذشته پس از مراجعه به دادگاه انقلاب شیراز برای پیگیری امور وکالتی خود بازداشت شد و تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاعی از محل نگهداری وی در دست نیست.

بهار صحرائیان، عضو کانون وکلای دادگستری استان فارس، پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری خود سابقه بازداشت داشته است.

پس از کشتار دی ماه معترضان توسط نیروهای حکومتی، شمار قابل توجهی از فعالان مدنی، اعضای اقلیت‌های دینی و وکلای دادگستری در ایران بازداشت یا زندانی شده‌اند. پیش‌تر نیز گزارش شده بود که شیما قوشه، وکیل دادگستری ساکن تهران که وکالت برخی نوکیشان مسیحی را برعهده داشت، روز ۲۶ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده بود. وی نهایتاً در اسفندماه با قرار وثیقه هفت میلیارد تومانی آزاد شد.

۱۰ نهاد بین‌المللی حقوقی و حقوق بشری در بهمن ماه  با صدور بیانیه‌ای بازداشت گسترده وکلا و محدودیت‌ها در دسترسی به وکیل برای معترضان بازداشت‌شده را محکوم کردند.

حکومت اسلامی از یکسو زندانیان عقیدتی را از داشتن وکیل انتخابی محدود کرده وکلای مدافع حقوق بشر را تحت فشار قرار می دهد و از سوی دیگر به گفته سازمان حقوق بشر ایران؛ دستگاه قضایی جمهوری اسلامی فعالانه از وکلای تسخیری برای تسهیل و تسریع سیستماتیک اعدام معترضان بازداشت‌شده بهره می‌گیرد. جمعی از وکلای حقوق بشری داخل ایران در نامه‌ای افشاگرانه‌، برخی از وکلای تسخیری را «همدستان» دستگاه امنیتی در محاکمات نمایشی دانسته‌اند که به‌جای دفاع از موکلانشان، به نهادهای امنیتی خدمت می‌کنند.

محرومیت «نوکیش مسیحی» زندانی از درمان با وجود ابتلا به تومور مغزی و بیماری قلبی

 محشر (محترم) پرندین، زندانی مسیحی محبوس در زندان اوین با وجود ابتلا به بیماری حاد قلبی و همچنین دو تومور در ناحیه پشت سر، نزدیک مخچه و گلو از اعزام درمانی و جراحی فوری محروم مانده است.

یک منبع مطلع با تایید این خبرگفت که وضعیت جسمانی این زندانی بر اساس تشخیص پزشک زندان، نگران‌کننده توصیف شده و تومورهای یادشده نیازمند جراحی فوری هستند. با این حال، وی تاکنون به مراکز درمانی تخصصی اعزام نشده است.

به گفته این منبع، تومور واقع در مجاورت مخچه، تعادل، حرکت و قدرت تکلم خانم پرندین را تحت تأثیر قرار داده و گفتار وی با مکث‌های محسوس همراه شده است. همچنین به دلیل فقدان رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده است. در ناحیه پشت سر نیز توده‌ای از زیر موها قابل لمس گزارش شده است.

این منبع مطلع افزود که با وجود وخامت وضعیت جسمانی، این زندانی تاکنون از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، دادستانی با وجود فرارسیدن زمان استفاده خانم پرندین از آزادی مشروط، با این درخواست وی مخالفت کرده است.

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک پسر محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

بازداشت یک زن مسیحی در ایران به دلیل انتشار محتوای مرتبط با مسیحیت در اینستاگرام

 

شبکه تلویزیونی ماهواره‌ای مسیحی SAT-7 از بازداشت «غزاله»، زن مسیحی ۳۰ ساله در ایران خبر داد. این دستگیری در حالی صورت می‌گیرد که سرکوب اقلیت‌های دینی و مذهبی و فعالان مدنی در کشور رو به افزایش است.

به گزارش SAT-7، ماموران امنیتی روز چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت‌ماه (۶ می)، غزاله را بازداشت کردند. جان سرنیگلیا، رئیس SAT-7 USA، به وب‌سایت انگلیسی زبان «ام ان ان آنلاین» گفت که این زن مسیحی به دلیل «سابقه انتشار مطالب مرتبط با مسیحیت در اینستاگرام» دستگیر شده است. این خبر از طریق یکی از کارمندان شبکه که با غزاله نسبت فامیلی دارد، تایید شده است.

SAT-7 یک شبکه ماهواره‌ای مسیحی است که در سراسر خاورمیانه و شمال آفریقا برنامه پخش می‌کند و کانال فارسی‌زبان آن، SAT-7 پارس، به تولید و انتشار برنامه‌های مسیحی برای مخاطبان فارسی زبان در سراسر جهان می‌پردازد.

این بازداشت یک روز پس از آن رخ می‌دهد که مهدی حسن‌پور، دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان یزد، روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه (۵ می) از دستگیری سه شهروند مسیحی در این استان خبر داده بود. اتهام این افراد «ایجاد گروه کلیسای خانگی و تبلیغ مسیحیت» عنوان شده است.

سرنیگلیا تاکید کرد که مواردی مانند بازداشت غزاله، «خطرات جدی پیش روی مسیحیان در ایران» را نشان می‌دهد و این وضعیت را «فراخوانی فوری برای واکنش جامعه جهانی مسیحی» دانست. وی افزود: «این تنها گوشه‌ای از جنایات در آن کشور (ایران) است.»

با وجود این فشارها، به گفته سرنیگلیا، رهبران کلیساهای خانگی در ایران گزارش می‌دهند که مسیحیان ایرانی «در ایمانشان استوار هستند». او توضیح داد: «آنها همچنان در خانه‌ها دور هم جمع می‌شوند، بر دعا و عبادت تمرکز دارند و به همسایگان مسلمان خود هم کمک می‌کنند.»

محبت نیوز