صدور حکم ۱۰ سال زندان برای یک شهروند مهابادی

یک شهروند اهل روستای آگرقاش از توابع شهرستان مهاباد به ١٠ سال زندان محکوم شد.

سامرند فره‌مندی ٢٣ ساله فرزند کامل، شهروند کرد اهل روستای آگرقاش از توابع شهرستان مهاباد توسط دادگاه انقلاب این شهرستان به ١٠ سال حبس محکوم شده است.

یک منبع مطلع اتهامات این شهروند کرد را امنیتی و سیاسی عنوان کرد ولی از جزئیات اتهامات و مستندات دادگاه برای محکومیت وی اطلاع بیشتری در دست نیست.

این منبع در ادامه بیان داشت: «سامرند فرهمندی که پیش‌تر به دفعات توسط نیروهای امنیتی ایران احضار و بازداشت شده بود، طی ماه گذشته دوباره طبق پرونده متشکله به اتهام امنیتی به این حکم محکوم شده است.»

گفتنی است این حکم قطعی نبوده و ظرف مدت ۲۰ روز قابل تجدیدنظر خواهی است.

 هرانا

اعتصاب شاهرخ زمانی از زمان تبعید به زندان قزل‌حصار

 – شاهرخ زمانی فعال کارگری زندانی از زمان انتقال به زندان قزل‌حصار در اعتصاب غذا بسر می‌برد.

 شاهرخ زمانی فعال کارگری زندانی که ظهر روز سه‌شنبه ۲۰ اسفند ماه بصورت ناگهانی از سالن ۱۲ زندان رجایی شهرکرج به زندان قزل‌حصار کرج تبعید شد، از آن تاریخ در اعتصاب غذا بسر می‌برد.

این زندانی سیاسی پس از انتقال به زندان قزل‌حصار مدت ۷ روز را در سلول انفرادی نگهداری شده است.

شاهرخ زمانی که نسبت به پلمب و تفکیک کتابخانه بند اعتراض کرده بودند، روز شنبه ۲۶ بهمن ماه به سلول انفرادی منتقل و روز ۳ اسفند ماه به همراه رسول بداغی به دادسرای عمومی و انقلاب کرج اعزام و توسط بازپرس پرونده اتهامات شورش در زندان، اخلال در نظم و درگیری با مامور به ایشان تفهیم شد.

شاهرخ زمانی به جرم فعالیتهای کارگری و سندیکایی در دی ماه سال ۱۳۹۰ به همراه دیگر فعال کارگری محمد جراحی برای اجرای محکومیت ۱۱ سال خود بازداشت شد.

این فعال کارگری پیش‌تر و در تاریخ هفدهم خردادماه سال ۹۰ توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت و در تاریخ بیست و هفتم مهرماه، با تودیع وثیقه دویست میلیون تومانی به صورت موقت از زندان آزاد شد.

 هرانا

متن شکایت حشمت الله طبرزدی از خامنه ای

وکلای مدافع محترم؛
بانوان گیتی پورفاضل ، نسرین ستوده و آقایان محمد اولیایی فرد، خلیل بهرامیان ، محمد علی دادخواه ،جهانگیر محمودی
درودهای گرم من تقدیم به شما وکلای شریف،با وجدان وآگاه؛ شما سروران گرامی بهتر از من آگاه هستید که مشکل اساسی ما ملت ایران،محرومیت از داشتن قوه ی قضاییه مستقل،بی طرف و قدرتمند است.زیرا رییس این قوه،غیر انتخابی و منصوب رهبر حکومتی است و اختیارات رهبر، با اختیارات همه ی ملت برابر و بلکه با تفسیری که از« ولایت مطلقه ی فقیه»صورت می گیرد، برتر از قوه ی انتخاب و اختیارات ملت می باشد.
رییس منصوب به حاکمیت نه در مقابل ملت بلکه فقط در مقابل رهبر و دسته های حکومتی پاسخگو است. ضمن اینکه دخالت در امور قضایی و به ویژه در رای قاضی ها به صورت سازمانی،سیستماتیک انجام می گیرد.
نیروهای امنیتی،مراکز قدرت و حتی نظامی ها به راحتی قاضی ها را تحت تاثیر اراده ی خود قرار می دهند و این در حالی است که نحوه ی گزینش قاضی ها غیر دموکراتیک و غیر انتخابی وبا اعمال اراده ی مراکز حکومتی صورت می گیرد.
آیین دادرسی رعایت نمی شود و به ویژه در محاکم امنیتی یا دادگاه های انقلاب که به اتهامات زندانیان سیاسی رسیدگی می شود،صرفا اراده ی مراکز گوناگون امنیتی حاکم است.
اصل 168 قانون اساسی مبنی بر؛«رسیدگی به اتهام ها و جرایم سیاسی در دادگاه صالحه،علنی،با حضور وکیل مدافع و هیئت منصفه» هیچگاه اجرا نشده و اجرا نمی شود.
در صورتی که قوه ی قضاییه مقتدر،مستقل و عدالت محور،می بایست با رعایت اصل تفکیک قوا بوجود بیاید.رییس این قوه باییستی توسط قاضی های مجرب،دانشمند،مستقل و عادل انتخاب شود، قاضی در امر قضا، مستقل و صرفا تابع قانون و عدالت باشد و دولت یا هر نهاد حکومتی دیگر،امکان اعمال نظر بر قاضی یا شورای عالی قاضی ها و رییس قوه ی عدلیه را نداشته باشد.
بانوان و آقایان ارجمند؛
صد سال پیش ،انقلاب مشروطیت با خواست عدالت خانه به پیروزی رسید. زیرا آزادی خواهان صدرمشروطیت،آگاه بودند،بدون داشتن قوه ی قضاییه ی مستقل،نمی توان به آزادی،دموکراسی،رفاه،پیشرفت،امنیت و عدالت رسید. اما با داشتن یک قوه ی قضاییه ی مستقل و عدالت محور،می توان به همه ی خواسته های قانونی ملت دست یافت.
اینک نزدیک به 110 سال از آن انقلاب می گذرد،اما با قوه ای رو به رو هستیم که به طور کامل در اختیار دستگاه های نظامی-امنیتی و ایدئولوژیک حاکم است.
عدالت،انصاف و بی طرفی اولین و مهم ترین قربانی در پیشگاه این قدرت ایدئولوژیک و فراقانون است.
بی عدالتی،تبعیض و بی انصافی آنچنان بر محاکمی که به اتهامات عقیدتی یا سیاسی رسیدگی می کنند،حکم می راند که بدون هیچ اغراق یا زیاده گویی می بایست اعتراف کنم،من و امثال من امیدی به رعایت عدل و قانون نداشته،بلکه همواره قربانی ظلم و تبعیض بوده و هستیم.
برای قربانیانی چون من،کدام راه پا بر جا می ماند تا با پیمودن آن،امید تظلم خواهی داشته باشیم؟
اگر از سوی دستگاه های قدرتمند امنیتی و حکومتی حقوق ما زیر پا گذاشته شود که چنین شده است،می بایست در دستگاه عدلیه تظلم خواهی نماییم.
اگر دستگاه عدلیه زیر نفوذ و در اختیار همین دستگاه های قدرتمند امنیتی و حکومتی بود،در آن صورت چه راهی برای دادخواهی شهروند بی پناه باقی خواهد ماند؟
16 سال است،توسط دستگاهی امنیتی-نظامی و قضایی متحمل خسارت های فراوان مادی و معنوی شده ام.
برای نمونه باید از توقیف و تعطیلی، نشریه های پیام دانشجو،ندای دانشجو،گزارش روز و هویت خویش نام ببرم که سمت مدیر مسئولی یا سردبیری آن ها را برعهده داشته و در دوره ی 6ساله از سال1373تا1379،همگی به صورت غیر قانونی از سوی حاکمیت تعطیل شد و موجبات ضرر و زیان های فراوان معنوی و مادی را برای من و همکارانم به وجود آورده اند.من را از حقوق اساسی ام محروم کرده اند و قانون اساسی را زیر پا گذاشته اند.زیرا آزادی بیان از حقوق اساسی شهروند آزاد است.
طی 16 سال گذشته بارها و بارها،به صورت غیر قانونی و خود سرانه بازداشت شده ام و به ویژه از 27 خرداد ماه 1378 تا کنون زندانی بوده و تا کنون حدود 11 سال و 8 ماه را در زندان های مختلف گذارنده ام نزدیک به 33 ماه را در سلول های انفرای در بازداشتگاه های امنیتی و زیر شکنجه بوده ام. و پس از گذران این مدت حال حکم 9 سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلاق را در برابر نگاهم قرار دادند.
طی همین دوره به صورت غیر قانونی تشکل قانونی «اتحادیه اسلامی دانشجویان ودانش آموختگان دانشگاه ها» که من سمت دبیر کلی آن را داشته ام،به صورت غیر قانونی و توسط شعبه ی 26 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی حداد(زارعی دهنوی)منحل اعلام کرده اند.
از برگزاری هر نوع میتینگ یا تظاهرات مسالمت آمیز که از حقوق اساسی و قانونی من و هم میهنانم می باشد،جلوگیری کرده اند و در عوض،زندان و شکنجه و محرومیت اجتماعی برایم به ارمغان آورده اند.
حق بیان،حق تشکیل حزب و حق مشارکت در سرنوشت سیاسی که در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است را از من سلب کرده اند و تفتیش عقیده،محرومیت اجتماعی و زندان را به جای آن نشانده اند.
بارها و بارها و به صورت غیر قانونی و مسلحانه به درون خانه ام ریخته اند،اموالم را برده اند و موجبات ترس،نا امنی و وحشت در بین اعضای خانواده ام را فراهم کرده اند.
در16 سال گذشته،من حتی در خانه ام-آنگاه که زندان نبوده ام-امنیت نداشته ام.بارها از سوی نیروهایی لباس شخصی،امنیتی،انتظامی مورد توهین،شکنجه و ضرب و شتم قرار گرفته ام و یک بار در 24 آبان ماه 1376 در حمله ی گروه فشار به دفتر هفته نامه ی پیام دانشجو،تاسر حد مرگ،من را ضرب و شتم نمودند.
سلب حقوق،محرومیت ها،توقیف و تعطیلی ها،تفتیش عقیده،سانسور،شکنجه،نا امنی ها و زندان ها در طی 16 سال گذشته و در زمان تصدی 3 رییس قوه ی قضاییه،آقایان محمد یزدی،محمود شاهرودی و صادق لاریجانی انجام گرفته است اما مسئولیت واقعی بر گردن رهبر مادام العمر و غیر پاسخگو با قدرت فرا قانون است.زیرا همه ی قوا و قدرت ها،زیر نظر رهبر است.
بر همین اساس،از شما وکلای محترم تقاضا مند هستم،به من که اینک با محکومیت غیر قانونی و ظالمانه ی جدید،در زندان به سر می برم کمک کنید تا بتوانم برای جبران بخشی از این ضرر و زیان های معنوی و مادی ،از طریق محاکم بین المللی درخواست دادخواهی کنم.من ناگزیر از اعلام جرم علیه جمهوری اسلامی هستم.
من رسما شکایت خود علیه آقای علی خامنه ای رهبر حکومت جمهوری اسلامی را تقدیم محاکم بین المللی نموده از شما وکلای محترم و هر انسان آزاده ی دیگر،درخواست کمک می کنم تا این دادخواست،مسیر قانونی و حقوقی لازمه را طی کرده و به صورت موثر پی گیری شود.
از خانم ها مهرانگیز کار ،شیرین عبادی و اقایان عبدالکریم لاهیجی ،محمد مصطفایی و سایر وکلای بین المللی و نهادهای مربوطه و حقوق بشری در این امر مهم استمداد می طلبم.
اعلام جرم من علیه آقای علی خامنه ای به عنوان رهبر حکومت،که دارای قدرت مطلقه،فرا قانون،غیر پاسخگوو مادام العمر است،به اتمام موارد و عناوین مجرمانه به شرح ذیل می باشد و جبران خسارت های معنوی و مادی را خواهانم:
1- اعمال سانسور و تفتیش عقیده.
2- توقیف غیر قانونی نشریه های پیام دانشجو،ندای دانشجو،هویت خویش و گزارش روز.
3- سلب حقوقی چون آزادی بیان.
4- ضرب و شتم های مکرر توسط نیروهی امنیتی،انتظامی و نظامی.
5- بازداشت های مکرر و خود سرانه.
6- اعمال شکنجه در بازداشتگاه های نظامی و امنیتی.
7- محکومیت ها و حبس های طولانی از طریق دادگاه های غیر صالحه ی امنیتی و زیر پا گذاشتن اصول قانون اساسی در فصل مربوط به حقوق اساسی ملت و شهروند تحت احکام مختلف.11 سال در گذشته گذرانده ام و با این حکم جدید 9 سال و 74 ضربه شلاق باید 9 سال دیگر از عمر خود را در زندان سپری کنم.
8- تعطیل نمودن همه ی فعالیت های حزبی،تشکیلاتی و قانونی من از طریق بازداشت و سرکوب و سلب حقوق اساسی در این حوزه.
9- زیر فشار قرار دادن من از طریق نیروهای امنیتی و ایجاد ترس و ناامنی برای اعضای خانواده ام از طریق تهدید تلفنی یا هجوم مکرر به دفتر کار و خانه ام.
10- جلوگیری از میتینگ ها و تظاهرات مسالمت آمیز که از حقوق قانونی هر شهروند آزاد است.این اقدام ها،زیر عنوان:تبانی و تجمع به قصد بر هم زدن امنیت ملی،سرکوب گردیده است.
11- جلوگیری از مشارکت آزاد من در تعیین سرنوشت و از طریق انتخابات آزاد.این اقدام از سوی شورای نگهبان صورت پذیرفته است.
شایان ذکر است اسناد و مدارک مربوط به ادعاهای بالا،موجود است و به محض تشکیل محکمه ی بین المللی برای رسیدگی به جرایم ارتکابی حکومت تحت امر آقای علی خامنه ای،تقدیم خواهد شد.
زندانی سیاسی حشمت اله طبرزدی
ایران/کرج/زندان رجایی شهر/

• ایران پرس نیوز

نامه شجاعانه زندانی سیاسی به مجامع بین المللی

نامه شجاعانه سیامک پورشجری، وبلاگ نویس زندانی به مجامع بین المللی مدافع حقوق بشر

امید به تغییر:

با درود فراوان، من یکی ازقربانیان استبداد و سرکوبگری رژیم اسلامی حاکم بر ایران هستم که بدلیل درج و انتشار نظرات و انتقادهای خود پیرامون بی عدالتی ها ونقض حقوق وآزادی های هم میهنانم درصفحه شخصی خود دراینترنت ازسوی دستگاه قضایی این رژیم به چهارسال حبس، محکوم گردیده ام. من تا امروزنزدیک به همه این سالها را درشرایط غیرانسانی وفاجعه بار زندانهای جمهوری اسلامی محبوس بوده ام. هم اکنون که این مطالب را یادداشت میکنم دراتاقی به مساحت کمتراز 21 مترمربع و درمیان 40 تن از جانیان و قاتلین وقاچاقچیان و سارقین و متجاوزین به عنف و زورگیرها وچاقوکش ها وکودک آزارها و بیماران روان پریش ومعتادین به مواد مخدرو ولگردها ومجرمین ازاین قماش گرفتارو اسیر هستم و باوجود نارسایی ها وعوارض قلبی و ابتلا به دیابت و بیماری ورم غده پروستات وسنگ کلیه درواقع لحظه لحظه این روزها را با مرگ مبارزه میکنم.
من ازهمان ابتدا که توسط ماموران وزارت اطلاعات وباهجوم به آپارتمان محل سکونتم دستگیر شدم مورد بازجویی و کتک و ضرب و شتم وشکنجه قرارگرفتم وبه مدت 8 ماه درسلول انفرادی و بدون هیچ گونه تماس با بستگانم تحت فشارها و بازپرسی های طاقت فرسا قرارداشته وازتمامی حقوق یک متهم محروم بوده ام. من پیوسته به مرگ واعدام تهدید می شدم وحتی دربازداشتگاه وزارت اطلاعات مرا با چشمان بسته بروی چهارپایه برده وادعا کردند که تصمیم گرفتیم تو را به دار بیاویزیم.
همه این رنجها و ناملایمات که برمن هموارشده تنها به این خاطر است که من ازحقوق و آزادیهایی که مواد 18 و 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر،انسان را ازآن برخوردارساخته وبدان تصریح کرده است ، استفاده نموده و کوشیده ام هم میهنانم را بااندیشه ها وباورهای خود شریک سازم.
سرگذشت من به عنوان وبلاگ نویس وزندانی سیاسی تنها یک نمونه ومثال ازسرنوشت دردناک هزاران قربانی تبعیض و نقض حقوق بشردرجمهوری اسلامی است.
بدبختانه امروز ملت ایران در دام رژیم مذهبی و قرون وسطایی و به شدت عقب مانده گرفتارواسیر گشته که برای ارزشها وپرنسیب های جهانی که بشر متمدن حداقل 400 سال درراه کسب وایجاد وبقا آن جانفشانی کرده است، کمترین احترامی نمیشناسد. این رژیم ارتشی تا دندان مسلح و خونریز و تروریستی بنام "سپاه پاسداران" انقلاب اسلامی تشکیل داده است تا خواسته ها و مطالبات اجتماعی و سیاسی مردم ایران را باخشونت سرکوب کند و باآزادی و دموکراسی و حقوق بشر،هم درایران و هم در سطح جهان مقابله کند و بجنگد.
رژیم توتالیتر حاکم بر ایران، خفقان نفس گیری برجامعه اعمال میکند، بطوریکه محض نمونه حتی یک فرد مخالف و منتقد در هیچ روزنامه ورسانه ای درداخل کشور حق اظهار نظرو بیان ازادانه آرا و افکار خود را ندارد.
جممهوری اسلامی مجموعه قوانین شرم آور وضدانسانی وضع کرده واجرا میکند، بنام قانون مجازات اسلامی که شامل مجازات هایی چون: قتل، قصاص،اعدام،سنگسار،دست و پا بریدن،چشم درآوردن،ازکوه پرت کردن،درآتش انداختن وتازیانه زدن که یکایک آن توحش مسلم است که مصداق جنایت علیه بشرمحسوب می شود.
جمهوری اسلامی به گونه ای برنامه ریزی شده وهدفمند و منظم به سرکوبی حقوق بنیادی مدنی می پردازد، ازجمله محروم کردن مردم از ابتدایی ترین حقوق خود یعنی امکان آزادی بیان، ممنوعیت استفاده از برنامه های ماهواره و فیلترینگ وسیع اینترنت، ممنوع ساختن تجمعات، حتی جشن ها و میهمانی دوستانه جوانان، تحقیر زنان با حجاب اجباری، تفکیک جنسیتی و سرکوب آزادی های جنسی به منظورسلطه روانی بر جامعه، تبلیغات گسترده مذهبی با صرف هزینه های هنگفت وباهدف رواج خرافات وتشویق مردم به نادانی و سفاحت و ازهمه جنایت بارتر قتل و قصاص و اعدام درملا عام و ایجاد ترس و وحشت در اجتماع و بی اعتنا ساختن مردم نسبت به سرنوشت خود.
موارد یاد شده تنها بخش کوچکی از اقدامات زمامداران جمهوری اسلامی ،جهت حفظ قدرت و سلطه هرچه فراگیرتردرجامعه امروز ایران است.بدون شک توجه به این حقیقت راه گشاست که مقابله ومبارزه جمهوری اسلامی با دنیای مدرن و دستاوردهای درخشان آن درزمینه آزادی و دموکراسی حقوق بشر امری ذاتی وجوهری است ودرمبانی و بنیادهای اسلامی وایدئولوژیک این نظام بصورت اصول تغییر ناپذیر،تبیین و تثبیت گردیده است. تجربه شکست خورده گفتگوهای انتقادی با جمهوری اسلامی ازسوی برخی دولتها درگذشته و با امید تغییر رفتارهای این رژیم، موید همین واقعیت است، همچنین نشان می دهد که تلاشهای جهانی وروشهایی که نهادهای بین المللی به جهت ملزم ساختن دولت اسلامی ومحترم شمردن حقوق بشردررعایت حقوق اساسی ملت ایران تاکنون بکاربرده اند مفید وموثرواقع نشده و نیازمند رویکردها و راهکارهای متفاوتی است.
روی هم رفته هرگونه تغییری درشرایط بسته واختناق آمیزامروز جامعه ایران مستلزم دگرگونی اساسی و ساختارهای سیاسی و حقوقی نظام موجود است. به همین منظور ضروری است تا از پراکندگی کوشش ها و سرمایه گذاری های مجامع بین المللی ممانعت بعمل آمده ونیروهای جهانی و دولت هایی که دغدغه و دل مشغولی حقوق بشردارند و همچنین حفظ امنیت منطقه و جهان جزو سیاست های تعریف شده آنهاست، بصورت متمرکز وسازمان یافته درمجموعه "دوستان ایران" گردهم آیند وملت ایران را در راه کسب حقوق وآزادی های خود وکسب حق تعیین سرنوشت یاری رسانند.
سپاسگزار شما محمدرضا پورشجری
دارای نام مستعار سیمک مهر نویسنده وبلاگ گزارش به خاک ایران

کرج زندان ندامتکاه مرکزی کرج

لغو مرخصی نوروزی زندانیان سیاسی در ایران

رادیو فرانسه: کانون مدافعان حقوق بشر در آخرین گزارش ماهانه خود درباره وضعیت حقوق بشر در ایران، از « لغو مرخصی نوروزی » برای زندانیان سیاسی در ایران انتقاد کرده است.

شیرین عبادی، رئیس کانون مدافعان حقوق بشر در گزارش ماه اسفند این کانون، وضعیت حقوق بشر در ایران را مورد بررسی قرارداده و با استناد به اظهارات گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد و سایر نهاد های بین المللی حقوق بشری نوشته است انتخاب حسن روحانی، بعنوان رئیس جمهور ایران تغییری در وضعیت حقوق بشر در این کشور بوجود نیاورده است.
خانم عبادی در این گزارش تاکید کرده است که « مسئولان ایرانی نه تنها درصدد رفع مشکلات برنیامده و در جهت بهبود وضعیت حقوق بشر گامی برنداشته اند بلکه گزارش های نقض حقوق بشر در ایران، از جمله گزارش دبیر کل سازمان ملل متحد را مغرضانه خواندند و به تهیه کنندگان آن، انواع تهمت های ناروا را زدند.»
وی در ادامه، لغو مرخصی نوروزی زندانیان سیاسی را « دردناک » خوانده و افزوده است که « گفته شده است که علت لغو مرخصی زندانیان سیاسی مقابله با گزارش سازمان ملل متحد است که در این صورت این عمل دلیل دیگری بر اثبات گزارش های تنظیمی این سازمان و وخیم بودن وضعیت حقوق بشر در ایران است.»
رئیس کانون مدافعان حقوق بشر سپس در متن اصلی گزارش خود از بازداشت ٣٢٢ نفر از فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در ماه گذشته خبر داده و گفته است شماری از دراویش گنابادی معترض به ممانعت از درمان دروایش زندانی نیز، از سوی نیروهای امنیتی و پلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند.
گزارش کانون مدافعان حقوق بشر با ذکر جزئیاتی از تخطی های حقوق بشری در مورد زندانیان و بازداشت شدگان، به مواردی از توقیف روزنامه ها و شرایط ناگوار اقتصادی و اجتماعی کارگران ایرانی نیز اشاره کرده و نوشته است در ماه گذشته، مقام های قضایی ایران حکم اعدام ٢١ نفر را با اتهامات مختلف از جمله حمل و نگهداری مواد مخدر، آدم ربایی و زنا، به اجرا گذاشته اند.

گزارش کانون مدافعان حقوق بشر در پایان تاکید کرده است که دولت ایران که « به کنوانسیون های بین المللی حقوق بشر پیوسته و متعهد اجرای آنها است، ....باید به گزارش هایی که براساس این تعهدها تنظیم می شود، ترتیب اثر داده و به توصیه های آنها عمل کند.»

گفتگو و تصویر حکم اعدام غلامرضا خسروی

غلامرضا خسروی سوادجانی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ که در سال ۸۶ با شکایت اداره اطلاعات رفسنجان بازداشت شده بود، در یک روند پیچیده قضایی پس از صدور حکم شش سال حبس تعزیری در دادگاهی دیگر و بر اساس شکایت وزارت دفاع به اتهام محاربه از طریق همکاری موثر با سازمان مجاهدین خلق مجددا محاکمه و به اعدام محکوم شده است.

آقای خسروی میگوید: بنا بر اعتراف قاضی پیرعباسی، محتویات حکم 2 بار اعدام برای وی، بر اساس گزارش وزارت اطلاعات بوده و برای آن اتهامات در این 20 و چند سال حتی یک سوال از وی پرسیده نشده است.

بازنشر گفتگوی این زندانی محکوم به اعدام با خبرنگار”کمپین صلح فعالان در تبعید” به شرح زیر است:

 س. با توجه به اینکه اکثر خوانندگان با شما آشنایی دارند، لطفا یک بیوگرافی به زبان خودتان و یک شرح از وضعیت فعلی خودتان در زندان بفرمایید.

غلامرضا خسروی سوادجانی فرزند قلی متولد 24/4/44 آبادان در یک خانواده کارگری، متاهل دارای یک فرزند پسر 16 ساله، آخرین مدرک تحصیلی دیپلم تجربی و هم اینک دانشجوی ترم 7 رشته شیمی محض دانشگاه پیام نور هستم .

شغل: متخصص عملیات جوشکاری و نصب تجهیزات صنعتی با 17 سال سابقه در صنایع مختلف (فولاد، شیمیایی، نفت و گاز، چوب و کاغذ، فراساحلی، پتروشیمی و مس …)

 ورود به فعالیت های سیاسی: از سال 57 با اوج گرفتن انقلاب ضد سلطنتی خلق قهرمان ایران و در همان دوران آشنا شدنم با سازمان مجاهدین خلق ایران که این آشنایی بعد از پیروزی انقلاب به یک ارتباط مداوم و پیوسته تبدیل گشت و در نهاد دانش آموزی سازمان مشغول به فعالیت شدم که نهایتا در مردادماه سال 60 به همین دلیل دستگیر شدم، فعالیتم در شهرهای آبادان، نورآباد ممسنی و کازرون بوده است.

در مورد وضعیتم در زندان هم از بدو دستگیری در تاریخ 5/12/86 تا 25/4/90 به مدت 40 ماه در سلول های انفرادی بازداشتگاهای مختلف بودم، بدون هیچ گونه امکانات رفاهی و انسانی با سالی 2 ملاقات و بدون حق تلفن و هم اینک نیز در بند 350 زندان اوین در کنار دیگر زندانیان سیاسی شریف و آزاده و مقاوم هستم، با همه کمبود ها و کاستی ها و مشکلات و محدودیت هایی که هدفشان از پا در آوردن و شکستن مقاومت زندانیان سیاسی مقاوم می باشد (زهی خیال باطل ) ولیکن همواره با عهد و پیمان خود با خدا و خلق، پایدار و استوار خواهم بود.

(ربنا افرغ علینا صبرا وثبت اقدامنا و نصرنا علی القوم الکافرین .)

س . شرح مختصری اتهامات و سوابق زندان در دهه 60 را برای خوانندگان، تشریح کنید

در مردادماه سال 60 به اتهام هواداری فعال از سازمان مجاهدین خلق ایران در حالیکه 16 سال داشتم دستگیر شدم و مورد شکنجه واقع شدم و به ده سال حبس محکوم شدم که 5 سال آن همان زمستان سال 60 کاسته شد و 4 سال آن در زندان سپاه پاسداران کازرون سپری شد و یکسال هم به زندان عادل آباد شیراز تبعید شدم که آن دوران هم توام با زجر و شکنجه و سختی های بسیاری بود و در مرداد سال 65 آزاد شدم.

بعد از آزادی از زندان علیرغم قبولی در کنکور ورودی دانشگاه از ادامه تحصیل محرومم نمودند وشرط ورودم به دانشگاه را قبول همکاری اطلاعاتی با وزارت اطلاعات قرار دادند که هیچ وقت آن را نپذیرفتم.

س- شما در دو حکم جداگانه، ابتدا با شکایت وزارت اطلاعات در رفسنجان به 6 سال حبس و سپس در تهران و با شکایت و دخالت وزارت اطلاعات به دو بار اعدام محکوم شده اید. دلیل حساسیت و وسواس دو ارگان مجزا نسبت به شما و صدور این حکم سنگین، چیست؟

آمریکا برخی محدودیت‌ها برای دانشجویان ایرانی را رفع کرد

وزارت دارایی ایالات متحده آمریکا برخی محدودیت‌ها برای دانشجویان و دانشگاه‌های ایرانی را رفع کرده است.

به گزارش بی بی سی فارسی، مطابق مجوز جدیدی که وزارت دارایی آمریکا صادر کرده است دانشگاه‌های آمریکایی می‌توانند به تبادل دانشجو با دانشگاه‌های ایرانی بپردازند و همچنین برخی خدمات آموزشی را به نهادها و افراد ایرانی ارائه کنند.

بنا بر بخشی از این مجوز جدید، موسسات مالی و اعتباری و صرافی‌های آمریکایی اجازه دارند برای تحصیل، تبادل دانشجو و خدمات آموزشی دیگر، که بنا به این مجوز مجاز اعلام شده‌اند، نقل و انتقال‌های مالی لازم را انجام دهند.

جان کری، وزیر خارجه آمریکا ابراز امیدواری کرده است که با مجوزهای جدیدی وزارت دارایی فرصت‌های تحصیلی بیشتری در آمریکا برای دانشجویان ایرانی فراهم شود.

البته در مجوزی که وزارت دارایی صادر کرده ذکر شده است که نمی‌توان مطابق آن به صدور کالا یا فناوری به ایران و دولت ایران و یا ارائه خدمات به اشخاصی پرداخت که مورد تحریم قرار گرفته‌اند.

در گفتگوهای ژنو میان ایران و کشورهای ۱+۵ توافق شد که تسهیلاتی برای بهره‌مندی دانشجویان ایرانی خارج از کشور از کمک ارزی در نظر گرفته شود.

منبع: دانشجو نیوز

حکم بی سابقه یک دادگاه کانادایی درباره اموال دولت ایران

براساس حکم یک قاضی دادگاه اونتاریو در کانادا، بیش از ۷ میلیون دلار از دارایی های ایران در کانادا - شامل حسابهای بانکی و ساختمان - توقیف خواهد شد تا به عنوان غرامت به قربانیان تروریسم آن دسته از گروه های شبه نظامی پرداخت شود، که ادعا شده از سوی ایران حمایت مالی شده اند. 

به گزارش صدای آمریکا، اعضای خانواده قربانیان حمله های تروریستی، گروگان های آمریکایی که در بیروت به اسارت گرفته شده بودند، و دندانپزشکی که در حمله انتحاری و انفجار بمب در سال ١٩٩٧ در اورشلیم دچار سوختگی شدید شده بود، از جمله شاکیان و در نتیجه دریافت کننده های احتمالی غرامت مالی خواهند بود. 
تصمیم قاضی دادگاه به منزله پیروزی بی سابقه ای برای وکلا و شاکیان این پرونده محسوب می شود.
«سی بی سی»، تلویزیون دولتی کانادا گزارش داده است بعضی از شاکیان این پرونده ها مدتها پیش، حکم دادگاه برای دریافت غرامت های چندین میلیون دلاری از مقامات ایران را از دریافت کرده بودند، اما سالهادر انتظار حکم دادگاه های کانادا و آمریکا برای توقیف و ضبط دارایی های حکومت ایران در این کشورها بودند. 
ژوزف سیچیپیو مردی که در سال ١٩٨٦ توسط اعضای حزب الله لبنان ربوده شده و به مدت ۵ سال اسیر آنها بود، از صدور حکم دادگاه انتاریو ابراز تعجب و شوک بسیار کرده است. 
او گفته است «تقریباً همه نسبت به نتیجه نهایی این پرونده ناامید شده بودند، سال های خیلی طولانی هیچ پیشرفتی حاصل نشده بود. بچه های من از شنیدن این خبر خیلی خوشحال خواهند شد». 
فرزندان سیچیپیو از جمله شاکیانی هستند که طی هفته جاری قاضی دیوان عالی انتاریو را متقاعد کردند تا دارایی های ایران در دو حساب بانکی در کانادا و دو ملک متعلق به حکومت جمهوری اسلامی، یکی در اتاوا و دیگری در تورنتو را ضبط کنند. 
سیچیپیو در دانشگاه آمریکایی بیروت کار می کرد و در سپتامبر سال ١٩٨٦ ربوده شد و به مدت ۵ سال اسیر شبه نظامیان حزب الله بود. براساس حکم دادگاه که در سال ٢٠٠۵ صادر شد، خانواده وی در مقام شاکیان پرونده می توانند به دلیل فشارهای روانی و تنش های احساسی ناشی از اسارت پدر خانواده ٩١ میلیون دلار غرامت دریافت کنند. 
صدور حکم قاضی کانادایی دادگاه انتاریو که حکم توقیف دارایی های حکومت ایران برای پرداخت غرامت به این افراد شاکی را صادر کرده است، اقدامی بی سابقه در کانادا بوده است. بر اساس قوانین کانادا، قربانیان این گونه سوانح و حمله ها می توانند دارایی های یک کشور خارجی را به دلیل حمایت از گروه های افراطی توقیف کنند. 
رسانه های کانادا این حکم را تاریخی خوانده اند. پیشینه شکایت این افراد به سال های ١٩٨٠ میلادی بازمی گردد که حزب الله و متحدان آن ده ها شهروند غربی مقیم لبنان را ربوده بودند. 
در شرایطی که شاکیان مقیم ایالات متحده موفق نشده بودند دارایی های دولت ایران در آمریکا را ضبط کنند، تصمیم گرفتند پرونده را به کانادا منتقل کنند و احکام را براساس قوانین این کشور اجرا کنند. 
پارلمان کانادا در سال ٢٠١٢ قانون «عدالت برای قربانیان تروریسم» را تصویب کرد که براساس آن مصونیت کشورهای خارجی که «از تروریسم حمایت می کنند»، در پرونده های شکایت مدنی قربانیان اقدامات تروریستی لغو خواهد شد. 
به این ترتیب، دو شاکی این پرونده، یکی ١.٦٥ میلیون دلار و دیگر بیش از ٥١١ هزار دلار از دارایی های حکومت ایران در حساب های بانکی سفارت جمهوری اسلامی در اتاوا را دریافت خواهند کرد که دولت کانادا سال گذشته مسدود کرده بود. 
برخی رسانه ها و ناظران احتمال مطرح شدن پرونده های شکایت بیشتری را پیش بینی کرده اند که با صدور حکم اخیر قاضی دیوان انتاریو راه را برای توقیف دارایی های مقامات جمهوری اسلامی ایران به نفع قربانیان حوادث تروریستی و حمله های انتحاری هموار خواهند کرد
منبع: اخبار روز

«مدافعان حقوق بشر در سراسر دنیا خواستار آزادی بهاره هدایت و مریم شفیع پور شدند»

بیش از ۱۶۰ نفر از مدافعان حقوق بشر در سراسر دنیا در نامه ای خطاب به صادق لاریجانی خواستار آزادی بهاره هدایت، مریم شفیع پور و دیگر زنان زندانی مدافع حقوق بشر در ایران شدند.

این بیانیه که به مناسبت کمپین «ده روز با بهاره هدایت» منتشر شده است، به تعهدات ایران در راستای حمایت از مدافعان حقوق بشر و بخصوص زنان مدافع حقوق بشر اشاره کرده و یاداور شده است که طبق قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل در مورد زنان مدافع حقوق بشر، دولتها از جمله ایران باید از اقدامات مدافعان حقوق بشر برای احقاق حقوق انسانی گروههای مختلف حمایت کنند، فعالیتهای انها را به رسمیت بشناسند و فعالیتهای حقوق بشری این زنان را مجرمانه تلقی نکنند.

به غیر از مدافعان حقوق بشری که اکثرا به صورت شخصی از کشورهایی مانند افعانستان، کردستان-عراق، لیبی، مصر، ترکیه، ژاپن، فلیپین، تایلند، هند، پاکستان، سنگال، کامبوج، کنگو، آفریقای جنوبی، نروژ، لبنان، انگلیس و….این نامه را امضا کرده اند، چند سازمان بین المللی نیز از این اقدام حمایت کرده اند.

سایت سحام نیوز ترجمه این نامه را منتشر کرده است:

زنان ایرانی مدافع حقوق بشر را آزاد کنید و از فعالیت انها حمایت کنید

بهاره هدایت و مریم شفیع پور را آزاد کنید

ما امضا کنندگان این نامه از مقامات قضایی ایران آزادی فوری و بی قید و شرط زنان مدافع حقوق بشر، بهاره هدایت و مریم شفیعی پور را خواستاریم. بهاره هدایت به دلیل فعالیتهای خود در حوزه زنان و دانشجویی و دفاع از حقوق انسانی زنان و دانشجویان به ۱۰ سال زندان محکوم و مریم شفیع پور در رابطه با فعالیتهای حقوق بشری خود به ۷ سال زندان محکوم شده است. بهاره هدایت و مریم شفیع پور تنها دو تن از ۱۴ زنی هستند که در حال حاضر از جمله زنان مدافع حقوق بشر و فعالان سیاسی محبوس در زندان اوین هستند.

مطابق با قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل در مورد زنان مدافع حقوق بشر ما یادآور تعهدات دولت ایران می شویم که دفاع از حقوق بشر و اقداماتی که در راستای احقاق حقوق بشر صورت میگیرد را نباید برخلاف تعهدات و ضمانتهای بین المللی محدود کند و یا این اقدامات را مجرمانه تلقی کند. همچنین یاداور می شویم که زنان مدافع حقوق بشر نباید بخاطر فعالیتهای خود در دفاع از حقوق بشر از حقوق انسانی که توسط استانداردهای جهانی تضمین شده است محروم شوند.

همچنین ما از رئیس قوه قضایه ایران جناب آقای صادق آملی لاریجانی خواستار اقدام فوری برای آزادی بهاره هدایت و سایر زندانیان سیاسی مطابق با اصلاحات جدید در قانون مجازات اسلامی هستیم. بر اساس ماده ۱۳۴ این قانون، افرادی که به جرایم گوناگونی محکوم شده‏اند می‏توانند فقط حداکثر مجازات را برای شدیدترین جرمی که داشته‏اند‏ دریافت کنند، نه آنکه مجازاتی را که مرکب از مجموعه مجازات‏ها‏ برای هر یک از اتهامات است دریافت کنند. ماده ۱۳۴ همچنین به مقامات قضایی اجازه می‏دهد هدایت را پس از سپری کردن نصف دوران محکومیت خود آزاد کنند.

همچنین از رییس قوه قضائیه آقای صادق آملی لاریجانی انجام اقدامات جدی و فوری برای تضمین آزادی مریم شفیع پور و تجدیدنظر در اتهامات وی را خواستاریم.

در پایان از مقامات قضایی ایران مصرانه می خواهیم که مطابق با قوانین و مقررات بین المللی قوانینی را تصویب کنند که حمایت کننده و تسهیل کننده فعالیت زنان مدافع حقوق بشر در ایران باشد.

منبع: هرانا

پیام نوروزی بان کی مون و مقام‌های سیاسی جهان

پنجشنبه‌، ۲۹ اسفند (۲۰ مارس) وزیر امورخارجه بریتانیا در پیام نوروزی خود گفت که سال جدید می‌تواند منجر به بهبود روابط میان تهران و لندن شود.

ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا با تبریک نوروز به تمامی افرادی که آن را در سراسر دنیا جشن می گیرند، گفت: «نوروز زمانی برای شروع دوباره است؛ و با این روحیه من می‌خواهم به مردم ایران بگویم که بریتانیایی‌ها در سال جدید به دنبال بهبود رابطه با ایران هستند.»

وی افزود : «این چیزی است که دولت‌های ما طی چند ماه گذشته برای رسیدن به آن تلاش کرده‌اند.»

ویلیام هیگ با اشاره به اینکه همچنان اختلافات میان دو کشور حل نشده است، اضافه کرد: «هنوز موضوعات بسیار مهمی هستند که باید به آنها بپردازیم، اما من قاطعانه معتقدم که گفت وگوی سازنده و همکاری بین ایران و بریتانیا به نفع همه ماست.»

وزیر امورخارجه بریتانیا در پایان سخنان‌اش به زبان فارسی گفت: «نوروزتان پیروز.»

ابراز امیدواری کری به تقویت روابط فرهنگی ایران و آمریکا

جان کری، وزیر امورخارجه ایالات متحده آمریکا نیز در پیامی نوروز را به ایرانیان تبریک گفت. او با اشاره به قدمت سه هزار ساله نوروز گفت: «در این فصل ما در انسانیت مشترکی که همه ما را به هم پیوند می‌دهد، تعمق می‌کنیم.»

وزیر امورخارجه ایالات متحده آمریکا در بخشی از پیام خود به نقش ایرانی-آمریکاییان و دانشجویان ایرانی در جامعه این کشور اشاره کرد و افزود: «ما بر اعتقادمان مبنی بر اینکه تقویت روابط فرهنگی و دانشگاهی بین دو کشور به نفع هر دو ملت است، مجددا تاکید می کنیم.»

کری در این پیام‌، به صدور مجوزی کلی توسط وزارت خزانه‌داری آمریکا اشاره کرد که بر اساس آن روابط آموزشی بین ایران و ایالات متحده را از طریق "تبادلات و ایجاد فرصت‌های جدید برای ایرانیان برای تحصیل در آمریکا"، تقویت می‌کند.

او با بیان اینکه ایالات متحده و ایران زمستان‌های سختی را در گذشته پشت سر گذاشته‌اند، افزود: «اما جمع شدن با دوستان و خانواده برای خوش آمد گویی به بهار و سال نو فرصتی است برای نگاه به آینده و آنچه می تواند با کار سخت و تعهد در انتظار باشد.»

وزیر امورخارجه آمریکا در پایان پیامش ابراز امیدواری کرد که مردم ایران بتوانند در سال پیش رو به آرمانهایشان در جامعه خود دست یابند.

باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا نیز همانند سال‌های گذشته در پیامی ویدیویی، سال جدید خورشیدی و نوروز را به مردم و مقامات جمهوری اسلامی تبریک گفت.

پیام نوروزی دبیرکل سازمان ملل

بان‌کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد با اشاره به اینکه نوروز در سال ۲۰۰۹ در فهرست میراث معنوی بشری جا گرفت، گفت: «این میراث ارزش‌ها و آرزوهایی را به ما یادآوری می کند که همگی‌مان برای برقراری صلح از راه بردباری، احترام و تفاهم متقابل در آن سهیم هستیم.»

او اضافه کرد: «نوروز گوناگونی‌ها را به عنوان یک نیرو و بنیاد برای دنیایی صلح‌آمیز و پایدار جشن می‌گیرد.»

دبیرکل سازمان ملل با اشاره به مشکلاتی که جهان در حال حاضر با آن‌ها روبرو است‌، تصریح کرد: «نیاز به همبستگی بین تمامی مردم و همگامی با سیاره‌ای که در آن زندگی می کنیم، هیچ گاه تا این اندازه ضروری نبوده است.»

منبع: رادیو آلمان

نوروز باستانی ۱۳۹۳ تبریک باد

فــرا رسیدن سال نــو ایرانی را به  همه شما هموطنان  عزیز صمیمانه تبریک عرض میکنم و از خداوند میخواهم سالی پر ازنشاط و شادی و پر  از نیکویی و صلح و سلامتی و موفقیت الهی داشته باشید.
حسام عطارزاده

در جمهوری اسلامی ایران « مسیحی »بودن دشوار است !

وقتی در ایران مسیحی باشید نمی‌توانید حرف بزنید. باید ساکت بمانید و درباره حقیقت ی که می‌دانید و به آن اعتقاد دارید حرفی نزنید. چیزی به نام زندگی راحت در ایران وجود ندارد."

« محبت نیوز» - تارنمای روز به نقل از گزارشی در نیویورک تایمز از سخت گیرها بر مسیحیان ایران خبر داده و گزارشگر آن می نویسد: « "موری" را در زیرزمین یک کلیسا در برلین ملاقات کردم. یک پناهنده ۲۸ ساله که زمانی در ایران یک کسب‌وکار کوچک داشت. پنج سال پیش به آئین مسیحیت روی آورده و به شرط این‌که فقط اسم کوچکش عنوان شود حاضر به حرف زدن شد. در سال ۲۰۱۱ در حالیکه به سمت یک جلسه کلیسای خانگی مخفیانه می‌رفت، توانست بگریزد ولی نیروهای امنیتی به کلیسای انجیلی زیرزمینی آن‌ها حمله کرده و تمام دوستانش بازداشت و زندانی شدند و او ظنین است که آن‌ها کشته شده باشند.

او می‌گوید: "وقتی در ایران مسیحی باشید نمی‌توانید حرف بزنید. باید ساکت بمانید و درباره حقیقتی که می‌دانید و به آن اعتقاد دارید حرفی نزنید. چیزی به نام زندگی راحت در ایران وجود ندارد."

البته ایران با مسیحیت بیگانه نیست. کمی پس از مرگ و قیام عیسی مسیح این آئین به ایران رسید و از آن زمان رشد و افول زیادی داشته است.

واشنگتن در حالیکه مشغول مذاکرات هسته‌ای با تهران است نباید بدرفتاری با مسیحیان در ایران را فراموش کند.

مسیحیان کمتر از یک درصد جمعیت ۸۰ میلیونی ایران را تشکیل می‌دهد. تخمین زدن تعداد آن‌ها دشوار است: بنا به گزارشات شاید حدود نیم میلیون نفر مسیحی در این کشور زندگی کنند. تحقیقات پایگاه‌ داده مسیحیان جهان نشان می‌دهد که در سال ۲۰۱۰ حدود ۲۷۰ هزار مسیحی در ایران زندگی می‌کرده‌اند. بیشتر آن‌ها ارمنی و آسوری‌هایی هستند که مراسم مذهب ارتودوکس خود را به جای می آورند. مذاهب دیگر که بیشتر تغییرکیش‌ یافتگان از اسلام به پروتستانیسم انجیلی هستند، مورد تعقیب و آزار و اذیت قرار می‌گیرند و حتی با خطر مرگ مواجه می‌شوند.

این پایگاه داده در سال ۲۰۱۰ حدود ۶۶ هزار نفر پروتستان را در ایران سرشماری کرده است. «درهای باز»، یک سازمان ردیابی تعقیب مسیحیان، تخمین می‌زند که حدود ۳۷۰ هزار نومسیحی با پیشینه اسلام در ایران زندگی کنند. در دهه گذشته شبکه‌های تلویزیونی که اغلب مهاجران ایرانی آن‌ها را می‌گردانند به ترویج آئین مسیحت پرداخته‌اند. سیستم حاکم ایران، این رویکرد را دخالت خارجی با هدف تضعیف رژیم می‌داند. طبق قانون شرع، ارتداد از اسلام نه تنها گناه بلکه یک جرم است.

در سال ۲۰۰۴ حمید پورمند، یکی از کشیشان فارسی زبان کلیساهای جماعت ربانی ، ، با بیش از ۸۰ عضو به جرم ارتداد بازداشت شد و پیش از آزادی سال‌ها زندان را تحمل کرد. گزارش سال گذشته احمد شهید، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حقوق بشر در ایران می‌گوید، مسیحیان به دلایل مبهم امنیت ملی مورد تعقیب قرار می‌گیرند و از سال ۲۰۱۰ بیش از ۳۰۰ نفر از آنان بازداشت شده‌اند.

موری یکی از خوش‌شانس‌ها بوده است. در سال ۲۰۱۱ یک گذرنامه جعلی گرفت، ۷۰۰۰ یورو به یک قاچاقچی پول داد و به جمع پناهندگان پیوست. بنا بر آمار سازمان پناهندگان ایرانی در برلین، تعداد کسانی که به آلمان پناهنده شده‌اند در سال‌های اخیر افزایش یافته و از ۸۱۵ نفر در سال ۲۰۰۸ به ۴۳۴۸ نفر در سال ۲۰۱۲ رسیده است که احتمالن امسال نیز افزایش خواهد یافت. ایرانی‌هایی که در شرایط اردوگاه زندگی می‌کنند در مدارسی به سر می‌برند که به محل زندگی تبدیل شده و با دقت از هم دور نگه داشته می‌شوند تا در مورد پرونده یا زندگی خود در ایران با یکدیگر حرف نزنند. بسیاری بیم آن دارند که دولت ایران جاسوس‌هایی را میان آن‌ها فرستاده باشد.

رئیس جمهور حسن روحانی که اغلب در غرب به عنوان معتدل و با ذهن اصلاح‌طلب شناخته می‌شود، خواستار توقف دخالت در زندگی خصوصی مردم شده است. در دسامبر گذشته او برای مسیحیان جهان، خصوصا مسیحیان ایران پیام تبریک فرستاد. اما بسیاری از مسیحیان در زندان باقی مانده‌اند. ایران به عنوان امضاءکننده معاهده بین‌المللی حقوق بشر، اگر بخواهد روابط با غرب را عادی‌سازی کند، باید مسئول رفتار خود با شهروندانش باشد.

ارژنگ داوودی همچنان در حبس انفرادی

 – ارژنگ داوودی زندانی سیاسی زندان مرکزی بندرعباس از چهار ماه پیش در یک اتاق بصورت انفرادی نگهداری می‌شود.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ارژنگ داوودی روز ۲۷ آبان ماه از بند ویژه زندانیان سیاسی به سوئیت شماره ۵ این زندان منتقل و از آن موقع تاکنون بصورت انفرادی نگهداری می‌شود.

وی در سوئیت شماره ۵ در یک اتاق ۱۲ متری نگهداری می‌شود که این اتاق در کنار خود یک توالت و یک حمام دارد.

این زندانی سیاسی حتی هنگام هواخوری نیز به تنهایی برده می‌شود و حق تماس با هیچ یک از زندانیان دیگر را ندارد.

یک منبع مطلع به گزارشگر هرانا گفت: «ارژنگ داوودی اکنون در زندان است، به زندان بندر عباس تبعید شده و در بازداشت انفرادی نگهداری می‌شود. این سختگیری‌های مسئولین برای وی تنها بدلیل این صورت گرفته که ارژنگ حاضر به نوشتن نامه به آقای خامنه‌ای و نوشتن عفو نمی‌شود.»

وی در ادامه گفت: «حتی زمانی که ارژنگ داوودی بیمار می‌شود حق رفتن به بهداری را ندارد و دکتر برای معاینه وی به اتاقش می‌آید. حدود یک ماه پیش وی بشدت بیمار شد و زمانی که پزشک برای معاینه وی آمد تشخیص داد که باید به مراکز درمانی خارج از زندان اعزام شود، ولی مسئولین زندان با این مسئله مخالفت کردند.»

بازداشت یک شهروند بهایی در شیراز

 – یکتا فهندژ شهروند بهایی ساکن شیراز توسط نهادهای امنیتی بازداشت شد.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یکتا فهندژ شهروند بهایی شامگاه یکشنبه ۲۵ اسفند ماه توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر شد.

ماموران وزارت اطلاعات برای بار دوم با ارایه حکم از سوی دادستانی استان فارس، به منزل یکتا وارد شدند و پس از تفتیش منزل، لپ تاپ و کتاب‌ها و لوازم شخصی‌اش را ضبط کرده و او را نیز با خود بردند.

یک منبع مطلع به گزارشگر هرانا گفت: «یکتا فهندژ ساعت ۱۱ نیم شب به بازداشتگاه پلاک ۱۰۰ منتقل شده است.»

گفتنی است، همسر یکتا فهندژ صبح روز دوشنبه ۲۶ اسفند به همراه پدر یکتا، پس از مراجعه به بازداشتگاه وزارت اطلاعات، او را ملاقات کردند.

بنا براین گزارش‌، یکتا تا این لحظه تفهیم اتهام نشده است و در بازداشت موقت به سر می‌برد.

پیش از این یکتا فهندژ، در بهمن ماه ۱۳۹۰ نیز مدت۸۳ روز را در بازداشتگاه پلاک۱۰۰ واقع در خیابان سپاه شیراز سپری کرده بود و پس از صدور قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.

ضرب و جرح یک زندانی سیاسی در زندان دریا ارومیه

قادر محمدزاده زندانی سیاسی زندان مرکزی ارومیه (دریا) در بین زندانیان عادی و شرور نگهداری می‌شود.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، این زندانی سیاسی که به اتهام محاربه و اقدام علیه امنیت ملی از طریق ارتباط با احزاب کردی ابتدا به اعدام و سپس در دادگاه تجدید نظر به ۲۰ سال زندان محکوم شد، هم اکنون در بند ۴ زندان مرکزی ارومیه در بین زندانیان عادی نگهداری می‌شود.

یک منبع مطلع که نخواست نامش فاش شود به گزارشگر هرانا گفت: «قادر محمدزاده نزدیک ۹ سال از محکومیت خود را سپری کرده است. وی هم اکنون در بند ۴ زندان مرکزی ارومیه نگهداری می‌شود و چند روز پیش توسط چند تن از زندانیان متهم به سرقت مسلحانه و مواد مخدر به وی حمله کرده و با چاقو از ناحیه پشت و گردن زخمی‌اش کرده‌اند. مسئولین حتی حاضر نشدند قادر محمدزاده را به بیمارستان منتقل کنند و بعد از بخیه و پانسمان وی را دوباره به بند چهار برگرداندند.»

گفتنی است هم اکنون ۸ زندانی سیاسی در زندان مرکزی ارومیه در بندهای مربوط به قتل و مواد مخدر نگهداری می‌شوند و اصل تفکیک جرائم در موردشان رعایت نشده است.

اسامی این زندانیان عبارت است از: فرهاد آریایی، احمد قربانی، محمد شیرکو حسن‌پور، صابر خلدماوانه، یونس آقایان، قادر محمد‌زاده، آرش جهانگیری و نورالدین فلاح.