در حالی که حکومت ایران ترویج تشیع را به یک پروژه جهانی تبدیل کرده است، تبلیغ مسیحیت در داخل کشور ممنوع است و نوکیشان مسیحی با برخوردهای امنیتی و قضایی سنگینی روبرو هستند. این استاندارد دوگانه، پرسشهایی جدی را درباره آزادیهای مذهبی و حقوق بشر در ایران مطرح میکند.
علیرضا اعرافی، مدیر حوزههای علمیه، به تازگی اعلام کرد که معارف اسلام ناب و تشیع توسط روحانیون تربیتیافته پس از انقلاب، در حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ کشور جهان طرح و ترویج میشود. او این موفقیت را مرهون برکات انقلاب و حضور مردم خواند و تأکید کرد که پیش از انقلاب چنین گسترهای وجود نداشته است. اعرافی همچنین افزود که مردم دنیا با "شور و شوق" از سخنان مربوط به مهدویت و معارف اهلبیت استقبال میکنند.
این اظهارات در حالی بیان میشود که کشور با چالشهای اقتصادی بیسابقه، تورم فزاینده و فقر گسترده دست و پنجه نرم میکند. تحلیلگران و افکار عمومی در داخل کشور، این سخنان را در تضاد با واقعیتهای موجود در جامعه میدانند و پرسشهای جدی را درباره اولویتبندی مسئولان مطرح میکنند. بسیاری بر این باورند که بخش قابل توجهی از مردم ایران در حال حاضر با مشکلات شدید معیشتی مواجه هستند و تأمین مایحتاج اولیه زندگی برای بسیاری از خانوادهها دشوار شده است.
روایت اعرافی از "شور و شوق جهانی" برای ایدئولوژی، در تضاد آشکار با ناامیدی فزاینده از آینده و محرومیت از حقوق اساسی در داخل کشور قرار دارد. منتقدان اشاره میکنند که چگونه میتوان از موفقیتهای ایدئولوژیک در خارج از مرزها سخن گفت، در حالی که در داخل، شهروندان با مشکلات عدیدهای دست و گریبانند.
این رویکرد توسعه طلبانه در خارج از مرزها، در حالی دنبال میشود که در داخل ایران، تبلیغ و ترویج سایر ادیان با محدودیتهای شدید و برخوردهای امنیتی مواجه است. تبلیغ مسیحیت و بشارت دادن ممنوع است، نگهداری کتاب مقدس با دشواریها و خطراتی همراه است و نوکیشان مسیحی اغلب با اتهامات امنیتی و برخوردهای قضایی و امنیتی سنگینی روبرو میشوند. این تضاد در سیاستگذاریهای دینی، پرسشهایی جدی را درباره آزادیهای مذهبی در داخل کشور و استانداردهای دوگانه در قبال ترویج ادیان مختلف برمیانگیزد.
محبت نیوز
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.