ضرب‌وشتم غزل مرزبان توسط مأموران زندان؛ شکستگی دست و ممانعت از اعزام به بیمارستان

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی که در حال تحمل حبس است، روزسه‌شنبه  پس از اعتراض به وخیم‌تر شدن شرایط در بند زنان زندان اوین، توسط ماموران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت که در نتیجه آن دست چپش شکست.

غزل مرزبان، که اخیراً به حدود ۱۰ سال حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» محکوم شده است، در اعتراض به ازدحام شدید جمعیت در زندان، پس از انتقال حدود  ۵۰ زندانی از زندان قرچک به این بند، دست به اعتراض زده بود.

پزشک زندان پس از معاینه، شکستگی دست چپ او را تأیید کرد و توصیه نمود که برای درمان به بیمارستان منتقل شود، اما تا زمان نگارش این گزارش، او همچنان در زندان و در حالی که از درد شدید رنج می‌برد، نگهداری می‌شود.

غزل مرزبان اخیراً در اعتراض به حکم صادرشده علیه خود، به‌ویژه یکی از اتهامات مطرح‌شده یعنی «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت آمیز و کشتار»، که با قاطعیت آن را رد کرده و گفته بود با باورهای او به‌عنوان یک مسیحی در تضاد است، به مدت ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.

این اتهام احتمالا احتمالاً به ماده ۵۱۲ قانون مجازات اسلامی نیز مرتبط است؛ ماده‌ای که مقرر می‌کند: «هر کس مردم را به قصد برهم زدن امنیت کشور به جنگ و کشتار با یکدیگر اغوا یا تحریک کند، صرف‌نظر از اینکه موجب قتل و غارت بشود یا نشود، به یک تا پنج سال حبس محکوم می‌شود.» 

با وجود هشدار حقوقدانان و نهادهای مدافع حقوق بشر نسبت به امکان سوءاستفاده از این ماده و توصیف آن به‌عنوان ابزاری برای «تهدید و تحدید برنامه‌ریزی‌شده آزادی بیان»، در سال‌های اخیر این ماده در موارد متعددی برای تعقیب قضایی شهروندان، از جمله به دلیل انتشار مطالب انتقادی یا اعتراضی در شبکه‌های اجتماعی، مورد استناد قرار گرفته است.

غزل مرزبان نیمه‌شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل شد. این نوکیش مسیحی کاتولیک پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته و پس از تحمل دو ماه حبس، در ۱۵ دی ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. او پیش‌تر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی از جمله «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود. بر اساس حکم پیشین، دو ماه از مدت حبس او قابل اجرا و باقی‌مانده مجازات، از جمله حکم شلاق، به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمده بود.

در حال حاضر دستکم ۵۰ مسیحی به دلیل باور مسیحی و فعالیت صلح آمیز زندانی هستند.

جواد لعل‌محمدی، معلم زندانی، در زندان وکیل‌آباد مشهد هدف ضرب‌وشتم قرار گرفت

 

جواد لعل‌محمدی، معلم زندانی، فعال صنفی فرهنگیان و از امضاکنندگان «بیانیه ۱۴»، در زندان وکیل‌آباد مشهد مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.

بر اساس خبر منتشر شده در کانال تلگرامی کمیته آزادی زندانیان سیاسی، آقای لعل‌محمدی که دوران محکومیت خود را در بند ۶/۱ زندان وکیل‌آباد می‌گذراند، در داخل زندان هدف خشونت فیزیکی قرار گرفته است. تاکنون مقام‌های قضایی و مسئولان زندان درباره این گزارش واکنشی نشان نداده‌اند و جزئیاتی از وضعیت جسمانی او نیز منتشر نشده است.

انتشار این خبر نگرانی‌ها درباره امنیت جانی و وضعیت سلامت این معلم زندانی را افزایش داده است.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی با انتشار بیانیه‌ای، خواستار توقف خشونت علیه زندانیان، انجام تحقیقات فوری و مستقل درباره این رویداد و آزادی بی‌قیدوشرط زندانیان سیاسی شده است.

جواد لعل‌محمدی از چهره‌های شناخته‌شده صنفی معلمان و از امضاکنندگان «بیانیه ۱۴» است؛ بیانیه‌ای که در سال ۱۳۹۸ با درخواست استعفای علی خامنه‌ای و تغییر قانون اساسی منتشر شد.

او مهرماه ۱۴۰۰ توسط نیروهای امنیتی در منزلش در مشهد بازداشت شد و پس از صدور حکم، برای تحمل دوران محکومیت به زندان وکیل‌آباد منتقل شد. در سال‌های گذشته نیز بارها گزارش‌هایی از فشار، محرومیت و برخورد با معلمان و فعالان صنفی زندانی منتشر شده است.

ایران وایر

ضرب‌وشتم غزل مرزبان توسط مأموران زندان؛ شکستگی دست و ممانعت از اعزام به بیمارستان

 

غزل مرزبان، نوکیش مسیحی که در حال تحمل حبس است، روزسه‌شنبه  پس از اعتراض به وخیم‌تر شدن شرایط در بند زنان زندان اوین، توسط ماموران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت که در نتیجه آن دست چپش شکست.

غزل مرزبان، که اخیراً به حدود ۱۰ سال حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» محکوم شده است، در اعتراض به ازدحام شدید جمعیت در زندان، پس از انتقال حدود  ۵۰ زندانی از زندان قرچک به این بند، دست به اعتراض زده بود.

پزشک زندان پس از معاینه، شکستگی دست چپ او را تأیید کرد و توصیه نمود که برای درمان به بیمارستان منتقل شود، اما تا زمان نگارش این گزارش، او همچنان در زندان و در حالی که از درد شدید رنج می‌برد، نگهداری می‌شود.

غزل مرزبان اخیراً در اعتراض به حکم صادرشده علیه خود، به‌ویژه یکی از اتهامات مطرح‌شده یعنی «تحریک و ترغیب دیگران به اعمال خشونت آمیز و کشتار»، که با قاطعیت آن را رد کرده و گفته بود با باورهای او به‌عنوان یک مسیحی در تضاد است، به مدت ۱۱ روز دست به اعتصاب غذا زده بود.

این اتهام احتمالا احتمالاً به ماده ۵۱۲ قانون مجازات اسلامی نیز مرتبط است؛ ماده‌ای که مقرر می‌کند: «هر کس مردم را به قصد برهم زدن امنیت کشور به جنگ و کشتار با یکدیگر اغوا یا تحریک کند، صرف‌نظر از اینکه موجب قتل و غارت بشود یا نشود، به یک تا پنج سال حبس محکوم می‌شود.» 

با وجود هشدار حقوقدانان و نهادهای مدافع حقوق بشر نسبت به امکان سوءاستفاده از این ماده و توصیف آن به‌عنوان ابزاری برای «تهدید و تحدید برنامه‌ریزی‌شده آزادی بیان»، در سال‌های اخیر این ماده در موارد متعددی برای تعقیب قضایی شهروندان، از جمله به دلیل انتشار مطالب انتقادی یا اعتراضی در شبکه‌های اجتماعی، مورد استناد قرار گرفته است.

غزل مرزبان نیمه‌شب ۲۵ دی ۱۴۰۴ در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات منتقل شد. این نوکیش مسیحی کاتولیک پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته و پس از تحمل دو ماه حبس، در ۱۵ دی ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. او پیش‌تر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به شش ماه حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.

این شهروند مسیحی که فارغ‌التحصیل رشته حقوق است، پیش‌تر به دلیل اتهاماتی از جمله «حضور در انظار عمومی بدون حجاب شرعی» و «سر دادن شعار» تحت پیگرد قرار گرفته بود. بر اساس حکم پیشین، دو ماه از مدت حبس او قابل اجرا و باقی‌مانده مجازات، از جمله حکم شلاق، به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمده بود.

در حال حاضر دستکم ۵۰ مسیحی به دلیل باور مسیحی و فعالیت صلح آمیز زندانی هستند.

محبت نیوز

روایت زندانیان سابق از ضرب‌وشتم و محرومیت درمانی در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار

 شماری از زندانیان سابق سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار کرج در گفت‌وگو با هرانا از ضرب‌وشتم زندانیان، استفاده از لوله برای تنبیه بدنی، محرومیت برخی زندانیان از رسیدگی درمانی و انتقال شماری از بازداشت‌شدگان مجروح به این زندان خبر دادند. در روایت‌های مستقل این افراد، نام یکی از افسران نگهبان زندان به‌طور مکرر مطرح شده و منابع از آنچه «رفتارهای خشونت‌آمیز و تحقیرآمیز علیه زندانیان» توصیف می‌کنند، سخن گفته‌اند.

به گزارش خبرگزاری چند زندانی سابق که طی ماه‌های اخیر در سوئیت ۳۵ زندان قزلحصار نگهداری شده و اکنون آزاد شده‌اند، جزئیاتی تازه از وضعیت این بخش و نحوه برخورد با برخی زندانیان را تشریح کرده‌اند.

به گفته این افراد، در ماه‌های اخیر شماری از بازداشت‌شدگان با جراحات جسمی، از جمله آسیب‌دیدگی از ناحیه پا، به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند. پرشام پرواس، حجت نعیمی و ساسان جلیلیان از جمله افرادی هستند که منابع مطلع از انتقال آنان به این زندان در وضعیت جسمی نامناسب خبر داده‌اند.

منابع هرانا درباره منشأ دقیق این جراحات روایت‌هایی مطرح کرده‌اند، اما هرانا در حال حاضر قادر به تأیید مستقل همه جزئیات مربوط به زمان، محل و نحوه ایجاد این آسیب‌ها نیست. با این حال، چند منبع مطلع به‌طور جداگانه تأیید کرده‌اند که این افراد پس از انتقال به زندان برای مدتی با موانعی در دسترسی به رسیدگی درمانی مناسب مواجه بوده‌اند.

یکی از منابع مطلع در این خصوص گفت: «وضعیت ساسان جلیلیان از بقیه نگران‌کننده‌تر بود. او از ناحیه پا آسیب جدی ناشی از اصابت گلوله داشت و با وجود شدت جراحت، روند درمانش کامل و مناسب نبود.»

بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، پرشام پرواس، بازرگان ساکن تهران، در روزهای پایانی اسفندماه بازداشت شد. منابع مطلع دلیل بازداشت او را مرتبط با فعالیت‌های مجازی و طرح انتقادهایی درباره شرایط امنیتی و ایست‌های بازرسی عنوان کرده‌اند. همچنین حجت نعیمی، شهروند ۳۵ ساله اهل تهران، به دلیل محتوای منتشرشده یا باقی‌مانده در صفحه اینستاگرام خود با برخورد امنیتی مواجه شده بود.

در خصوص ساسان جلیلیان، شهروندی حدوداً ۲۵ ساله، منابع مطلع گفته‌اند که بازداشت او پس از بررسی محتوای صفحه اینستاگرامش صورت گرفته است. درباره ماهیت دقیق اتهامات مطروحه علیه او اطلاعات متناقضی به هرانا رسیده و به همین دلیل هرانا از طرح قطعی عنوان اتهامی خودداری می‌کند.

چند زندانی سابق همچنین از ضرب‌وشتم مکرر زندانیان توسط برخی مأموران زندان سخن گفتند. در اغلب این روایت‌ها نام میثم سیفی، از افسران نگهبان زندان، مطرح شده است.

یکی از زندانیان سیاسی سابق که هنگام وقوع یکی از حوادث منجر به ضرب‌وشتم سهیل عربی در سوئیت ۳۵ حضور داشته، به هرانا گفت: «چند روز بود که زندانی‌ها از خرید، هواخوری و برخی امکانات محروم بودند و فضای بند متشنج شده بود. پس از اعتراض زندانیان، سهیل عربی را از بند خارج کردند. مدتی بعد صدای درگیری و ضربات از بیرون شنیده می‌شد و بعدتر متوجه شدیم که او به شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است.»

به گفته چند زندانی سابق، ضرب‌وشتم زندانیان محدود به مشت و لگد نبوده و در برخی موارد از لوله آب آذین برای تنبیه بدنی آنان استفاده می‌شده است. یکی از این افراد گفت: «بارها زندانیان را از بند خارج می‌کردند و بعد با آثار ضربه و کبودی بازمی‌گشتند.»

منابع مطلع همچنین گفتند که در یکی از این موارد، شدت جراحات واردشده به یک زندانی به حدی بود که وی پس از انتقال به بیمارستان تحت عمل جراحی قرار گرفت. به گفته این منابع، در گزارش اولیه تنظیم‌شده از سوی مسئولان زندان، علت جراحات وی «خودزنی» عنوان شده بود؛ ادعایی که از سوی این زندانی رد شده است.

یکی دیگر از زندانیان سابق در توصیف فضای حاکم بر این بخش گفت: «دردناک‌ترین بخش ماجرا برای خیلی از ما فقط کتک خوردن خودمان نبود. شنیدن صدای فریاد و التماس زندانیان دیگر بود. بعضی شب‌ها ساعت‌ها این صداها شنیده می‌شد و هیچ کاری از دست کسی برنمی‌آمد.»

این زندانیان در عین حال تأکید کردند که رفتار تمامی کارکنان زندان یکسان نبوده است. با این حال، روایت‌های متعدد و جداگانه‌ای درباره رفتارهای خشونت‌آمیز برخی مأموران زندان مطرح شده است.

بر اساس آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها مصوب سال ۱۴۰۰ و همچنین بخشنامه «تبیین حقوق بازداشت‌شدگان، رعایت کرامت آنان و نحوه نظارت بر بازداشتگاه‌ها»، حفظ کرامت انسانی زندانیان، دسترسی آنان به خدمات درمانی، تأمین امنیت جانی و ممنوعیت هرگونه شکنجه، رفتار تحقیرآمیز، تندخویی و آزار جسمی و روانی مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین مطابق مقررات سازمان زندان‌ها، تنبیه انضباطی زندانیان صرفاً در چارچوب سازوکارهای پیش‌بینی‌شده قانونی امکان‌پذیر است و اعمال خشونت فیزیکی علیه زندانیان در زمره مجازات‌های قانونی پیش‌بینی نشده است.

هرانا

تداوم محرومیت از درمان نوکیش مسیحی «محشر پرندین» در زندان اوین

 

 محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز مبرم به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، همچنان از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم مانده است. این زندانی مسیحی، پس از اعزام به بیمارستان در هفته گذشته، تنها پس از انجام یک آزمایش و بدون دریافت هیچ‌گونه خدمات درمانی یا تجویز دارو به زندان بازگردانده شده است.

این خبر با نقل قول از یک منبع مطلع نوشت: “خانم پرندین هفته گذشته به بیمارستان اعزام شد، اما پس از انجام تنها یک آزمایش، بدون دریافت خدمات درمانی یا تجویز دارو، دوباره به زندان بازگردانده شد. این در حالی است که بنا بر تشخیص پزشک بهداری زندان، وی نیازمند انجام آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای موجود در ناحیه گردن است.”

هرانا پیشتر گزارش داده بود که یکی از تومورهای خانم پرندین در مجاورت مخچه قرار دارد که موجب اختلال در تعادل، حرکت و تکلم او شده است؛ به‌طوری که گفتارش با مکث‌های محسوس همراه است. همچنین به دلیل عدم رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم ناحیه زیر گلو به وضوح قابل مشاهده است. علاوه بر این، وجود توده‌ای در ناحیه پشت سر نیز از دیگر مشکلات پزشکی این نوکیش مسیحی است.

محشر پرندین که ۵۰ سال سن دارد و هنرمند و نقاش است، مادر یک فرزند محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۴ (۶ دسامبر ۲۰۲۵) به بند زنان زندان اوین منتقل شد. با وجود فرارسیدن زمان برخورداری از آزادی مشروط، دادستانی با درخواست وی مخالفت کرده است.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

عدم رسیدگی پزشکی؛ تداوم بازداشت سارا سپهری، شهروند بهائی در زندان عادل آباد

 

 سارا سپهری، شهروند بهائی ساکن شیراز علیرغم گذشت بیش از یک ماه از زمان دستگیری، کماکان به صورت بلاتکلیف در زندان عادل آباد این شهر به‌سر می برد. همچنین وی دچار مشکلات جسمانی بوده و از دریافت رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند بهائی، ضمن تایید این خبر گفت: “سارا سپهری ۴۷ روز است که در زندان عادل‌آباد شیراز به‌صورت بلاتکلیف نگهداری می‌شود. او در طول بازداشت دچار خونریزی معده شده و فشار ناشی از بازجویی‌های طولانی‌مدت، بیماری چشمی‌اش را تشدید کرده است. همچنین، عدم دسترسی به دارو و درمان مناسب در هفته‌های اخیر، به وخامت وضعیت جسمی و روحی وی انجامیده و او نیازمند رسیدگی تخصصی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان است.”

در فروردین ماه سال جاری، سارا سپهری توسط نیروهای امنیتی در محل سکونش در شیراز بازداشت شد. وی پس از چندی به زندان عادل آباد این شهر منتقل شد. همزمان محل سکونت وی و مادرش مورد تفتیش قرار گرفت و در جریان این بازرسی شماری از لوازم شخصی و دیجیتال این شهروند بهائی توسط ماموران ضبط شد.

پیشتر یک منبع مطلع به هرانا گفته بود: “ماموران جهت ورود به منزل خانم سپهری اقدام به شکستن درب ورودی کردند. مادر خانم سپهری نیز دارای معلولیت بوده و نیازمند مراقبت مستمر است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند بهائی اطلاعی حاصل نشده است.

هرانا

محرومیت «نوکیش مسیحی» زندانی از درمان با وجود ابتلا به تومور مغزی و بیماری قلبی

 محشر (محترم) پرندین، زندانی مسیحی محبوس در زندان اوین با وجود ابتلا به بیماری حاد قلبی و همچنین دو تومور در ناحیه پشت سر، نزدیک مخچه و گلو از اعزام درمانی و جراحی فوری محروم مانده است.

یک منبع مطلع با تایید این خبرگفت که وضعیت جسمانی این زندانی بر اساس تشخیص پزشک زندان، نگران‌کننده توصیف شده و تومورهای یادشده نیازمند جراحی فوری هستند. با این حال، وی تاکنون به مراکز درمانی تخصصی اعزام نشده است.

به گفته این منبع، تومور واقع در مجاورت مخچه، تعادل، حرکت و قدرت تکلم خانم پرندین را تحت تأثیر قرار داده و گفتار وی با مکث‌های محسوس همراه شده است. همچنین به دلیل فقدان رسیدگی درمانی، تومورها رشد کرده و ورم زیر گلو به‌وضوح قابل مشاهده است. در ناحیه پشت سر نیز توده‌ای از زیر موها قابل لمس گزارش شده است.

این منبع مطلع افزود که با وجود وخامت وضعیت جسمانی، این زندانی تاکنون از مرخصی درمانی نیز محروم بوده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، دادستانی با وجود فرارسیدن زمان استفاده خانم پرندین از آزادی مشروط، با این درخواست وی مخالفت کرده است.

محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی۵۰ ساله، هنرمند و نقاش، مادر یک پسر محصل و سرپرست خانواده است. وی پیشتر توسط دادگاه انقلاب به دو سال حبس محکوم شده بود.

مستندات سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهد مقام‌های جمهوری اسلامی سال‌هاست دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و خدمات درمانی را برای زندانیان عقیدتی و سیاسی محدود کرده‌اند و از این محدودیت‌ها به عنوان ابزاری برای فشار به زندانیان استفاده می‌کنند. به گفته کارشناس این افراد از دریافت مراقبت‌های پزشکی محروم می‌شوند که این امر حقوق آنان در زمینه سلامت را نقض کرده و جانشان را در معرض خطر جدی قرار می‌دهد.

محبت نیوز

نگرانی از وضعیت زندانیان؛ «از توقف توزیع غذا تا تشدید جو امنیتی»

 

خبرهای نگران‌کننده‌ای درباره وضعیت نامساعد زندانیان، به‌ویژه در زندان‌های اوین و فشافویه در ایران منتشر شده است. طبق منابع «افزایش فضای امنیتی، صدای انفجار در محدوده این زندان‌ها شنیده شده و شرایط نگهداری زندانیان وخیم‌تر شده است.»

۱۶ زندانی مسیحی به دلیل باور دینی و فعالیت صلح آمیز مسیحی در زندان اوین محبوس هستند. ۴۸ نفر مسیحیان  در سراسر کشور در ایران بازداشت هستند.

«مرکز حقوق بشر در ایران» از وضعیت زندان نوشته که نگرانی به‌ویژه درباره ده‌ها هزار نفری که در جریان اعتراضات سراسری اخیر بازداشت شده و بسیاری از آنان همچنان در وضعیت ناپدیدشدگی قهری قرار دارند، جدی است. این نهاد همچنین نسبت به استفاده مجدد از اتهامات مبهم و بی‌اساس مانند «امنیت ملی» و «جاسوسی» ابراز نگرانی کرده؛ اتهاماتی که پیش‌تر نیز برای صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، و ایجاد فضای رعب و سرکوب به کار رفته‌اند.

طبق گزارش‌ها، استقرار نیروهای ویژه نوپو در زندان اوین — که مأموریت‌های امنیتی و ضدشورش بر عهده دارند — نگرانی‌ها درباره احتمال تشدید فشار و محدودیت‌ها علیه زندانیان را افزایش داده است. گزارش ها همچنین افزودند که «مدیریت زندان اوین دچار اختلال جدی شده و کارکنان با قفل کردن درها، برخی بندها را تخلیه کرده‌اند؛ وضعیتی که دسترسی زندانیان به فروشگاه زندان و اقلام ضروری را مختل کرده است.»

«مرکز حقوق بشر در ایران» همچنین نوشته ما از دولت‌های سراسر جهان و سازمان‌های بین‌المللی می‌خواهیم که فوراً از تمامی مجاری دیپلماتیک و سیاسی در دسترس استفاده کنند تا مقامات ایرانی را برای آزادی همه زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان تحت فشار قرار دهند و اطمینان حاصل کنند که در این دوره از درگیری، هیچ حکم اعدامی اجرا نمی‌شود.

این نهاد افزوده همچنین از همه طرف‌ها می‌خواهیم از هرگونه اقدامی که می‌تواند امنیت زندانیان و بازداشت‌شدگان آسیب‌پذیر را به خطر اندازد، خودداری کنند. زندان‌ها بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه در زمان جنگ، اماکن حفاظت‌شده محسوب می‌شوند. حقوق، امنیت و رفتار انسانی با تمامی زندانیان و بازداشت‌شدگان باید به طور کامل و مطابق با قوانین بین‌المللی تضمین و رعایت شود.

طبق گزارش ها زندانیان از تحولات نظامی جاری بی‌اطلاع نگه داشته شده‌اند و در جریان حملات پیشین، با وجود خطرات شناخته‌شده، تخلیه‌ای برای حفاظت از آنان انجام نشده و برخی زندانیان به‌صورت خشونت‌آمیز منتقل یا مجروح شده‌اند.

پیشتر در جریان جنگ ۱۲ روزه جمهوری اسلامی و اسرائیل نیز وضعیت زندانیان وخیم گزارش شد. پس از حمله به زندان اوین، اتوبوس‌هایی حامل زندانیان به زندان تهران بزرگ و زندان قرچک منتقل شدند. برخی از ۱۱ زندانی مسیحی عقیدتی نیز در میان منتقل‌شدگان بودند و در سلول‌هایی با حدود ۴۰ زندانی دیگر نگهداری می‌شدند. گزارش‌های متعددی درباره وضعیت نامناسب بهداشتی و کمبود غذا در این دو زندان در وب‌سایت‌های حقوق بشری منتشر شد.

در زمان جنگ ۱۲ روزه، سازمان «ماده ۱۸» نگرانی شدید خود را نسبت به امنیت و سلامت ۱۱ شهروند مسیحی که به دلیل باور و فعالیت‌های صلح‌آمیز دینی در زندان اوین محبوس بودند — و نیز سایر زندانیان — به‌ویژه پس از حمله اخیر به این زندان، ابراز کرد. این سازمان یادآور شد که زندانیان، به‌خصوص در شرایط بحرانی و جنگی، در آسیب‌پذیرترین وضعیت قرار دارند و حفاظت از جان و کرامت آنان مسئولیتی فوری و اساسی است.

مرکز حقوق بشر در ایران

بازداشت دوباره امید فتحی در زندان وکیل آباد مشهد سرکوب بی‌پایان فعالان بلوچ

بازداشت امید فتحی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق بلوچ در مشهد، بار دیگر توجه‌ها را به سرکوب مستمر فعالان سیاسی و مدنی در ایران جلب کرده است. درحالی‌که از محل نگهداری و اتهامات وی خبری در دست نیست، نگرانی‌ها از تکرار سناریوی بازداشت‌های بی‌دلیل و فشارهای امنیتی افزایش یافته است.

آقای فتحی بدون برخورداری از رعایت اصل تفکیک جرائم در بند ۱۰۴ (بند جرائم عمومی) زندان وکیل‌آباد نگهداری می‌شود. وی در تاریخ ۲۱ خردادماه، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی بدل از شش ماه حبس، محکوم شد. این زندانی سیاسی به دلیل ناتوانی در تامین مبلغ جزای نقدی، دوران محکومیت خود را در زندان سپری می‌کند.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “امید فتحی پس از بازداشت، در شعبه ۹۰۱ بازپرسی دادسرای مشهد، بابت اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و تحریم انتخابات در فضای مجازی تفهیم اتهام شد. اتهام توهین به مسئولان قضایی نیز در این پرونده مطرح شده است. قرار بود بخش دیگری از پرونده او که شامل اتهاماتی از جمله توهین به رهبری است، در دادگاهی جداگانه رسیدگی شود. اما به‌ دلیل همزمانی با حمله اسرائیل به ایران، این دادگاه برگزار نشد.”

لازم به ذکر است، امید فتحی از بیماری دیسک کمر رنج می‌برد. به گفته این منبع مطلع، این زندانی سیاسی به دلیل فشار بر عصب سیاتیک، به‌صورت خمیده راه می‌رود و شرایط جسمی مناسبی ندارد.

آقای فتحی در تاریخ ۱۳ خردادماه امسال، توسط نیروهای امنیتی در مشهد بازداشت شد. وی چندی بعد به زندان وکیل آباد مشهد منتقل شده است.

امید فتحی، شهروند ساکن مشهد پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه برخوردهای امنیتی را داشته است.

منبع: هرانا

زندان اوین؛ ممانعت از رسیدگی پزشکی و اعزام به مرخصی درمانی نوکیش مسیحی «لاله ساعتی»

 

لاله ساعتی، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، به‌رغم آسیب دیدگی انگشتان دست چپ و نیاز به درمان تخصصی، از حق اعزام به مراکز درمانی و مرخصی بیمارستانی محروم شده است.

 لاله ساعتی، نوکیش مسیحی زندانی در اوین، با وجود آسیب دیدگی انگشتان دست از دسترسی به مرخصی درمانی محروم مانده است.

به گزارش سازمان حقوق بشر در ایران، لاله ساعتی، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی، از حق اعزام به مراکز درمانی تخصصی و مرخصی‌های درمانی محروم مانده است.

این نوکیش مسیحی چندی پیش در حیاط زندان اوین زمین خورد و دچار کجی دو انگشت دست چپ، شامل انگشت حلقه و انگشت کوچک، شد. مادر خانم ساعتی به‌تازگی درخواستی برای اعزام فرزندش به مرخصی درمانی به دادسرای زندان اوین داده بود، اما با مخالفت مواجه شد و به او اطلاع داده شد که ضابط امنیتی پرونده مانع اعزام وی به مرخصی است. پس از این، مادر لاله ساعتی درخواست اعزام او به بیمارستان را نیز مطرح کرد که این درخواست نیز با مخالفت روبرو گردید.

لاله ساعتی پس از بازداشت در بهمن ماه ۱۴۰۲، در تاریخ ۲۶ اسفند همان سال، توسط قاضی ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، در حالی که حق انتخاب وکیل نداشت (بر اساس تبصره ماده ۴۸ آئین دادرسی کیفری)، با حضور وکیل تسخیری، به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» محاکمه و در پی فعالیت‌های صلح‌آمیز مسیحی‌اش، که در ارتباط با حضور او در کلیساهای خانگی پس از بازگشت به ایران و محتوای گوشی تلفن همراهش بود، به تحمل ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال منع خروج از کشور محکوم شد.

فشارهای روحی و روانی بر لاله ساعتی در حالی ادامه دارد که پس از طی بخشی از مراحل بازجویی، او و مادرش، نسرین سینا، در مرداد ماه ۱۴۰۳ به دادسرای ناحیه ۳۳ تهران احضار شده و بازجویی شدند. در این بازجویی، تحت فشار و تهدید قرار گرفتند که در صورت تأیید اینکه اخبار مربوط به لاله ساعتی را به «سایت‌های معاند» ارسال می‌کنند، با پرونده‌های قضایی مواجه خواهند شد.

این نوکیش مسیحی در حالی از حق آزادی مشروط محروم است و مجبور به تحمل دوران حبس تعزیری‌اش می‌باشد که با مشکلات عصبی نیز دست و پنجه نرم می‌کند. اخیرن درخواست او برای حبس تحت نظارت قضایی (حبس با پابند الکترونیکی) به دلیل مخالفت دادستان تهران و وزارت اطلاعات رد شده است.

خانم ساعتی مدتی را در کشور مالزی زندگی کرد و در سال ۲۰۱۷ با توجه به طولانی شدن روند رسیدگی به پرونده پناهجویی وی، نابسامانی وضعیت اقتصادی و تنهایی مادر و پدرش به علت کهولت سن آنها، مجبور به بازگشت ایران شده بود.

منبع:محبت نیوز

اعتصاب غذای امیرعلی مینایی، نوکیش مسیحی محبوس در اعتراض به وضعیت زندان

 

امیرعلی مینایی، نوکیش مسیحی زندانی در اوین که به بیماری قلبی مبتلاست، و اخیراً توسط یکی از مأموران زندان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته، روز شنبه، ۲۳ فروردین ماه دست به اعتصاب غذا زده است.

 امیرعلی مینایی در اعتراض به محرومیت از دسترسی به تلفن در دوران حبس، مصرف داروهای خود را نیز متوقف کرده است.

این جوان ۳۱ ساله که اخیراً دچار شکستگی استخوان در پای راست خود نیز شده، از فروردین ۱۴۰۳ در زندان اوین به‌سر می‌برد و محکوم به سه سال و هفت ماه حبس به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق راه‌اندازی کلیسای خانگی» شده است.

این حکم در اسفند ۱۴۰۲ توسط قاضی بدنام دادگاه انقلاب، ایمان افشاری صادر شد؛ قاضی‌ که همچنین حکم محرومیت این نوکیش مسیحی از حقوق اجتماعی را پس از دوران حبس صادر کرده است.

امیرعلی مینایی  نخستین‌بار در آذر ۱۴۰۲ بازداشت شد و بیش از دو ماه را در بند ۲۰۹ زندان اوین، که تحت کنترل وزارت اطلاعات است، سپری کرد.

او پس از چندین بازجویی شدید، با قرار وثیقه‌ای معادل حدود ۱۰ هزار دلار آزاد شد.

بیماری قلبی این شهروند مسیحی در فاصله آزادی موقت تا صدور حکم مشخص شد و طبق گفته منابعی  مستقیماً ناشی از فشارهای روانی دوران بازداشت اولیه و تهدید به زندان دوباره بوده است.

با این حال، تمامی درخواست‌های او برای مراجعه به متخصص قلب در دوران حبس رد شده و پس از آخرین درخواستش، توسط یکی از مأموران زندان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت که وضعیت جسمی‌اش را بدتر کرده است.

اقای مینایی  در دی‌ماه برای آزادی مشروط درخواست داد، اما این درخواست توسط مأموران وزارت اطلاعات به دلیل عدم «همکاری» با آنان رد شد.

منصور برجی مدیر سازمان ماده ۱۸ توضیح داد: «زندانیان اغلب مجبور می‌شوند که برای بهره‌مندی از مزایایی مانند مرخصی موقت، عفو یا آزادی زودهنگام، شرایطی خارج از چارچوب قانون را بپذیرند. مقامات و بازجویان در تلاش‌اند تا این افراد را به عنوان مخبر یا “همکار” به کار گیرند؛ یعنی افرادی که در ظاهر به زندگی روزمره خود ادامه می‌دهند، اما به‌طور پنهانی اطلاعاتی درباره سایر مسیحیان و فعالیت‌های‌شان جمع‌آوری می‌کنند. این اقدام نوعی اجبار محسوب می‌شود که بیش از پیش حقوق زندانیان را نقض کرده و آن‌ها را تحت نظارت و فشار مداوم قرار می‌دهد.»

او افزود: «ما به‌شدت نگران وضعیت امیرعلی هستیم، به‌ویژه با توجه به بیماری قلبی‌اش، و از مقامات ایران می‌خواهیم فوراً دسترسی او به تلفن را بازگردانند.

ما همچنین خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط این جوان هستیم که تنها “جرمش” گردهمایی برای دعا و پرستش با هم‌کیشانش بوده است.

جمهوری اسلامی باید به آزار و اذیت مسیحیان – به‌ویژه نوکیشان – پایان دهد، طبق تعهداتی که در معاهدات بین‌المللی امضا کرده و حتی طبق قانون اساسی خودش.»

گزارش های متعددی اخیرا از فشار حکومت بر مسیحیان منتشر شده است. بیش از دو ماه از بازداشت ژوزف شهبازیان، و ناصر نوردگل تپه ، دو شهروند مسیحی و زندانی عقیدتی سابق، بدون تفهیم اتهام می‌گذرد.

به‌تازگی همچنین گزارش شده است که دو برادر نوکیش مسیحی، منصور و محمود مردانی، توسط دادگاه انقلاب شهرستان لنجان هر یک به چهار سال حبس تعزیری، پرداخت ۱۵۰ میلیون تومان جزای نقدی و پنج سال محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شده‌اند.

منبع:ماده ۱۸

ادامه اعتصاب غذای ناصر نورد گل‌تپه، شهروند مسیحی محبوس

 

ناصر نورد گل‌تپه، شهروند مسیحی که در ۱۸ بهمن ۱۴۰۳ در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش در پرند بازداشت شد، همچنان به اعتصاب غذای خود در زندان اوین ادامه می‌دهد. نگرانی‌های شدیدی درباره وضعیت سلامت او وجود دارد.با این حال، هنوز به این زندانی عقیدتی اجازه دسترسی به وکیل منتخبش داده نشده و تاکنون هیچ اتهام مشخصی علیه او اعلام نشده است. طبق اطلاعات منتشرشده—که سازمان ماده ۱۸ نمی‌تواند آن را تأیید کند—آقای نورد گل‌تپه چند گفت‌وگوی کوتاه با خانواده خود داشته است.

این نوکیش مسیحی پیش‌تر، در ۲۵ مهر ۱۴۰۱، پس از تحمل حدود پنج سال حبس از زندان آزاد شده بود. او به دلیل دوران طولانی حبس و شرایط سخت زندان دچار مشکلات جسمانی شدید شده است و ادامه اعتصاب غذا نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامتی‌اش را افزایش داده است.

ناصر نورد گل‌تپه پس از گذراندن یک‌سوم دوران محکومیت خود، واجد شرایط «آزادی مشروط» شد، اما درخواست‌های کاهش مجازات او بارها رد شد. او در سال ۱۳۹۶ به اتهام تشکیل و اداره کلیسای خانگی به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود. ایمان سلیمانی، وکیل آقای نورد گل‌تپه، پیش‌تر اعلام کرده بود که حتی با کاهش دوران محکومیت او نیز مخالفت شده است.

با نزدیک شدن نوروز و تعطیلات سال نو، اگر ناصر نورد گل‌تپه در روزهای آینده آزاد نشود، احتمال دارد این دوران را در بازداشت موقت و بدون برگزاری دادگاه سپری کند. این مسئله، همراه با وضعیت سلامتی او و ادامه اعتصاب غذا، نگرانی‌ها را بیش‌ازپیش افزایش داده است.

همزمان با ناصر نورد گل‌تپه، چند شهروند مسیحی دیگر نیز بازداشت شده‌اند، از جمله ژوزف شهبازیان، که پیش‌تر به دلیل فعالیت‌های صلح‌آمیز دینی بیش از یک سال در زندان اوین زندانی بود.

منبع:ماده 18

افزایش نگرانی‌ از وضعیت زهرا صفایی ،در پی انتقال به مکان نامعلوم

 

زهرا صفایی، زندانی سیاسی روز شنبه ۱۳ شهریورماه به دنبال حمله قلبی از زندان قرچک ورامین به مکان نامعلومی منتقل شد. بی‌خبری از وضعیت خانم صفایی به ویژه پس از حملات قلبی اخیر و حال نامناسب جسمی او موجب افزایش نگرانی خانواده این زندانی سیاسی شده است. زهرا صفایی هفته گذشته به دستور پزشک زندان به بیمارستان ستاری قرچک منتقل و بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد.

روز شنبه ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۰، زهرا صفایی، زندانی سیاسی از زندان قرچک ورامین به مکان نامعلومی منتقل شد.

به گفته یک منبع مطلع خانم صفایی هفته گذشته به صورت اورژانسی با دستبند و پابند به بیمارستان شهید ستاری قرچک منتقل شده اما بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد. وی مجددا شب شنبه در پی حمله قلبی با دستبند و پابند از زندان به مکان نامعلومی منتقل شد. بی‌خبری از وضعیت خانم صفایی به ویژه پس از حملات قلبی اخیر و حال نامناسب جسمی او موجب افزایش نگرانی خانواده این زندانی سیاسی شده است.

زهرا صفایی و دختر وی پرستو معینی در تاریخ ۵ اسفندماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. خانم صفایی به همراه دخترش اواخر فروردین ۹۹ با پایان بازجویی‌ها از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شد. وی پیشتر در تاریخ ۸ تیرماه ۹۹ با تودیع قرار وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان قرچک ورامین آزاد و در تاریخ  ۵ مردادماه پس از حضور در دادسرای اوین با افزایش ۱۰ برابری میزان وثیقه (سه میلیارد تومان) مواجه شده و در نتیجه بازداشت و روز دوشنبه ۶ مرداد به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

خانم صفایی سرانجام بهمن ۹۹، توسط شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدمهدی شهمیرزادی از بابت اتهام “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور” به تحمل ۵ سال حبس تعزیری و  به اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به یک سال حبس تعزیری و از بابت اتهام “توهین به رهبری و بنیانگذار جمهوری اسلامی” به تحمل ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی همچنین به منع خروج از کشور و منع عضویت در احزاب، گروه ها و دسته های سیاسی یا اجتماعی محکوم شده بود.

زهرا صفایی پیش از این نیز بازداشت و زندان را در سابقه خود دارد. او در سال ۸۵ بازداشت و مدتی بعد آزاد شده بود. وی همچنین در دهه شصت به عنوان فعال سیاسی مدتی را در زندان سپری کرده بود. پدر خانم صفایی معروف به “حاجی صفایی” یکی از بازاریان سرشناس تهران بوده که در سال ۶۰ به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق اعدام شد.

 خبرگزاری هرانا

تداوم محرومیت ها؛ گزارشی از آخرین وضعیت برادران افکاری در زندان عادل آباد شیراز

 

وحید افکاری و حبیب افکاری، زندانیان سیاسی محبوس در زندان عادل آباد شیراز از حدود ۷ ماه قبل در بند عبرت که از آن به عنوان بند دربسته نیز یاد می‌شود، نگهداری می شوند. با وجود پیگیری ها و درخواست های مکرر برادران افکاری و خانواده آنان با کارشکنی مسئولان و علیرغم وعده دادستان از انتقال این دو زندانی به بند سیاسی جلوگیری شده است. وحید و حبیب افکاری کماکان از حق برقراری تماس تلفنی و رسیدگی پزشکی مناسب محروم هستند.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱۱ فروردین ۱۴۰۰، وحید افکاری و حبیب افکاری، زندانیان سیاسی، کماکان در بند عبرت زندان عادل آباد شیراز نگهداری می‌شوند.

این زندانیان سیاسی اواسط شهریورماه ۹۹ به بند عبرت (بند دربسته) که محل نگهداری زندانیان محروم از تماس تلفنی است منتقل شدند و با گذشت نزدیک به ۷ ماه کماکان در این محل در زندان عادل آباد شیراز نگهداری می‌شوند. با وجود پیگیری های مکرر خانواده آنان و با وجود وعده دادستان از انتقال آنها به بند سیاسی جلوگیری شده است. در برخی موارد زندانیان محکوم به اعدام، پیش از اجرای حکم به این بند منتقل می‌شوند، امری که همواره با اعتراض برادران افکاری و خانواده آنان مواجه بوده است.

روز گذشته سعید افکاری، برادر این دو زندانی در حساب شخصی خود از ملاقات با حبیب و وحید افکاری و همچنین تداوم نگهداری آنان “در افرادی، بدون حق تماس و بدون حق مداوا” خبر داد.

حسن یونسی، وکیل پرونده برادران افکاری اواخر مهرماه سال گذشته با اشاره به اینکه از زمان اجرای حکم نوید افکاری تاکنون، وحید و حبیب در محلی خارج از بند عمومی نگهداری شده و در طول این مدت، خانواده و وکلای آن‌ها، هیچ گونه ملاقاتی (آزادانه) با برادران افکاری نداشته‌اند. گفته بود: “بر همین اساس نیز از وضعیت محل نگهداری و اینکه آیا در انفرادی نگهداری می‌شوند یا خیر، هیچ اطلاعی در دست نیست. مسئله‌ای که موجب نگرانی خانواده افکاری شده است. بر اساس آئین‌نامه زندان، محکومین قطعی، صرفا باید در بندهای عمومی و زیر نظر سازمان زندان‌ها نگهداری شوند. همچنین طبق همین آئین‌نامه، نگهداری متهمین در بازداشتگاه، صرفا با قرار کتبی از سوی مقامات قضائی امکان‌پذیر خواهد بود و نگهداری حبیب و وحید افکاری در خارج از بند عمومی زندان و بدون ملاقات (آزادانه)، خلاف قانون است”.

نوید افکاری و وحید افکاری در تاریخ ۲۶ شهریورماه ۱۳۹۷ و حبیب افکاری در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۷ در رابطه با اعتراضات سراسری مرداد ۹۷ بازداشت شدند. این افراد در جریان بازجویی‌ها برای اخذ اعتراف بارها مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته‌اند.

این شهروندان توسط دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز مورد محاکمه قرار گرفتند و نوید افکاری به ۲ بار اعدام، ۶ سال و ۶ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق، وحید افکاری به ۵۴ سال و ۶ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق، حبیب افکاری به ۲۷ سال و ۳ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده‌اند.

نوید افکاری، کشتی گیر ایرانی در نهایت سحرگاه روز شنبه ۲۲ شهریورماه ۹۹ علیرغم ابهامات جدی در پرونده و موج جهانی حمایت از وی در زندان عادل آباد شیراز اعدام شد.

هرانا در تاریخ ۷ شهریورماه سال گذشته نخستین بار در گزارشی به تفضیل از صدور احکام اعدام، حبس و شلاق برای نوید، وحید و حبیب افکاری خبر داد و اسناد مربوط به آن را نیز منتشر کرد.

هرانا

درخواست عفو بین‌الملل برای آزادی فوری «ناصر نورد گل‌تپه» نوکیش مسیحی

 

ناصر نورد گل‌تپه از نوکیشان مسیحی تنها به دلیل باورهای مذهبی خود ناعادلانه زندانی شده و از سال ۱۳۹۶ در زندان است و باید ۱۰ سال در حبس باشد!

 سازمان عفو بین‌الملل در توییتی خواستار آزادی فوری ناصر نورد گل‌تپه نوکیش مسیحی شده و از مقامات جمهوری اسلامی خواسته به سرکوب اقلیت‌های مذهبی در ایران پایان دهند.

عفو بین‌الملل اول آوریل (۱۲ فروردین) در توییتی نوشت که ناصر نور گل‌تپه نوکیش مسیحی از دی ماه ۱۳۹۶ دوران محکومیت ۱۰ سال حبس ناعادلانه خود را در زندان سپری می‌کند، وی تنها به دلیل باورهای مذهبی خود ناعادلانه زندانی شده است.

نوکیش مسیحی ناصر نوردگل‌تپه به همراه سه شهروند کشور آذربایجان ۴ تیر ماه ۱۳۹۵ در یک جلسه خصوصی بازداشت شدند. «الدر قربانوف»، ‌«یوسف فرهادوف» و «بهرام نسیبوف» از اعضای کلیسایی به نام «کلمه حیات» در باکو بودند که هر چهار مسیحی بازداشت شده به مدت دو ماه در زندان انفرادی تحت بازجویی قرار گرفتند و سرانجام به «اجتماع و تبانی در فعالیت‌های تبشیری» متهم شدند.

پس از گذشت چهار ماه از حبس، مسیحیان آذربایجانی با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی به طور موقت از زندان آزاد شدند. این سه شهروند آذربایجان پس از آزادی به کشور و نزد خانواده خود بازگشتند اما ناصر نورد گل‌تپه از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست ماشاالله احمدزاده به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل و راه‌اندازی تشکیلات غیرقانونی کلیسای خانگی» به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد و حکم دادگاه بدوی در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تهران تایید شد.

ناصر نورد گل‌تپه از دی‌ماه ۹۶ در اوین زندانی است.

درحالیکه به طور عمومی بسیاری از زندانیان در ایام نوروز مرخصی دارند بسیاری از زندانیان عقیدتی و سیاسی از جمله مسیحیان محروم از مرخصی و حتا ملاقات با خانواده هستند. تبعیض علیه زندانیان مسیحی در اوج دوران کرونا نیز تکرار شده بود. وقتی به دستور رئیس قوه قضائیه هزاران زندانی برای کاهش ابتلای آنها به کرونا به مرخصی رفتند با مرخصی برخی از نوکیشان مسیحی موافقت نشد.

«محبت نیوز»

آرش صادقی زندانی سیاسی مبتلا به سرطان بدون تکمیل مراحل درمان به زندان بازگردانده شد

گزارش‌ها حاکی از آن است که آرش صادقی، فعال مدنی زندانی در ایران که به سرطان مبتلا شده است، بدون تکمیل مراحل درمان از بیمارستان به زندان رجایی شهر کرج بازگردانده شده است.برخی وبسایت‌های خبری گزارش دادند آرش صادقی که در زندان به تومور استخوانی بدخیم مبتلا شده است، هفته گذشته تحت جراحی نمونه برداری قرار گرفت، اما پیش از آنکه جراحی اصلی روی او انجام شود شنبه ۲۴ شهریور توسط ماموران به زندان بازگردانده شد.طبق نظر پزشکان آرش صادقی تا رسیدن جواب آزمایش نمونه برداری باید در بیمارستان بستری می‌شد تا برای جراحی آماده شود. بدن آرش صادقی در پی اعتصاب غذای طولانی در زندان به شدت ضعیف شده است.

همچنین گفته می شود که او به بیماری کولیت روده مبتلا شده است که در صورت رسیدگی نکردن به آن، ممکن است به سرطان روده تبدیل شود.آرش صادقی از مدت‌ها پیش به دلیل درد در عضلات کتف و دست باید به بیمارستان منتقل می شد، اما مسئولان زندان گوهردشت چنین اجازه ای را به او نمی‌دادند.

سازمان عفو بین الملل و دیده‌بان حقوق بشر نیز چندی پیش خواستار اعزام فوری او به بیمارستان برای تشخیص تومور مشکوک به سرطان شده بودند.محرومیت از رسیدگی کامل پزشکی، پیشتر نیز موجب وخیم شدن وضعیت بیماری برخی زندانیان شده بود؛ از جمله علیرضا رجایی، زندانی سیاسی، که پزشکان پس از آزادی او از زندان به دلیل ابتلا به سرطان ناچار به برداشتن بخشی از صورت و تخلیه یک چشم او شدند.

آرش صادقی از تابستان دو سال پیش در حال سپری کردن محکومیت ۱۹ سال زندان خود است.

او در دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری، تشکیل گروه‌های غیرقانونی، تبلیغ علیه نظام به ۱۵ سال حبس محکوم شد. همچنین قاضی دادگاه حکم ۴ سال حبس تعلیقی او را اجرایی کرد.

منبع:صدای امریکا

اعدام زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین پناهی بدست رژیم دیکتاتور اسلامی به رهبری سیدعلی خامنه‌ای

باز هم رژیم خون خوار اسلامی با اعدام سه تن از بهترین فرزندان ایران زمین در ثابت نمودن توحش ذات خود اقرار نمود .

سازمان حقوق بشر ایران اعدام این سه زندانی سیاسی کرد را محکوم کرده است. محمود امیری مقدم، سخنگوی سازمان، در این خصوص گفت: «زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین‌پناهی در دوران بازداشت، برای اخذ اعترافاتی تحت شکنجه قرار گرفته بودند که پایه حقوقی ندارد و طی یک محاکمه ناعادلانه به اعدام محکوم شدند. اعدام آنها یک جنایت است و مقامات ایران از جمله شخص رهبری، سیدعلی خامنه‌ای مسئول این جنایت است.»

سازمان حقوق بشر ایران، پیشتر نسبت به خطر اعدام قریب الوقوع این سه زندانی هشدار داده بود. همچنین روز گذشته جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران و و اگنس کالامارد، گزارشگر ویژه در امور اعدام‌های فراقضایی و بی‌رویه، از مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته بودند تا اعدام قریب‌الوقوع زندانیان کرد ایرانی، شامل زانیار مرادی، لقمان مرادی و رامین حسین پناهی، را متوقف کنند.

در پی اعدام این سه زندانی، امجد حسین پناهی، برادر رامین حسین پناهی، در گفت و گو با خبرنگاران کرد در سلیمانیه عراق گفت که حتی جنازه رامین را تحویل خانواده اش نداده‌اند.

فیلیپ لوتر، پژوهشگر و مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا عفو بین الملل نیز در بیانیه‌ای در واکنش به این اعدام‌ها خبر احکام اعدام را، با وجود محکومیت گسترده حکم اعدام علیه این افراد و درخواست های متعدد کارشناسان سازمان ملل و دیگر فعالان برای توقف اجرای حکم، وحشت آور خواند.

در بیانیه‌ عفو بین الملل همچنین آمده است که دادگاه این سه نفر به شدت ناعادلانه بوده و آنها پس از دستگیری به وکلای خود دسترسی نداشته و برای اعتراف شکنجه شدند.

عفو بین الملل در این بیانیه از مقامات جمهوری اسلامی خواسته است که هر چه سریعتر گامهایی برای اطمینان از برگزاری دادگاههای عادلانه، ممنوعیت شکنجه و لغو اعدام، بر اساس تعهدات بین المللی ایران، بردارد.

حسین احمدی نیاز، وکیل مدافع رامین حسین پناهی در گفت و گو با بخش فارسی صدای آمریکا اجرای حکم اعدام رامین را غیرقانونی خواند.

صالح نیکبخت، وکیل مدافع زانیار و لقمان مرادی نیز به صدای آمریکا گفت که جمعه شب به زندان رجایی شهر مراجعه کرد، اما مقامات زندان به او گفتند که حکمی در ارتباط با این زندانیان در آن زندان اجرا نمی‌شود و این دو زندانی و پرونده آنها به مقامات اطلاعات تحویل داده شدند. این در حالیست که روز شنبه خبر اجرای حکم آنها منتشر شد.

زانیار مرادی و لقمان مرادی مرداد ماه سال ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات شهر سنندج در شهر مریوان بازداشت شدند. پس از چند ماه این دو زندانی جوان به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی منتقل می‌شوند و در یک دادگاه کوتاه به اتهام های «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی، عضویت در حزب کومله، ترور پسر امام جمعه مریوان، جاسوسی برای انگلستان، بر هم زدن امنیت در زمان حضور آقای خامنه‌ای در مریوان» محاکمه و به اعدام در ملاء عام محکوم می‌شوند.

وضعیت وخیم علیرضا گلی پور زندانی بیمار در اوین

آزیتا قره بیگلو وکیل علیرضا گلی پور زندانی امنیتی محبوس در زندان اوین با شرحی از آخرین وضعیت موکل خود گفت که آقای گلیپور در شرایطی به سر می برد که علاوه برداشتن عدم تحمل کیفر و مرخصی درمانی متاسفانه دادیار هیچ توجهی به وضعیتش ندارد و همچنان در بلاتکلیفی با شرایط وخیم بیماری اش تحمل حبس می کند. موکلم “در حال حاضر تنها با تزریق آمپول مرفین قادر به تحمل درد است”.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آزیتا قره بیگلو وکیل علیرضا گلی پور زندانی امنیتی محبوس در زندان اوین طی گفتگویی با گزارشگر هرانا آخرین وضعیت موکلش را شرح داده است که در ادامه بخوانید؛

آزیتا قره بیگلو وکیل علیرضا گلی پور به هرانا گفت: “آقای دکتر همتی متخصص نورولوژی در بیمارستان تجریش و آقای دکتر رحمانی که دکتر زندان اوین هستند هر دو نفر شرایط علیرضا را وخیم اعلام کرده اند، اما متاسفانه نه با مرخصی درمانی موافقت شده است و نه با عدم تحمل کیفر موکلم”.

خانم قره بیگلو در ادامه افزود: “هر زندانی طبق آیین نامه زندانها قانونآ حق استفاده از مرخصی را دارد و می تواند سه روز در ماه از مرخصی استفاده کند، آقای گلیپور نزدیک ۵ ماه است که در زندان به سر می برد و من از تاریخ ۲۴ دی ماه درخواست مرخصی موکلم را ارائه کرده ام، اما متاسفانه تا کنون دادستان تهران موافقت نکرده است، آقای گلیپور طی این ۵ ماه که برای بار دوم به زندان رفته است ۵ مرتبه به بیمارستان تجریش منتقل شده که ۸ روز هم در پرونده پزشکی اش سابقه ی بستری شدن دارد و داروهای جدیدی هم به جمع داروهای قبلی اش اضافه شده است که باعث شده هزینه ی تهیه داروها بسیار بالا برود”.

خانم قره بیگلو همچنین گفت: “مادر علیرضا ۱۶ سال است که تحت تکفل وی قرار دارد و در حال حاضر هم بیماری قلبی دارد و مبتلا به دیابت عصبی است که بنا به گفته ی دکتر متخصص به علت سیاهی پا نیاز مبر به عمل جراحی دارد که متاسفانه مادر موکلم در نبود پسرش اجازه عمل جراحی را نمی دهد و شرایطش اصلا مساعد نیست و در خواست دیدن پسرش را قبل از رفتن به اتاق عمل دارد، ما بارها این مشکلات از جمله وضعیت بد بیماری و مشکلات خانوادگی علیرضا را به صورت حضوری و مکتوب به دادستان ارائه داده ایم که متاسفانه هیچ ترتیب اثری داده نشده است”.

خانم قره بیگلو به هرانا گفت: “آقایان دکتر همتی و دکتر رحمانی بارها در مورد موکلم و شرایط وخیمش به عدم تحمل کیفر اشاره داشته اند و تشخیصشان این بوده است که نور و استرس باعث تحریک بیماری اش می شود، متاسفانه جدیدآ موکلم در یک روز سه بار تشنج شدید میکند که به زمین می خورد و از ناحیه کتف دچار دررفتگی می شود و امروز ۱۲ روز است که آتل بسته است به دستش، همچنین حین زمین خوردن چشم راست وی دچار ضرب خوردگی می شود، من خیلی تلاش کردم تا جهت جهت درمان به بیمارستان طالقانی منتقل شود که هنوز ترتیب اثر نداده اند، بیشتر برای علیرضا مرفین در زندان تزریق می شود تا درد را کمر احساس کند”.

نگرانی از وضعیت پزشکی نیما صفار، نویسنده محبوس در زندان گرگان

نیما صفار نویسنده و فعال مدنی ساکن گرگان که یک روز قبل خود را جهت تحمل حبس به زندان امیرآباد گرگان معرفی کرده بود با مشکلات پزشکی رو به رو است. این فعال مدنی که از بیماری آسم پیشرفته رنج می‌برد تاکنون از دریافت بخشی از قرص های ضروری اش به واسطه تصمیم مسئولین زندان محروم مانده است.

 نیما صفار فعال مدنی ساکن گرگان که در زندان امیرآباد گرگان به سر می برد از مشکلات پزشکی در رنج است.

این فعال مدنی که صبح دیروز خود را به زندان امیرآباد گرگان معرفی کرده بود، علی‌رغم پیگیری نزدیکان وی نسبت به انتقال دارو و اسپری های ضروری او به داخل بند تا کنون بی‌نتیجه مانده و به وی تحویل داده نشده است.

آقای صفار از بیماری آسم شدید و لنز برای قوز قرنیه رنج می‌برد، تحویل ندادن وسایل درمانی وی به او در زندان، موجب نگرانی نزدیکان این زندانی شده است.

روزبه گیلاسیان، نیما صفار و الهه سروش‌نیا، سه نویسنده و فعال مدنی شهر گرگان در دادگاه تجدیدنظر استان گلستان، به ترتیب به یک سال زندان، ۸۰ روز حبس و ۸ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شدند.

 خبرگزاری هرانا

گزارشی از آخرین وضعیت آرش صادقی، آتنا دائمی و گلرخ ایرایی

 روز چهارشنبه مورخ ۴ بهمن‌ماه آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی دو تن از فعالان حقوق بشر محبوس در بند زنان اوین پس از مقاومت در برابر بازجویی در خصوص پرونده جدیدی که علیه آنان مفتوح شده همراه با ضرب و شتم به زندان قرچک ورامین تبعید شدند، قاضی ناظر زندان اوین به خانواده های نگران آنان گفته “اینها به اوین برنخواهند گشت”. در واکنش به این واقعه آرش صادقی دیگر کنشگر مدنی و همسر گلرخ ایرایی که در زندان رجایی شهر کرج گذران حبس می‌کند، از روز شنبه ۷ بهمن‌ماه سال جاری جهت اعتراض به رفتار غیرانسانی ماموران زندان نسبت به همسرش دست به اعتصاب غذا زده بود، اعتصاب غذا این زندانی در حالی است که خود از بیماری و ضعف جسمانی شدید رنج می برد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه مورخ ۴ بهمن‌ماه آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در زندان اوین مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و سپس به زندان قرچک ورامین تبعید شدند. این دو زندانی که هم اکنون در بند ۳ این زندان نگهداری می شوند از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند.

یک منبع نزدیک به خانواده این دو فعال مدنی در این خصوص به گزارشگر هرانا گفت: “با گذشت چند روز، دیگر آثار ضرب و شتم در بدن آتنا و گلرخ دیده نمی‌شود اما اطراف دست آتنا که آثار کبودی ناشی از دستبند زدن بود در بهداری زندان قرچک ثبت شده است”.

وی در ادامه گفت: “مسئول حفاظت آقای مردی بعنوان عامل اصلی ضرب و شتم، پیش‌تر سابقه ضرب و شتم سایر زندانیان را داشنه و در دوره های قبلی‌اش در زندان قرچک ورامین دست‌کم دو زندانی اعدامی از جمله سوگند حداد و افسانه جمالی را در حضور سایر زندانیان زن به شدت مورد ضرب و شتم قرار داده است”.

در واکنش به پیگیری های خانواده های نگران دائمی و ایرایی، قاضی ناظر زندان اوین -حاجی آبادی- به خانواده های اعلام کرده است “اینها (آتنا و گلرخ) به اوین برنخواهند گشت”. او توضیح روشنی در مورد جرایی تبعید این دو زندانی ارائه نداده است.

چهارمحالی، رئیس زندان اوین نیز در پاسخ به پیگیری خانواده های نگران بدون ذکر مصداق مدعی شده است “تمامی پرسنل و  مسئولین زندان اوین علیه این دو نفر شکایت کردند”.

انتقال غیرقانونی این دو زندانی در حالی صورت می گیرد که بخصوص آتنا دائمی به تازگی یک عمل جراحی را پشت سر گذاشته است و نیاز دارد تا رژیم غذایی مشخصی را رعایت کند و همینطور تحت نظر پزشک دوران نقاهت خود را سپری کند. امری که در زندان قرچک به دلیل فقر امکانات عملا میسر نیست.

هرانا پیش تر تحت عنوان گزارشی به نام “زندان زنان قرچک؛ با بزرگترین زندان زنان در ایران آشنا شوید” بطور مفصل به شرح و توضیح این زندان و مشکلات آن پرداخته بود.

از سوی دیگر پس از ضرب و شتم و انتقال گلرخ ابراهیمی ایرایی و آتنا دائمی به زندان قرچک ورامین، آرش صادقی همسر خانم ایرایی که بصورت تبعیدی ایام محکومیت خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری می کند در پی آگاهی از این واقعه و به نشانه اعتراض از روز شنبه مورخ ۷ بهمن ماه اعتصاب غذای خود را آغاز کرد.